نقش بنیادین شهید طهرانی ‎مقدم در بازدارندگی دفاعی

جام جم آنلاین: بحث موشکی کشورمان از نقطه صفر و از جایی شروع شد که هیچ‌چیزی در اختیار نداشتیم؛ این‌طور نبود که از حد و مرز مشخصی ادامه پیدا کند، بلکه ما حتی یک موشک هم در جنگ هشت‌ساله نداشتیم. در اثر ضرورتی که پیش آمد و با توجه به این‌که هر دو ابرقدرت انواع و اقسام سلاح‌ها ازجمله موشک را به ارتش بعث عراق داده بودند، شهر‌های ما هدف حملات موشکی قرار گرفت و مردم عزیز ما که در نماز‌های جمعه خواستار پاسخ موشکی بودند، بحق انتظار داشتند اقدامی از سوی ایران صورت بگیرد، اما واقعیت این بود که ما دست خالی بودیم تا این‌که تصمیم بر این شد گامی در این رابطه برداشته شود.
حاج محسن رفیق‌دوست و شهید حسن طهرانی‌مقدم همراه با دیگر برادران رفتند و دو تا ۱۰ موشک (که اگر اشتباه نکنم از نوع اسکاد بود) تهیه کردند. مهندسی معکوس روی همان تعداد محدود آغاز شد و از همان‌جا بود که به سمت ساخت موشک‌های بومی حرکت کردیم. تعداد موشک‌هایی که توانستیم تا پایان دفاع‌مقدس از کشور‌های دیگر بگیریم شاید به ۷۰ عدد هم نمی‌رسید؛ چنان‌که شهید حاجی‌زاده نیز به همین موضوع اشاره کرده بود. پس از آن، سیاست نظام بر این شد که خودمان تولید را آغاز کنیم و در نهایت به نقطه‌ای برسیم که با اتکا به تولیدات داخلی، حالت بازدارندگی ایجاد کنیم.
این سیاست هوشمندانه، در واقع برگرفته از نگاه دقیق و آینده‌پژوهانه امام شهید بود که دست دشمن و توطئه‌های آتی او را به‌طور کامل می‌خواند. ایشان با نگاهی عمیق، شخصا بحث موشکی را دنبال می‌کردند و شهید حسن طهرانی‌مقدم نیز با انگیزه بسیار بالا، هر روز کار را از نظر کمی و کیفی جلو می‌برد. پیش‌بینی‌های لازم حتی برای روز‌های حساسی مانند جنگ‌های ۱۲ روزه، رمضان، هرمز و تحولات بعدی نیز از همان زمان شکل گرفته بود. من خودم در عملیات خیبر دیدم که حاج حسن طهرانی‌مقدم با چه عزم راسخی گفت: «من موشک می‌سازم» و از همان‌جا با هم آشنا شدیم. نتیجه این همت، دستیابی به سطحی از بازدارندگی بود که به لطف خدا فراتر از تصورات به‌دست آمد.
با توجه به تأکیدی که بر مقوله بازدارندگی داریم، باید پرسید این اقدام شهید طهرانی‌مقدم چقدر در پاسخگویی و اقتدار ایران تأثیر داشته است؟ قطعا و یقینا اگر این موشک‌ها و پهپاد‌ها نبودند، اوضاع ما به‌شدت شکننده می‌بود. پیش‌بینی‌های امام شهید و تلاش‌های پدر موشکی ایران حاج حسن طهرانی‌مقدم در کنار تبعیت جانانه نیرو‌های مسلح از سیاست‌های ابلاغی با وجود تمام سختی‌ها، باعث شد تا دست‌مان کاملا پر شود. اگر این توانمندی‌ها را نداشتیم، در رویارویی با آمریکا و رژیم‌صهیونیستی به این میزان از موفقیت و پیروزی مطلق نمی‌رسیدیم؛ حقیقتی که امروز دنیا نیز آن را پذیرفته است. هرچند آمریکا هنوز هم تلاش می‌کند با ادعای ابرقدرت بودن، شکست خود را بپوشاند، اما واقعیت این است که شکست خورده است. با وجود تمامی تجهیزات پیشرفته‌ای که آمریکایی‌ها به‌کار گرفتند از انواع جنگنده‌ها گرفته تا سامانه‌های موشکی مدرن و حمایت‌های ناتو و کشور‌های حوزه خلیج‌فارس نتوانستند در برابر اراده ملت ایران حریف ما شوند و نتیجه این بازدارندگی قدرتمند را به روشن‌ترین شکل در صحنه نبرد مشاهده کردیم. 

نویسنده: اسماعیل کوثری / عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس