فضای رادیو صمیمی است

احمد توکلی از سال 63 کارش را در سازمان صداوسیما آغاز کرده و تاکنون اجرای برنامه‌های مختلفی را در گروه‌هایی چون جوان، دانش، اقتصاد، اجتماعی و جهاد به‌عهده داشته است. بیشتر مخاطبان او را با اجرای برنامه صبح بخیر ایران (به مدت 13 سال)‌ می‌شناسند. وی تاکنون در تئاتر کودکان و چند فیلم و سریال بازی کرده است. با او درباره اجرای برنامه صبح بخیر ایران و اجرا در رادیو هم‌صحبت شدیم.

برنامه صبح بخیر ایران سال‌هاست که از شبکه‌یک پخش می‌شود و شما در مقاطع مختلف اجرای این برنامه را به عهده داشتید. چه عاملی شما را تشویق کرده که در دوره‌های مختلف به این برنامه رفت و برگشت داشته باشید؟

عادت نقش مهمی در این مساله دارد. اما بخش عمده آن به دلیل عشق و علاقه‌ای است که به این برنامه دارم. هر کسی در زندگی علایقی دارد و من عاشق حرفه‌ام هستم. همیشه تلاش می‌کنم تا کارم را به نحو مطلوب انجام بدهم. راستش برنامه صبح بخیر ایران جزئی از خانواده من شده است و من هم جزئی از خانواده این برنامه هستم. لحظات بسیار خوبی را با اجرای این برنامه تجربه کردم، لحظاتی که برایم خاطرات زیبایی را شکل داده است.

شما در طول این سال‌ها اجرای برنامه متعددی را در تلویزیون و رادیو به عهده داشتید. فکر می‌کنید چرا اجرای شما در این برنامه بیشتر از برنامه‌های دیگر دیده شده است؟

یکی از دلایل این مساله به قدمت این برنامه مربوط می‌شود. سال‌های زیادی است که برنامه صبح بخیر ایران را اجرا می‌کنم. حدود 29 سال است با سازمان صدا و سیما همکاری دارم و تاکنون با گروه‌های دانش، اقتصاد، اجتماعی و... همکاری کرده‌ام. به مدت هفت سال در رادیوهای گفت‌وگو، اقتصاد و شبکه تهران حضور داشته ام. همچنین با گروه جهاد شبکه یک و برنامه سیمای آبادی همکاری کرده‌ام. اما نمی‌دانم چرا بین تمام برنامه‌هایم مردم مرا با نام مجری «صبح بخیر ایران» می‌شناسند. هر چند خودم عشق و علاقه زیادی به این برنامه دارم.

این برنامه حتما ویژگی‌های داشته است که بین مردم تا این میزان محبوب شده است؟

این برنامه هر روز صبح دغدغه‌های اجتماعی مردم را مطرح می‌کند و توانسته یک پل ارتباطی خوب میان مخاطب، مسئولان و کارشناسان برنامه ایجاد کند. شاید به همین دلیل مردم ارتباط زیادی با این برنامه برقرار کرده‌اند.

شما در این سال‌ها همزمان با تلویزیون مجری برنامه‌های رادیویی هم بوده‌اید. رادیو چه وی‍ژگی‌هایی داشت که به سراغش رفتید؟

همه در این باره اتفاق نظر دارند که فضای رادیو بسیار صمیمانه و بی‌غل و غش است. همین مساله باعث می‌شود تا شما به عنوان یک مجری یا برنامه‌ساز با آن راحت برخورد کنید. مخاطبان هم فضای گرم رادیو را دوست دارند، چون برنامه‌سازان رادیو تمام تلاش‌شان را می‌کنند تا برنامه‌ای را به پخش برسانند که برای شنوندگان جذابیت داشته باشد. وقتی مردم در خودرو به رادیو گوش می‌دهند، کاملا با برنامه همذات‌پنداری می‌کنند و صدای گویندگان برایشان گوش‌نواز است، حتی در این لحظات با توجه به صدایی که می‌شنوند، تصویری از گوینده برای خودشان مجسم می‌کنند. همین تخیل، تصویری دوست داشتنی از رادیو و مجریان آن را در ذهن این مردم شکل می‌دهد؛ البته نمی‌خواهم بگویم تلویزیون چنین فضایی برای مخاطب فراهم نمی‌کند، اما رادیو در مقایسه با دیگر رسانه‌ها فضایی ملموس و ساده و صمیمی دارد.

شما خودتان بین اجرای رادیویی و تلویزیونی کدام‌یک را ترجیح می‌دهید؟

من عاشق کارم هستم و همیشه تلاش کرده‌ام برنامه را به بهترین شکل اجرا کنم. برایم فرقی نمی‌کند رادیو باشد یا تلویزیون. آنچه که اهمیت دارد، محتوای برنامه است.

شما در طول این سال‌ها در کنار اجرا گاهی در تله‌فیلم‌ها و سریال‌ها هم بازی کرده‌اید. چه عاملی شما را تشویق می‌کند که در کارهای نمایشی در مقام بازیگر حضور پیدا کنید؟

من از سال 63 بازیگری در تئاتر کودک را تجربه کرده‌ام و چند اجرای صحنه برای کودکان داشته‌ام. همچنین در کنار آن در چند اثر تلویزیونی نیز ایفای نقش کرده و جلوی دوربین رفته‌ام. بازیگری همیشه مورد علاقه من است و هر زمان که پیشنهاد خوبی داشته باشم، حتما قبول می‌کنم.

فاطمه عود باشی / گروه رادیو و تلویزیون