تلویزیون و 10 شب متفاوت

مناسبت های مذهبی ، تا چند سال پیش از این مجالی برای استراحت و تجدید قوای برنامه سازان تلقی می شد و کمتر برنامه خاصی که ویژه این ایام باشد و از قبل برنامه ریزی شده و طی مرحله ای نسبتا طولانی تهیه شده باشد، وجود داشت.

کد خبر: ۸۹۳۲۵

اما در چند سال گذشته اخیرا این سنت شکسته شد و مناسبت های مذهبی به پرکارترین ایام برنامه سازان بدل شد. حالا دیگر بخشهای ویژه ای در کنداکتور هر شبکه به این گونه برنامه ها اختصاص یافته است . بخشهایی که اهداف آن با دقت نظر و وسواس از مدتها پیش مشخص می شود. از آن پس ، سفارشهای برنامه سازی ارائه می گردد و گروههای فیلمساز به صورت مداوم و فشرده به تهیه برنامه ها، فیلمها و سریالهای ویژه ایام عزاداری ، جشن ها و سایر مناسبت ها می پردازند. امسال نیز با توجه به تقارن ایام الله دهه فجر و ماه محرم برنامه های ویژه ای تدارک دیده شده بود.
برنامه هایی که همه باید نشانه هایی از همنوایی با مردم در اندوه شهادت امام حسین (ع) و یاران بزرگوارش می بود و هم باید یادآور پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی می بودند. در این میان با بکارگیری روشی هوشمندانه نقطه اشتراک قیام امام حسین و انقلاب اسلامی در برنامه ها مورد توجه قرار گرفت تا با تمسک به این نقطه مشترک هر دو آنها به تصویر کشیده شوند. همین روش هم باعث شد که حجم برنامه های مناسبتی برای دهه محرم و دهه فجر بسیار زیاد شود. به طوری که تمام برنامه های عادی تلویزیون را تحت الشعاع قرار دهد. از جمله این برنامه ها می توان به مستند چهار، نگارستان ، شور عاشورایی ، مستند انقلاب و... اشاره کرد. در کنار این برنامه ها، سریالهای مناسبتی هم از جایگاه نسبتا مناسبی برخوردار بودند. اساسا از همان سال که ایام نوروز با محرم مصادف گشت ، شیوه ساخت سریال های مناسبتی به عنوان یک قاعده مطرح شد و نوع خاصی از سریال که مناسب این ایام بود بوجود آمد و طلیعه وار این گونه از سریال ها هم سریال «شب دهم» بود که آغاز مناسبی برای این شیوه سریال سازی محسوب می شد و توانست مخاطبان زیادی را در این ایام برای خودش دست و پا کند.
امسال هم شبکه های مختلف سیما برای این ایام سریال ها و برنامه های نمایشی متنوع و جذابی در نظر گرفته بودند.
شبکه یک با سریال «چه کسی به سرهنگ شلیک کرد» به کارگردانی جواد اردکانی پور سعی در نمایش چهره واقعی رژیم و ارائه تصویری واقعی از عناصر درون دستگاه حاکمه رژیم طاغوت داشت. این سریال که از وجود بازیگرانی چون داوود رشیدی ، شیرین بینا و یوسف مرادیان سود می جست توانست با تکیه بر داستان پر گره و پلیسی اش علاقه مندان این گونه سریال ها را جذب کند و در واقع با تلفیق دوگونه سریال های مناسبتی و سریال های پلیسی ، به تجربه ای نو دست زند. این تجربه اگر نقطه ضعفهایی داشت اما نو بودن آن و جسارت عوامل سازنده ، تا حدودی این ضعفها را کمرنگ نشان می دهد. شبکه 2 سیما هم امسال با سریال های «روزهای اعتراض» و «پایان پادشاهی» به استقبال فجر عاشورایی امسال رفت . حتی «روزهای اعتراض» که به گفته رسام - تهیه کننده چهار بار بازنویسی شده بود نسبتا پخته و دارای کشمکش های دراماتیک و قابل قبول بود. پژمان بازغی هنرپیشه نقش اول سریال هم این بار با گریمی متفاوت ظاهر شده بود. او در نقش یک جوانی ایرانی امریکایی ظاهر شده بود که برای فروش زمینهای پدرش که به ارث برده است به ایران می آید. این اتفاق در ماه محرم ، آن هم سالهای پر اختناق دهه سی شمسی روی می دهد. حسن سهیلی زاده کارگردان سریال موفق شده است از خلاقیت های موجود در دو مفهوم «انقلاب اسلامی» و «ماه محرم» نهایت استفاده را ببرد. «پایان پادشاهی» هم سریالی سیزده قسمتی بود که به صورتی نمایشی و استودیویی به روایت زندگی و فعالیت سیاسی برخی چهره های سیاسی دوره پهلوی دوم می پردازد. این سریال با وجود سود جستن از بازیگرانی چون احمد نجفی ، محمود عزیزی ، الهام پاوه نژاد و رضا بنفشه خواه و فرزاد حسنی ، به خاطر نداشتن متنهای محکم و کم بودن عنصر نوآوری در اغلب بخشهای آن نتوانست جایگاه مناسبی در میان مخاطبان به دست آورد و شاید برای کارنامه بازیگران آن و راوی ماجراها فرزاد حسنی نمره ای منفی به حساب آید. شبکه 3 سیما هم سریال «رو به آسمان» را که پیش از این ، «شانس زندگی» نام داشت برای پخش در نظر گرفت. در این سریال که آن را بیژن میرباقری کارگردانی کرده بود، بازیگرانی از جمله مسعود کرامتی ، عاطفه رضوی و تبسم هاشمی نژاد ایفای نقش می کردند. در این سریال پنج قسمتی ، کرامتی نقش مردی را دارد که پس از گذراندن دوره ای از زندگی اش ، در پی حادثه ای به هویت واقعی خود پی می برد. در میان شبکه های مختلف تلویزیون در ماه محرم و دهه فجر شبکه 4 سیما در زمینه برنامه سازی و شبکه 2 در زمینه سریال سازی و ساخت برنامه های نمایشی گوی سبقت را از بقیه شبکه ها ربودند.