اتفاق مهم در «سینما - 4»

پخش فیلم "حاجی واشنگتن" در سینما 4 هدیه غافلگیرکننده ای برای مخاطبان این برنامه بود. نه به دلیل خود فیلم که با وجود تولیدش در تلویزیون ، برای بار اول پخش می شد و همین باعث شده بود در بین کارهای حاتمی کمتر دیده بشود یا اصلا دیده نشود بلکه بیشتر بواسطه حضور میهمانانی که به برنامه دعوت شده بودند.

کد خبر: ۸۲۶۰۴

15 آذر ، سالگرد زنده یاد علی حاتمی بود و همین بهانه خوبی بود برای نمایش فیلمی مهجور از او. ولی جذابیت واقعی برنامه این هفته ، صحبت میهمانان درباره حاتمی و سینمای ایران بود.انتخاب عزت الله انتظامی و فریدون جیرانی ، بسیار هوشمندانه و بجا بود. فریدون جیرانی ، روزنامه نگار و منتقد سالهای پیشین و فیلمساز سالهای اخیر ، چند و چون انجام یک مصاحبه خوب و جذاب را بلد است . دقت کنید به این که چقدر ظریف ، گفتگو با انتظامی را در چند بخش مختلف درباره کلیت سینمای ایران ، موج نو و علی حاتمی و خود فیلم جلو برد و هر بار چقدر خوب آقای بازیگر را از موضوعی به موضوع دیگر هدایت کرد و البته یکی از زیباترین جاهای کار همان جاهایی بود که انتظامی برای گفتن چیزهایی که خودش دلش می خواست ، پافشاری می کرد.به گفتن دلایل مثبت دعوت از انتظامی هم نیازی نیست . چه کسی بهتر از او می توانست درباره علی حاتمی حرف بزند و نکاتی را که تحلیلگران آثار حاتمی درباره ایرانی بودن و جستجوی هویت در کارهایش می گویند، عینی تر و ملموس تر بیان کند؛ مگر تاریخ سینما چیست جز همین روایت ها و قصه های ملموس و شنیدنی ، آن هم از زبان کسی چون او که حضور ماندگار و تاثیرگذاری در سینما داشته است؛ انتظامی در صحبت هایش درباره حاتمی اغراق نکرد. چه در گفتن بدبختی ها ، گرسنگی ها ، نان خالی خوردن ها ، پسته های کرم گذاشته ، تنهایی هایش در غربت و بعد دعوا و سرسنگینی اش با حاتمی حتی سر صحنه این فیلم و چه در روایت آخرین روزهای زندگی حاتمی در فیلم تختی و طلبیدن شفای او رو به دوربین پای دکور سقاخانه این فیلم ناتمام .اتفاق این هفته سینما 4 را باید به فال نیک گرفت و امیدوار بود که تلویزیون برای پخش آثار مشابه دست و دلبازی و سعه صدر بیشتری از خودش به خرج بدهد. همین طور در مورد دعوت از دست اندرکاران تولید آن . تعارف نداریم فرصتی نیست و نباید اجازه بدهیم وقتمان که برای استفاده از این گنجینه ها تمام شد برایمان دریغ مانده باشد و افسوس.