سادگی را در یحیی دوست داشتم

این بازیگر در گفت‌و‌گو با ایسنا تاکید کرد: برای بازیگر نیز جذاب است که مردم بین کار تازه و کار قبلی‌اش، تفاوتی را حس کنند. این مساله، دو طرفه است؛ یعنی هم برای بازیگر حظ دارد و قطعا برای مخاطب هم بی‌تاثیر نخواهد بود.

وی ادامه داد:‌ مهم‌ترین اتفاق این است که یحیی قصه، آدم خیلی واقعی است و او را در زندگی روزمره‌مان می‌بینیم. به اعتقاد من، او یک مرد غیرتمند و بومی ایرانی با همه ویژگی‌هایی است که می‌توان به مرد ایرانی نسبت داد؛ آدمی است که غیرت دارد و خانواده برایش مهم است و می‌خواهد از آن دفاع کند یعنی حتی اگر چیز بدی هم پشت آن وجود داشته باشد، خودش را مسؤول دفاع از خانواده‌اش و حریم آن می‌داند. این ویژگی، متعلق به فرهنگ ایرانی است.

مجیدی خاطرنشان کرد:‌ در فرهنگ ایرانی، خواهر و برادر، همیشه پشت هم هستند و هیچگاه پشت یکدیگر را خالی نمی‌کنند. به نظرم این ویژگی فرهنگ ایرانی، خیلی خوب در قصه لحاظ شده است. به علاوه، من سادگی را در یحیی خیلی دوست داشتم. به همین دلیل همیشه سعی می‌کردم در بازی‌ام از اغراق کم کنم. یعنی بخش‌های نمایشی آن را بگیرم و سعی کنم تا جایی که می‌شود، واقعی‌تر بازی کنم.

آرش مجیدی در پاسخ به این پرسش که قصه «شیدایی» با وجود این که از یک بستر اجتماعی برخوردار است، کمتر ممکن است در زندگی واقعی دیده شود، گفت:‌ همه ما به هر حال از جایی شروع می‌کنیم؛ در این یکی بود یکی نبودها قرار نیست حتما اتفاق افتاده باشد اما قرار است داستان بخشی از جامعه را کنکاش کند، به خصوص سیستم تلویزیون و سریال‌سازی، هم قرار است قصه‌ای را بگوید که مخاطبش را نگه دارد، یعنی تلخی‌ها و شیرینی‌های جامعه را کنکاش کند و جلو برود. این یکی از ویژگی‌های کارهای سعید نعمت‌الله است و من آن را دوست دارم.

بازیگر نقش یحیی تصریح کرد:‌ درست است که قصه‌ای را داریم که بسط پیدا می‌کند و اتفاق پشت اتفاق می‌افتد و در حالت عادی، در زندگی‌مان این اتفاق رخ نمی‌دهد اما این مساله، خاصیت داستان‌پردازی و قصه‌پردازی یک آدم تواناست که بتواند این اتفاقات پشت سر هم را طوری بچیند که مخاطب، فرصت نکند از پای تلویزیون جدا شود.

وی با اشاره به شخصیت یحیی در قصه «شیدایی»، عنوان کرد:‌ اگر مردم، یحیی را دوست دارند به خاطر این است که با او همذات‌پنداری می‌کنند و مثلا اگر بچه خواهرشان دستشان باشد، مثل بچه خواهرشان از او نگهداری می‌کنند و حاضرند به خاطرش جان دهند. وقتی قصه را نگاه می‌کنیم، یحیی به نسبت شخصیت‌های دیگر، حضور کمتری دارد. اما همیشه وقتی می‌آید خیلی موثر و درست ظاهر می‌شود و باعث بروز یک اتفاق و تاثیر در داستان می‌شود.

مجیدی همچنین درباره‌ مثبت بودن شخصیت یحیی و بخش منفی وجود این کاراکتر، گفت: بخش منفی یحیی می‌تواند از خودخواهی‌اش باشد که امانتی را در اختیارش گذاشته‌اند اما تا جایی پیش رفته و آنقدر نسبت به آن امانت ، شیدا ، احساس عشق کرده که شیدا او را «بابا» خطاب کرده است و اینجاست که او در امانتش تخطی کرده و امانت‌داری را رعایت نکرده است.

این بازیگر با اشاره به شخصیت یحیی و در پاسخ به پرسشی درباره همذات ‌پنداری مخاطب با یحیی، تاکید کرد:‌ من به عنوان بازیگر، فقط چیزی را که نویسنده نوشته، اجرا و سعی کرده‌ام تا جایی که می‌توانم از اغراقش کم کنم. سعی کردم نمایشی بودن شخصیت یحیی را از او بگیرم.

مجیدی در بخش دیگری از سخنانش، درباره‌ی همکاری با تیم نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده «شیدایی» که پیش از این سریال، تجربیات مشترکی با یکدیگر داشته‌اند، خاطرنشان کرد:‌ پیش از این چند بار با سعید نعمت‌الله کار کرده بودم و فقط کافی بود از من بخواهد در سریالش بازی کنم چون به قدری همه‌ کاراکترها و قصه را در یک بستر اجتماعی خوب می‌نویسد و روی شخصیت‌های قصه اشراف دارد و قصه را بسط و گسترش می‌دهد که من دوست دارم هر کدام از نقش‌ها را که می‌گوید بازی کنم. برای بازیگر نیز چالش‌برانگیز است که توانایی‌اش را در یک قالب دیگر، ‌محک بزند.

وی افزود: قبلا با محمدرضا شفیعی، کار کرده بودم. سعید نعمت‌الله نیز خوشبختانه تمام روزها سر صحنه است و هر چیزی را می‌توان با او چک کرد. عسگرپور هم کارگردانی است که کاملاً به قصه وفادار است و مطابق با قصه، کار را جلو می‌برد. او نمی‌خواهد با دکوپاژ عجیب و غریب یا چیزهایی از این قبیل، بودنش را به رخ بکشد و بگوید که من هستم.

این بازیگر تلویزیون تاکید کرد: «شیدایی» را فقط با خود «شیدایی» می‌شود مقایسه کرد. این سریال، واقعا خود زندگی با همه تلخی‌ها و شیرینی‌ها، دعواها و دوستی‌هایش است که در یک قصه اجتماعی خوب با هم تنیده شده است و شاید دلیل موفقیت «شیدایی» نیز قصه و بازی‌هایی که بازیگران داشته‌اند. من کار همه را می‌بینم و لذت می‌برم از عطا عمرانی که اولین کارش است تا بقیه بازیگران، همه درست انتخاب شده‌اند و درست هم بازی می‌کنند.

مجیدی در پاسخ به پرسشی درباره‌ تلخ بودن سریال «شیدایی»‌ نیز گفت:‌ همه کارها باید ساخته شود، حتی کارهای اجتماعی که گزنده باشند. یکی از ویژگی‌های شیدایی این است که هم تلخی و هم شیرینی را دارد، هم مثبت و هم منفی است. «شیدایی» مثل زندگی است که در عین این که شیرین است، به یکباره یک فاجعه رخ می‌دهد.

وی در پایان اضافه کرد:‌ قصه «شیدایی»، راحت و ساده روایت می‌شود. من از «شیدایی» راضی هستم اما برای قضاوت کردن، هنوز زود است و باید تا پایان کار را ببینیم و بعد درباره آن قضاوت کنیم.