لطفا ما را باور کنید!

در این میان شاید ضعیفترین واریته موجود را بتوان برنامه چرتکه دانست. تقابل سه مجری که هر یک کمترین قرابتی با دیگری ندارد و از این رهگذر تلاش ایشان برای نزدیکتر شدن به یکدیگر نیز ناکام می ماند از مهمترین نقاط ضعف این برنامه است.
صمیمیت تصنعی که هر یک از خود نشان می دهند، این معضل را تشدید می کند. از سوی دیگر میهمانان دعوت شده نیز که در بسیاری اوقات حکم بک گراند را پیدا کرده اند، بوضوح از حضورشان در استودیو خسته و حوصله شان سر رفته است.
به هر حال همان بحث مهم هویت نیز و این که واقعا این برنامه چه می خواهد بگوید و اصلا چه هدفی را دنبال می کند این برنامه را هم با خود درگیر کرده است.
نکاتی که ذکر شد گوشه هایی از مشکلات واریته های در حال پخش سیماست. ناگفته نماند که تلاش مسوولان این برنامه ها علی رغم نکات یاد شده کاملا مشهود و قابل رویت است و با نگاهی دقیق تر و موشکافانه تر می توان چنین برنامه هایی را به جنگهایی دیدنی ، جذاب و پر مخاطب تبدیل کرد.
شاید آنچه جایش در چنین برنامه هایی خالی است ، پیش کشیدن بحثهای روز اجتماعی و کمرنگ تر کردن حضور مهمانان صرفا سینمایی ، تئاتری و تلویزیونی است. بحثهای اجتماعی ای که با رویکردهای جذاب رسانه ای می توانند کلیت برنامه را از آنچه هست ، دیدنی تر کنند.

پیام فروتن