به گزارش جام جم آنلاین به نقل از رویترز؛ اورلین روز سه‌شنبه در نامه‌ای که ناشر فرانسوی‌اش، گراسه، برای رسانه‌ها از جمله رویترز ارسال کرد، برای نخستین بار به‌تفصیل به اتهام‌های مطرح‌شده درباره رمان «این بود یا مرگ» (C’était ça ou mourir) واکنش نشان داد. این رمان که در سال ۲۰۲۶ منتشر شده، با اتهام استفاده گسترده از هوش مصنوعی در فرایند نگارش روبه‌رو شده است. اورلین این اتهام را رد کرد و تأکید داشت که اثر حاصل تجربه‌ها و تلاش شخصی اوست.
او در نامه خود نوشت: «این رمان را خودم نوشته‌ام. این اثر از زخم‌های من و زخم‌های دیگر مهاجران سرچشمه می‌گیرد؛ زخمی از تبعید که انسان هرگز از آن بهبود نمی‌یابد. این رمان حاصل آن زخم است؛ حاصل تلاش من است؛ این اثر، آفریده من است.»
ماجرای اتهام استفاده از هوش مصنوعی در رمان جنجالی
جنجال درباره رمان اورلین در سپتامبر ۲۰۲۶ آغاز شد؛ زمانی که حسابی در شبکه اجتماعی ایکس با نام «بالانس تون کلود» (Balance ton Claude) مدعی شد بررسی رمان با استفاده از ابزار تشخیص هوش مصنوعی نشان می‌دهد که این اثر تقریباً به‌طور کامل با هوش مصنوعی نوشته شده است.
ساموئل فیتوسی، مقاله‌نویس فرانسوی، بعدتر اعلام کرد که گرداننده این حساب بوده و آن را با همکاری چند فرد دیگر اداره می‌کرده است. با این حال، ادعای مطرح‌شده درباره استفاده از هوش مصنوعی به‌تنهایی اثبات‌کننده منشأ نگارش رمان نیست. اورلین همچنان بر این موضع پافشاری می‌کند که اثر را خودش نوشته است؛ موضوعی که در کنار گزارش‌های مربوط به سرقت ادبی، به بحثی گسترده در محافل ادبی فرانسه درباره اصالت آثار و اعتبار ابزار‌های تشخیص هوش مصنوعی دامن زده است.
اعتراف نویسنده کانادایی-هائیتی به سرقت ادبی
در کنار اتهام‌های مربوط به هوش مصنوعی، روزنامه کانادایی «لا پرس» گزارش داد که اورلین در داستان کوتاهی در سال ۲۰۱۲، بخش‌هایی از کتابی متعلق به لویی پاولس، نویسنده فرانسوی، را بدون انتساب مناسب به کار برده است. این روزنامه همچنین از کپی‌برداری از مطالب روزنامه «فیلیپین استار» در یادداشتی در سال ۲۰۱۳ خبر داد.
اورلین در واکنش به این گزارش‌ها، سرقت ادبی در آثار گذشته خود را پذیرفت و گفت تحسین نویسندگان دیگر نمی‌تواند توجیهی برای ارائه آثار آنان به نام خود باشد. او اقدامات گذشته‌اش را «اشتباهاتی غیرقابل‌قبول» توصیف کرد و مسئولیت آنها را پذیرفت.
این اعتراف، وجه دیگری به پرونده‌ای بخشیده است که ابتدا با ادعای استفاده از هوش مصنوعی در یک رمان تحسین‌شده آغاز شد، اما سپس با انتشار گزارش‌هایی درباره نوشته‌های پیشین نویسنده ابعاد گسترده‌تری پیدا کرد.
بیشتر بخوانید:
واکنش اورلین به تهدیدها و آزارواذیت نژادپرستانه
این نویسنده در عین پذیرش مسئولیت رفتار‌های گذشته خود، از آنچه تهدیدها، محاکمه رسانه‌ای و آزارواذیت نژادپرستانه خواند، انتقاد کرد.
او گفت: «انتقاد همیشه مشروع است، اما تهدیدها، محاکمه رسانه‌ای و آزارواذیت نژادپرستانه‌ای که طی هفته‌های اخیر با آن مواجه شده‌ام، غیرقابل‌تحمل است.»
اورلین همچنین خواستار آن شد که رمانش «بر اساس آنچه هست» مورد قضاوت قرار گیرد. به این ترتیب، او ضمن پذیرش سرقت ادبی در نوشته‌های پیشین، اتهام استفاده از هوش مصنوعی در رمان تازه‌اش را نپذیرفت و بر اصالت اثر خود تأکید کرد.
چرا رمان «این بود یا مرگ» از جایزه گنکور حذف شد؟
«این بود یا مرگ» نخستین رمان اورلین است و داستان مهاجری اهل هائیتی را روایت می‌کند که از آمریکای لاتین به سمت شمال سفر می‌کند و سرانجام به کانادا می‌رسد. این اثر پیش‌تر جوایز ادبی متعددی دریافت کرده بود و قرار بود به چندین زبان ترجمه شود.
با این حال، مطرح شدن اتهام‌های مربوط به استفاده از هوش مصنوعی و انتشار گزارش‌هایی درباره سرقت ادبی در آثار پیشین نویسنده، به حذف رمان از فهرست بلند نامزد‌های جایزه گنکور انجامید. برگزارکنندگان این جایزه اعلام کرده بودند که تصمیمشان با هدف حفاظت از اعتبار جایزه و آکادمی گنکور اتخاذ شده است.
پرونده اورلین اکنون به نمونه‌ای بحث‌برانگیز از چالش‌های ادبیات در عصر هوش مصنوعی تبدیل شده است؛ چالشی که در آن، علاوه بر مسئله اصالت اثر، اعتبار ابزار‌های تشخیص هوش مصنوعی، مسئولیت نویسنده در قبال آثار پیشین و نحوه داوری درباره یک اثر ادبی نیز مورد توجه قرار گرفته‌اند.
