یک کمدی غیر متعارف
«فوتبال شائولین» یک کمدی اکشن ورزشی محصول آسیایی هنگ کنگ است. این محصول موفق سال 2001 را استفن چو فیلمساز سرشناس هنگ کنگی کارگردانی کرده است ، فیلمنامه فیلم را او با کمک کان چونگ تسانگ نوشته است.
نکته اصلی این فیلم (مثل خیلی از فیلمهای هنگ کنگی ) طولانی نبودن زمان آن است. با این حال نسخه دی وی دی فیلم 10دقیقه کوتاهتر از نسخه هنگ کنگی و همچنین نسخه امریکایی 7دقیقه کوتاهتر از نسخه دی وی دی است!
خود استفن چو در فیلم در نقش سینگ بازی کرده است و بقیه بازیگران فیلم اینها هستند: ویکی ژائو (در نقش موئی)، مات تات نگ (فونگ پا طلایی)، یین تسه (هونگ )، یوت فی وونگ (کله آهنی )، سسیلیا چونگ ، کارن موک ، کار یینگ لاو، کوان کوئن چان ، مینگ مینگ چونگ و لام چی چونگ.
تماشاگران باید خود را آماده تماشای یک کار هیجان انگیز کمدی غیرمتعارف کنند. کمدی این فیلم خیلی خاص است و شباهتی به کمدی های اروپایی یا امریکایی ندارد. در حقیقت کارهای عجیب و غریب آدمهای واقعی این فیلم را در کارتون های بچگانه تلویزیونی باید جستجو کرد. در این فیلم یک جوان که از پیروان شائولین است با دیگر برادران خود (که ترسو و بی دل و جرات هستند) متحد می شود تا یک تیم فوتبال تشکیل دهند.
اگر چه آنها با رموز فوتبال آشنا نیستند، اما امیدوارند مهارت شان در امر هنرهای رزمی به آنها کمک کند تا بتوانند امتیازات زیادی به دست بیاورند. ماجراهای فیلم از آنجا شروع می شود که یک بازیکن سابق فوتبال (که یک اشتباه بزرگ و خطرناک باعث شده تا او از ورزش مورد علاقه اش جدا بیفتد) با یک دانش آموز کونگ فو که در مکتب شائولین درس می خواند، ملاقات می کند.
این دانش آموز وظیفه خودش می داند که کلمه کونگ فو و حرکات رزمی آن را به همه معرفی کند و در ترویج آن بکوشد. بازیکن شکست خورده فوتبال احساس می کند این دانش آموز و هنر او می تواند کمک زیادی به آنها بکند. از همین رو او 5برادرش را دوباره دور هم جمع می کند و به آنها فوتبال یاد می دهد.
او تکنیک های کونگ فوی شائولین را هم به تکینک های فوتبال خود اضافه می کند. حالا فوتبال آنها اسم تازه ای دارد: فوتبال شائولین! نه فقط هنگ کنگی ها که بقیه تماشاگران از کشورهای مختلف هم این فیلم را یک کار شگفت انگیز ارزیابی کرده اند.
فوتبال شائولین یک فیلم ساده ، بی ریا و شادی بخش است. اگر بگوییم این فیلم یکی از معدود کارهای بانمک و بامزه دهه اخیر است گزاف نگفته ایم. در وهله اول شاید تماشاچی فکر کند با یک کمدی معمولی آسیایی سروکار دارد که به یک سوژه ورزشی پرداخته است ، اما در پایان فیلم متوجه می شود که اشتباه کرده است.
فرصت تماشای این فیلم را نباید از دست داد. کمتر فیلم کمدی مثل این فیلم می تواند این چنین تماشاچی را از ته دل بخنداند (طوری که اشک از چشم او سرازیر شود) با دیدن این فیلم آدم تازه متوجه می شود که می توان به اشکال دیگری هم فوتبال بازی کرد!
«فوتبال شائولین» در آسیای جنوب شرقی فروش خیلی بالایی کرد و در کل یک فیلم بی ادعاست. فیلم اصلا قصد آن را ندارد که وانمود کند اثری استثنایی و بزرگ است . فیلم همین است که هست. نوع کمدی فیلم به گونه ای است که آدم احساس می کند در حال خواندن کمیک استریپی است که قصه اش جان گرفته و حرکت دارد.
در زمانه ای که خیلی از فیلمها می خواهند جدی باشند و حتما هم حرفی برای گفتن داشته باشند، تماشای فیلمی مفرح مثل فوتبال شائولین یک غنیمت است. این فیلم فقط به قصد خنداندن و سرگرم کردن تماشاچی خود ساخته شده و خیلی هم خوب به این وظیفه خود عمل می کند.
تدوین سریع فیلم کمک می کند تا ریتم و بازی تند شخصیت ها، شکلی سریع و پرشتاب به خود بگیرد. سازندگان فیلم در مصاحبه های خود گفته اند در بخشی از فیلم پیام هم نهفته است. اما بعید به نظر می رسد تماشاگران فیلم بخواهند تلاش کنند تا این پیام کشف شود.
تلفیق شوخ طبعی و طنز آسیایی با یک مضمون ورزشی خیلی خوب در فیلم جا افتاده است. اصلا اهمیتی ندارد که آیا چند ورزشکار می توانند چنین کارهای خارق العاده ای را انجام دهند یا خیر.
کارگردان فیلم قصه خود را طوری تعریف می کند که هیچ کس درباره واقعی بودن یا نبودن این صحنه ها سوالی نمی کند.
تماشاچی مجذوب کمدی فیلم و جلوه های ویژه بدیع و تماشایی آن می شود و این دروغ رویایی را به عنوان یک واقعیت می پذیرد، کارگردان در خلق چنین حس و حالی کاملا موفق است.
گفت و گو
