حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
«صندلی داغ» در شبکه 2 سیما
اکثر مردم با فضای دادگاه آشنا هستند. اگر تاکنون گذر کسی به این مکان نیفتاده باشد، به یمن حضور تلویزیون در خانه ها، مردم می دانند که برخی دادگاه ها در یک اتاق محقر تشکیل می شود که قاضی پشت یک میز
قاضی ، بازپرس ، دادستان و... هر یک میز مخصوص خود را دارند، لباس ویژه خود را می پوشند و چکش قاضی ابهت مجلس را حفظ می کند. در این گونه دادگاه ها متهم نیز جای مخصوص دارد و برای پاسخگویی پشت یک میز می ایستد.
برنامه «صندلی داغ» که پخش آن از ایام نوروز از شبکه 2سیما آغاز شده ، قرار است یکشبه دادگاه باشد؛ البته یک دادگاه تلویزیونی.
بنابراین همه چیز در آن ساخته می شود و تهیه کننده تصمیم می گیرد دادگاه در یک اتاق برگزار شود یا در یک تالار بزرگ که تشریفات آن بیشتر از ابعاد آن قابل توجه است.
مسلم است با انتخاب یکی از این مکانها بقیه عوامل نیز براساس آن چیده می شوند. پس از تماشای چند قسمت از برنامه صندلی داغ ، بعضی نکات آن بیشتر به چشم می آیند: 1-از عوامل جذابیت یک برنامه ترکیبی که بیشتر زمان آن را گفتگوی بین 2 نفر پر می کند، طراحی صحنه و انتخاب رنگ هاست.
رنگ هایی که در صحنه «صندلی داغ» به کار گرفته شده ، بیشتر رنگهایی است که هیچ حسی را در بیننده ایجاد نمی کنند. نورپردازی در کنار تاثیررنگها از دیگر شیوه های شخصیت پردازی است ، اما در «صندلی داغ» کمتر از نورپردازی حتی برای زیباکردن فضا استفاده شده است.
از ظاهر برنامه استنباط می شود که سازندگان صندلی داغ در زمان طراحی این برنامه برای دادگاه خود بیشتر فضای یک اتاق را در ذهن داشته اند، غافل از این که با وجود دنیای پهناور ارتباطات اعم از اینترنت و ماهواره سلیقه مخاطب تغییر کرده و او با دیدن برنامه های مشابه در تلویزیون های جهان خواستار دید وسیع تری در تولید این گونه برنامه ها در تلویزیون خودمان است.
نام برنامه «صندلی داغ» است. خود صندلی می تواند شخصیت داشته باشد، اما صندلی «پاسخ دهنده» یک صندلی معمولی است.
بهتر بگوییم همه لوازم صحنه این برنامه معمولی است. شاید به همین دلیل است که فضایی سرد و یکنواخت بر برنامه حاکم است.
البته انتخاب زوایای خنثی برای دوربین ها نیز به القاء این یکنواختی بیشتر کمک کرده است. در واقع کارگردان تلویزیونی «صندلی داغ» در سوئیچ کردن تصاویرتمهیدات بیشتر ی را به کار ببندد.
او ابتدا یک تصویر تخت از مجری نشان می دهد و بعد تصویر پاسخگو را از همان زاویه و همان اندازه ارائه می دهد.
در حالی که در ضبط برنامه هایی که در استودیو تولید می شوند به دلیل وجود تجهیزات لازم برای نصب نورها و دوربین ها می توان زوایای متنوعی از افراد حاضر در برنامه داشت.
عوامل بسیاری وجود دارند که 45 تا 60 دقیقه گفتگو بین 2 نفر را جذاب می کنند و مانع یکنواختی آن می شوند.
2- حالا همه می دانند که داریوش کاردان یکی از موفق ترین مجریان تلویزیون است. تسلط او بر ادبیات ، طنز و دیگر موارد در کنار حضور ذهن خوب و حاضر جوابی دست به نقدش از او مجری ای ساخته که می تواند بیننده را پای تلویزیون نگه دارد.
شاید اگر کاردان در برنامه صندلی داغ از خصوصیات ویژه خود بیشتر استفاده می کرد، فضای برنامه جذاب تر و صمیمی تر می شد.
گرچه کنشها و واکنش های کاردان ارتباط مستقیمی با قابلیت های میهمان او دارد و هر قدر که او فعال تر باشد، بده بستان مجری و میهمان نیز برنامه را دیدنی تر خواهد کرد، اما باید گفت شاید کاردان زحمت بیشتری را باید در قبال برانگیختن میهمانان به خرج می داد.
در برنامه ای مانند «صندلی داغ» ایجاد تعلیق به وسیله سوالات یکی از مهمترین شیوه های حفظ برنامه است ؛ اما سوالات «صندلی داغ» کاملا معمولی است و هر کسی به جای مهمان برنامه باشد ذهن خود را برای پاسخ دادن به آنها آماده کرده است.
حتی در یک دادگاه معمولی که در یک اتاق اتفاق می افتد کنش و واکنش های قاضی و متهم بسیار دیدنی است. قاضی در برابر هر متهم بنا به تجربه ای که دارد، می داند چگونه لحنی را پیش بگیرد، حتی به طرف مقابل خود چگونه نگاه کند و هنگامی که او به سوالات پاسخ می دهد، چگونه روی صندلی خود بنشیند.
یکی از جذاب ترین و پربیننده ترین قسمت صندلی داغ ، مربوط به احمد نجفی بود. این قسمت به خواست مردم تکرار نیز شد و مردم صندلی داغ را با او شناختند، شاید به این دلیل که نجفی بازیگر قدرتمندی است.
او می داند در هر لحظه چه واکنشی باید از خود نشان دهد و آن قدر به روان شناسی مخاطب واقف است که می داند نشستن بی تحرک ، مخاطب را دلزده می کند.
حرکتهای او، میزانسن های تک نفره جذابی را به وجود آورده بود. او می خندید، غمگین می شد، تعجب می کرد، تن صدایش را بالا می برد، در جواب دادن به برخی سوالات اظهار بی میلی می کرد و با لیوان مقابل خود بازیهای ظریفی داشت که برای بیننده زیبا و دیدنی بود.
«صندلی داغ» می تواند در کنار یک دادگاه معمولی بودن ، یک برنامه جذاب تلویزیونی باشد اگر...
گفت و گو
