ساخت دست‌ها و چشم‌های مصنوعی با ظاهری واقعی در هلال‌احمر

به گزارش جام‌جم‌آنلاین ازپایگاه اطلاع‌رسانی جمعیت هلال‌احمر؛ باید از امتداد راهرو عبور کنیم، از چند پیچ بپیچیم و بعد، دوباره به چپ برویم. بعد، اما خشکمان می‌زند از آنچه که در انتظارمان است، یک چشم، خیره نگاه می‌کند از گوشه در نیمه باز. ناخودآگاه چند قدم به عقب می‎‌رویم، از لای در می‎شود دید که کمی آن طرف‌تر، دستی هم قرار دارد؛ تعدادی دست، پا و حتی گوش هم وجود دارد، همه در ویترین، زیر نور نئونی قرار دارند، اینجا انگار مغازه اعضا فروشی است؛ اعضای بدن، طبیعی، در ویترین قرار دارد؛ اینجا بخش سیلیکونی مرکز توانبخشی جمعیت هلال‌احمر است.

هم درمان، هم زیبایی

 بخش سیلیکونی تمیز و نورانی است و با ورود به آن، حس یک کلینیک زیبایی به ما منتقل می‌شود. به قول مسئول بخش سیلیکونی مرکز توانبخشی جمعیت هلال‌احمر البته این حس، می‌تواند درست باشد؛ این بخش، یک بخش درمانی-زیبایی است. او می‌گوید: «بسیاری از پزشکان برای مراجعین خود اندام با جنس سیلیکون، تجویز می‌کنند.» به گفته او برخی از مراجعین که اندامی را از دست داده‌اند، به بیماری افسردگی مبتلا شده‌اند و به جز بحث درمان، مسئله زیبایی هم برای آنها مهم است. او تعریف می‌کند از مراجعینی که به خاطر از دست دادن بخشی از یک دست، پا، گوش و یا حتی بینی خود، سال‌ها خانه‌نشین بوده‌اند و روی رفتن به بیرون و مواجه با افراد جامعه را نداشته‌اند؛ اما بعد، با دست و پایی که شبیه و هم‎‏رنگ عضو خودشان بوده است، حالا به راحتی در بیرون از خانه، رفت‌وآمد دارند.

دستی که می‌شود حس کرد

 برای دختر جوان داشتن دستی نو غیرقابل باور است، تازه ۲۴ سالش شده و با کار کردن و پس‌انداز، توانسته ۴۰ میلیون تومان پول جمع کند، توان خرید یک دست را؛ آرزویی که پس از سال‌ها برآورده شده است. او از کودکی و به خاطر بیماری مادرزادی، از مچ دست، دست راستش را از دست داده بود. داشتن یک دست راست شبیه به دست چپش همیشه آرزویش بود؛ تا به امروز که برای تحویل دست ساخته‎ شده‌‎اش، آمده است؛ او ۳ هفته منتظر ساخت دستش بود، به قول خودش، ۳ هفته، انتظار شیرین. دست سیلیکونی، به آرامی روی مچ دست راست می‌نشیند. چهره دختر، تغییر می‌کند؛ آرام دست جدید را لمس می‌کند، فقط لمس می‌کند. لبخند رضایت‎مندی می‌نشیند روی لب‌هایش و بعد، چشم‎هایش را می‌بندد و دوباره دست راستش را، لمس می‌کند؛ حالت‌های دختر عجیب است، نه توی آینده دستش را چپ و راست می‌کند و نه زاویه خاصی به آن می‌دهد، دست‌هایش را تنها به هم می‌زند. بعد‌ها توی دفتر نظرات و احساسات بخش سیلیکونی از احساسش می‌نویسد و دلیل حس نابش نسبت به دست تازه مشخص می‌شود: «سلام و عرض ادب، خدمت خانم دکتر، تشکر بی‌نهایت خدمت شما و تیم‌تون. از اینکه الآن می‌تونم دستمو به هم بچسبونم و نگاه کنم، حس خوبی دارم، با اینکه واقعی نیست، ساختکیه ولی خب حسی بوده که دلم می‌خواست تجربه کنم و بتونم جفت دستامو کنار هم دیگه ببینم. تشکر ویژه، مچکرم از شما، امیدوارم انسان‌های بیشتری در سرتاسر جهان بتوانند این حس را مثل من تجربه کنند. انشالله بذر مهربانی شما وسعت داشته باشد تا آخر عمر جاودانتان.»

چشمی که چشم شده است

 چشم چپ زن را با شیلد چشم (محافظ سفیدرنگ چشم) بسته‌اند؛ شیلد را که برمی‌دارد، حفره خالی چشم پیدا می‌شود. پلک و زیرچشم زن نسبت به چشم راستش کمی افتاده است. بعد، اما اتفاق عجیبی می‌افتد، چشمی، درست شبیه به راستش، با همان رنگ چشم، با رگ‌های نامرئی و کمرنگی که در سفیدی چشم وجود دارد، از محفظه‌ای بیرون می‌آورند. چشم را می‌گذارند در حفره خالی. زن تکانی می‌خورد و بعد، آرام چشم نو را توی حفره می‌چرخاند. انگار که از همان اول، چشمی توی حفره داشته است و این چشم ساخته دست بشر نیست. زن خودش را توی آینه نگاه می‌کند، کمی به چپ و بعد، به راست می‌چرخد و تا حدودی هم چشمش را تکان می‌دهد. عروس زن که همراهش است، با دقت نگاه می‌کند به صورت او و می‌گوید: «مامان انگار نه انگار که چشم‌تون مصنوعیه...» هر دو با هم می‌خندند. مادرشوهر می‌گوید که با یک تصادف و آسیب به چشم، مجبور شدند، عضو حیاتی‌اش را تخلیه کنند؛ اما برای این که عضلات اطراف چشمش نیفتد، مجبور به استفاده از چشم مصنوعی شد، چشمی که از جنس آکریل است و کمی هم قابل انعطاف و تکان خوردن. زن راضی به نظر می‌رسد، حالا با این که چشم مصنوعی نور ندارد، اما برای او، زیبا و جذاب است و با چشم دیگرش، مو نمی‌زند.

غم دختری که پایان یافت

 یک انگشت خالی است، یک انگشت نه، دو بند انگشت سبابه دست راست؛ مرد، قد بلند و تنومند است، برای سفارش جای خالی همین دو بند انگشت آمده است. می‌گوید: «کارگرم، در کارگاه چوب‎بری کار می‌کنم.» و یک روز، زمان کار کردن، دو بند انگشت سبابه، زیر دستگاه با چوب‌ها از دست می‌رود. می‌گوید که به خاطر دختر خردسالش آمده، دختربچه از غصه بند‌های دست نداشته پدر، بیمار شده و او هم برای رضای دل دختر، دست به درمان زده است. می‌گوید: «قیمت کلینیک‌های خصوصی خیلی گران است. یکی از دکتر‌ها اینجا را پیشنهاد داد.» قیمت انگشت مرد کارگر، حدود ۸ میلیون قیمت دارد و یک هفته دیگر هم آماده می‌شود. مرد می‌رود درون اتاق ریختگری، جایی که انگشت سبابه مخالف دستش را باید درون گچ ریختگری کند و شکل انگشت قالب‌گیری شود. بعد از قالب‌گیری هم پزشکان، با سیلیکون، دو بند انگشت را برایش می‌سازند. برای دو روز دیگر، به او نوبت می‌دهند تا رنگ مناسب پوستش را انتخاب کنند و بعد، یک هفته دیگر، انگشت را تحویلش دهند. چشم‌های مرد، روشن می‌شود، یک هفته دیگر، غم دخترش برای جای خالی بند‌های دست نداشته پدر، تمام می‌شود.