کاردان یا کارشناس؛

کارشناس یعنی چه؛ چرا این روزها همه دوست دارند زیر اسمشان بنویسند کارشناس. این واژه چطور آدمها را نمک گیر می کند؛ مثلا داریوش کاردان را عرض می کنم. او سالها استاد خرناس بود.

کد خبر: ۵۹۴۳۰

معقول برنامه ساز بود. یادمان نرفته که با جنگ نوروز 72 ، او بود که پای مهران مدیری و گروهی از جوانان خلاق را به تلویزیون باز کرد. داریوش کاردان آن روزها طنازی می کرد. اینقدر از طنز حرف نمی زند. ظاهرا او چند سالی است ذکر این سیمای بیرونی اش شده است. دغدغه این را دارد که دیگران درباره اش چطور قضاوت می کنند. وودی آلن یک بار گفته: «کمدین ها را سر میز بزرگترها راه نمی دهند.». وضعیت کاردان مصداق این جمله است. قبلا زیر نام او می نوشتند نویسنده و کارگردان (که خب حق مطلب را ادا نمی کرد چون از پس بازیگری و اجرا هم خوب برمی آمد) اما حالا مدتهاست که عنوانش با این توضیح همراه است: کارشناس. کاردان جای این که طنازی و هنرنمایی کند ، مدام از طنز و هزل حرف می زند.
اظهار نظر می کند. نقد می کند. حرف زدن و اظهار نظر اشکالی ندارد. به شرط این که هنرمند ، کار اصلی اش را فراموش نکند. به شرطی که تبدیل نشود به کارشناس. یدک کشیدن لقب کارشناس برای یک هنرمند ، هیچ افتخاری ندارد. پس چرا کاردان که خودش فرهیخته است با این مدال تقلبی راه افتاده تا به همه ثابت کند که فرهیخته است ؛ حاصل این نمایش متاسفانه اصلا دیدنی نیست. یک نمونه اش همین برنامه «نقد اول» که داریوش کاردان کارشناس آن را اجرا می کند.
برنامه قرار است نقد تولیدات سریالی شبکه یک باشد ؛ اما پر است از پرگویی ، استدلال عامیانه ، سفسطه و قیاس های مع الفارق و کاردان در این موارد یکه تازی می کند. چند شب پیش تلویزیون مراسم افتتاحیه فیلم فجر را نشان داد که کاردان آنجا مجری بود. دلمان وقتی می سوزد که می فهمیم این عنوان کارشناس را بدجوری جدی گرفته و حتی در زمینه هایی که حوزه کارش بود ، تسلطش را از دست داده است. او حتی اجرا را فراموش کرده است.
در مراسم افتتاحیه پشت تریبون مقابل جمع کثیری از سینماگران ، انشاهایی خواند در باب این که سینما چه چیز خوب و شریفی است و بعضی فیلمها غمناکند و بعضی خنده دار بعضی یک جور دیگر و سینما محل گذر است و کلی از این کلی گویی های آموزنده بی خاصیت.
وقتی هم که عبدالله اسکندری برای دریافت لوح بزرگداشتش روی سن آمد ، کاردان شوخی مبتذلی کرد که فقط با شوخی جواد خیابانی بعد از مدال آوردن رضازاده قابل قیاس است. او نشان داد قریحه طنزپردازی را از دست داده است.
OOO
آقای داریوش کاردان عزیز! امیدوارم این مطلب را بخوانید و عصبانی شوید تا مجبور شوید کمی به گذشته فکر کنید تا دور از جان یاد قضیه کلاغ و راه رفتن کبک و باقی مسائل بیفتید. باور کنید ما به خاطر از دست دادن یکی از شخصیت های خلاق تلویزیونمان آشفته و دلخوریم. در تلویزیون تا دلتان بخواهد کارشناس پیدا می شود ، اما مگر ما چند تا کاردان داریم؛