در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
واقعا دغدغه سینما ندارم
وقتی نقش اول فیلم شیرهای جوان را داشت ، فکر نمی کرد که روزی مثل حالا بگوید، سینما اصلا دغدغه ام نیست. مهدی صبایی بعد از شیرهای جوان در فیلمهایی چون سلطان و مرسدس هم حضور پیدا کرد.
اما یک سال و نیم است که بازی ای از او در تلویزیون نمی بینیم ، هر چند که خودش می گوید در این مدت در 5سریال حضور داشته است که نمونه اش روزگار قریب آخرین ساخته کیانوش عیاری است.
صبایی بعد از نقش مجید اژدها (بانکی ها)، رامین رحمتی (شهر قشنگ) و شهریار، روزگار جوانی و چندین و چند کار دیگر در تلویزیون اکنون در سریال هنگامه ایفای نقش می کند.
چرا یک سال ونیم دوری از تلویزیون؛
تقریبا این زمان که شما می گویید 5 سریال آماده پخش دارم ، آنقدرها هم بیکار نبودم.
بعد از چند کار طنز شبانه ، پیشنهادهایتان کمتر نشده است؛
بعد از کارهای طنز، پیشنهاد بازی به من کمتر شد، البته این قضیه برای خیلی ها عکس آن است.
واقعیت این است که در تلویزیون بعد از بانکی ها حدود 3تا 5ماه بیکار شدم. آن هم به خاطر پیشنهادهای طنزی که بعد از آن شد. من هم که نمی خواستم کلیشه شوم ، قبول نکردم.
پس چرا طنز؛
فقط می خواستم بگویم که از عهده نقشهای متفاوت بر می آیم که از جمله آنها طنز بود. راستش اوایل برای بازی در بدون شرح ترس داشتم.
از طرفی هم هر بازیگری خواهان ایفای نقشهای متفاوت است و نمی خواهد در یک ژانر خاصی کلیشه شود.
> به همین خاطر است که خواستید نقش فرهاد را در هنگامه تجربه کنید؛
خوب ، بله ، هم این که این نقش را تجربه کنم ، هم این که ابتدا قرار بود تجربه بازی با مجید جوانمرد را در سریال شب چراغ داشته باشم که وضعیت آن پیش نیامده بود.
تا این که به دعوت آقای شایانفر (تهیه کننده) همکاری نزدیک را با جوانمرد آغاز کردم.
خوب ، جدای از نقشهای متفاوت دیگر چه ویژگی در این کار دیدید که به ایفای نقشهای شما کمک بیشتری بکند؛
عوامل خوب و بازیگرهای حرفه ای که در این کار بودند، یکی از این عوامل بود، از طرفی با توجه به پخش ناهماهنگ آن باز هم استقبال خوبی از این کار شده است و مردم خوششان آمده ، خوب اینها همه نشانه موفقیت یک سریال است.
فکر نمی کنید موضوعی اجتماعی اگر به شیوه سریال گونه یا دنباله دار نشان داده می شد، می توانست تاثیر بیشتری بر مخاطب بگذارد؛
به نظرم یک برنامه اجتماعی که قرار است آموزش دهد و یا شیوه های آموزش در زندگی را بیان کند، اگر به شکل دنباله دار به تصویر در می آمد، جواب نمی داد، به این شکل اپیزودیک می توان به موضوعات بیشتری بها داد.
در غیر این صورت هم نویسنده و هم کارگردان یک کار، مجبور می شوند برای این که تایم برنامه را زیاد کنند، در آن آب ببندند.
مگر این که آنقدر معضل اجتماعی بزرگ باشد که در اطراف آن بتوان به موضوعات کوچکتری هم پرداخت.
در هنگامه ، اولین تجربه کار اپیزودیک را امتحان کردید، در یک یا 2 قسمت بودن و به شکل مهمان بازی داشتن خوب است؛
من تا به حال به عنوان بازیگر مهمان بازی نکرده بودم. معمولا یا در کل قسمت ها بودم یا نبودم. اما در هنگامه چون کل کار اپیزودیک بود و بازیگرهای باتجربه ای هم در آن کار می کردند، زیاد فرقی نمی کرد، چون قصه به این شکل و قالب بود و بازیگرهای دیگر هم در یک یا 2 اپیزود ایفای نقش می کردند، به همین خاطر بدم نیامد که در این کار باشم.
اگر دیگر در تلویزیون هم مانند سینما، نقشی به شما پیشنهاد نشود، چه؛
دیگر نمی دانم... به نظر من برخلاف بعضی ها که می گویند بازیگرها تاریخ مصرف دارند، من به این موضوع اعتقاد ندارم و می گویم هر بازیگری در هر سنی می تواند بازی کند.
اما با این که اولین نقشتان فیلم شیرهای جوان (محسن محسنی نسب) را در سینما داشتید، چرا در سینما کم کارید؛
این را واقعا می گویم که بازی کردن در سینما دغدغه من نیست ، برای این که فکر می کنم ، راه و روش تلویزیون راه و روش بهتری است.
به یک بازیگر اصلی ، نقش اول می دهند و چند شخصیت ناآشنا را کنار آن می گذارند، اما در سینما این گونه نیست.
کسی را به عنوان بازیگر نقش اول می گذارند که هیچ تجربه بازی ندارد. به همین خاطر بازی کردن در سینما دغدغه من نیست.
چون فرقی میان من و دیگری وجود ندارد، پس ترجیح می دهم نباشم.
به همین خاطر است که بازی نمی کنید یا این که پیشنهادی ندارید؛
اتفاقا چند پیشنهاد داشتم که قبول نکردم ، چون نقشهای مکمل بودند، نه این که بخواهم حتما نقش اول داشته باشم ، حداقل نقشی باشد که بازیگر مقابل من کسی باشد که تجربه بازی داشته باشد، من در مقابل بازیگری که یک پنجم تجربه بازی من را ندارد، حاضر به بازی نیستم.
در بازیگری می خواهید به چه مرحله ای برسید؛
به مراحل بالاتری برسم. در حال حاضر یک کارهایی هم می کنم مثل: فیلمنامه نویسی ، البته در حد یک طرح است ، چند تا کلیپ و فیلم کوتاه و....
از سینما چه تجربه ای را کسب کرده اید؛
من زمانی سینما را تجربه کردم که فیلم 35میلی متری بازی کردم و همان طور که می دانید فیلم 35میلی متری با فیلم ویدئویی خیلی فرق دارد. از طرفی هم مهم نیست ، تلویزیون باشد یا سینما.
من مردم را خیلی دوست دارم در تلویزیون با مردم هم نفس تر هستم تا سینما.
می توانید کمی راجع به این مورد واضح تر توضیح دهید؛
شما در سینما یک فیلم کار می کنید و ممکن است فقط یک میلیون یا 2میلیون بیننده داشته باشد.
خب ، اما ماندگاری یک فیلم کجا و فراموشی مخاطب تلویزیونی کجا؛
بله ، درست است. یک فیلم ممکن است ماندگاری بیشتری داشته باشد، اما مردم ما آنقدر با محبت هستند که باور کنید بعد از پخش همین 2قسمت از سریال هنگامه هم آنقدر به من لطف دارند که مرا به اسم صدا می کنند.
اما همین که مخاطبان من را به اسم می شناسند و من را جزو کوچکی از دنیای سینما و تلویزیون می دانند، برای من کافی است.
من راه ارتباط با مردم را پیدا کرده ام.
نقش نعمت حمومی در روزگار قریب هم تجربه تازه ای در کارنامه بازیگری شماست؛
بله ، اتفاقا از آن نقش هایی است که هر کس من را ببیند، نمی شناسد. در این سریال شما هم گریمی متفاوت از مهدی صبایی می بینید و هم نقشی متفاوت از آن.
از آقای عیاری خیلی تشکر می کنم ، به من گفت سرت رو کچل کن ، وقتی مخاطب تو را دید، نخندد، من حس این آدم را درک کردم ، کارگردان می خواست مخاطبان هنوز من را با نقش مجید اژدها در بانکی ها به خاطر نیاورند که الحمدلله بعد از بازی از آقای عیاری پرسیدم که راضی بودید، گفتند بله. این برای من کافی است.
سوال آخر؛ چرا در تئاتر نیستید؛
البته 2 تا کار نه زیاد حرفه ای در زمینه تئاتر انجام دادم و خیلی دوست دارم این تجربه ادامه بیشتری داشته باشد، در هر حال تئاتر فرصت زیادی می برد، ما هم که زندگی مان باید بچرخد، اما متاسفانه تئاتر درآمد ندارد.
مریم درستانی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
