آن مرغابی در مه گم شد

دیروز صبح خبرآمد که پیکر بی جان حسین پناهی ، بازیگر ، کارگردان ، نویسنده ، شاعر و... سینما و تلویزیون پس از 3روز در منزل وی پیدا شد. پناهی بازیگری بود که در سالهای طولانی فعالیت هنری خود ، در نقشهای خاص حضور یافت.

کد خبر: ۴۵۸۹۳

او متولد سال 1335 در استان کهگیلویه و بویراحمد بود. در سال 67 با ایفای نقش در فیلم گال ، ساخته ابوالفضل جلیلی به سینمای ایران پیوست و در فاصله یک سال پس از آن ، در فیلمهای در مسیر تندباد ، هی جو و ارثیه اجرای نقش کرد. نارونی ، راز کوکب ، چاوش ، سایه خیال ، اوینار ، مرد ناتمام ، مهاجران ، هنرپیشه ، آرزوی بزرگ ، روز واقعه و کشتی یونانی ، جزو آثاری هستند که با بازی وی برپرده سینما آمده است . حسین پناهی در اغلب نقش هایی که اجرا کرد ، شخصیت یک فرد شیرین عقل را ایفا کرد. سبک و سیاق خاص او در بازیگری ، او را جزو معدود بازیگران خاص سینمای ایران کرد. او پیش از پیوستن به سینمای ایران ، در تلویزیون فعالیتی طولانی داشت . اولین فعالیت تلویزیونی وی در سال 1362 با نمایش گوش بزرگ دیوار شکل گرفت . او در یک دوره طولانی در سیما در مشاغل مختلفی همچون بازیگری ، نویسندگی و کارگردانی به ایفای نقش پرداخت که از جمله مهمترین آثار وی می توان به ایوان مدائن ، مثل یک لبخند ، آیینه خیال ، محله بهداشت ، دو مرغابی در مه ، آسانسور ، گرگها ، هشت بهشت ، آلبوم خانوادگی ، روزی روزگاری ، آشپزباشی ، دزدان مادربزرگ ، امام علی (ع) ، بی بی یون ، یحیی و گلابتون ، آژانس دوستی و آواز مه اشاره کرد. از مطرح ترین آثار او می توان به نویسندگی و بازی در تله تئاتر دو مرغابی در مه اشاره کرد که در زمان پخش خود توانست مخاطبان بسیاری را جذب کند. پناهی در فاصله سال 70 تا 73 نیز در برنامه شاخه طوبی حضور یافت . همکارانش او را فردی آرام توصیف می کنند. به گفته بهروز خوش رزم ، تهیه کننده ای که در 2سریال گرگها و روزی روزگاری با وی همکار بوده ، او تنها شکل خودش بود و در بازیگری هیچ کس شبیه او نبود. همیشه هم در سر صحنه در خودش بود و کاری به کار دیگران نداشت . یکی از آخرین نقش های او ، حضور در سریال روزگار قریب ساخته کیانوش عیاری بود. زمانی که با عیاری تماس می گیرم ، او در شهرک سینمایی در حال تصویربرداری بخشی از سریال خود است که در آن عده ای از روستاییان در حال درگیری با هم هستند. ماجرا مربوط به 100سال قبل است. در آغاز آن روز کاری به او خبر فوت پناهی داده شده است . همه تحت تاثیر قرار گرفته اند. آنها در آبان و آذر گذشته ، 2 ماه با او زندگی کرده اند. عیاری می گوید: سال گذشته در میمه اصفهان در حال تولید بخشهایی از این سریال بودیم که در آن مرحوم پناهی نیز نقش نوکر یک حکیم را اجرا می کرد. او پس از مرگ حکیم ، در موقعیتی قرار گرفت که در پی تقاضای اهالی ، در جایگاه حکیم نشست و با کمک همان علم و دانش اندک خود به درمان اهالی پرداخت . در طول کار، اصولا هیچ گاه 2برداشت او شبیه به هم نمی شد. به عنوان کارگردان ، همیشه تلاش می کنم تا بازیگر در لحظه به لحظه بازی خود ، تحت کنترل باشد. اما مرحوم پناهی را بسختی می شد مهار کرد. کم کم به او اعتماد کردم . او در طول بازی خود گاهی حرکتهایی انجام می داد که بازی او را شیرین تر می کرد. این تجربه را در طول کارهایم تا به حال نداشتم . در مجموع ، نقش او در این کار به گونه جالبی غیرقابل تکرار و تقلید از آب درآمد. حسین پناهی درگذشت.از امروز دیگر کفاش سریال آواز مه که در دانشکده هنرهای زیبا در رشته هنرهای دراماتیک درس خوانده بود و در مغازه کفاشی خود ، کتاب امانت می داد ، زنده نیست . راننده آژانس دوستی هم که مدتها در خارج از کشور زندگی کرده بود ، دیگر در میان ما نیست . دیروز صبح با پناهی و همه خاطرات زیبایی که او در طول سالها فعالیت هنری اش برای ما خلق کرد ، خداحافظی کردیم . خاطراتی مثل تماشای تله تئاتر زیبای دو مرغابی در مه در دهه 60 ، فیلمساز آرزوی بزرگ سالهای میانی دهه 70 ، بت پرست روز واقعه و... و خاطرات شاعری که مهربانانه سروده بود: «بیا زیر چتر من ، تا بارون خیست نکنه».