مجری مقابل دوربین باید خودش باشد

سال 1358 صداپیشه و تک‌گوی گروه کر بودم و سال 1360 در رادیو همدان گویندگی می‌کردم. از سال 65 در دانشکده صدا و سیما مشغول به تحصیل در رشته کارگردانی تلویزیونی شدم. سال 1368 در گروه معارف، اعیاد و مناسبت‌های شبکه یک سیما را اجرا می‌کردم و سال 1372 به عنوان مجری پخش این شبکه سیما ایفای نقش کردم.

من از ابتدا به تئاتر هم علاقه‌مند بودم و حتی در کنکور سراسری که قبول شدم، می‌توانستم در رشته کارگردانی تئاتر در دانشکده هنرهای زیبا و هم دانشکده صدا و سیما ادامه تحصیل بدهم که در نهایت صدا و سیما را انتخاب کردم. همیشه و حتی الان هم علاقه زیادی به بازیگری و اجرا دارم.

معتقدم سبک و اجرای هر کس بستگی به خلقیات، روحیات و اطلاعات عمومی‌اش دارد. من در اجرا سعی می‌کنم خودم باشم و خودم را به بیننده و نوع زندگی او نزدیک کنم. به عبارتی من دوربین را چشم بیننده‌های متفاوت و با سلایق گوناگون می‌دانم. دوربین هیچ وقت اشتباه نمی‌کند و مجری نمی‌تواند جز آن که هست خودش را نشان بدهد. دوربین همه چیز را به مخاطب منتقل می‌کند. به طور مثال اگر مجری بخواهد خودش را شاد نشان دهد و ذاتا انسان شادی نباشد مطمئنا بیننده متوجه خواهد شد. پس اگر مجری مقابل دوربین خودش باشد، بسیار بهتر است.

صدا کاملا ژنتیکی است. باید قابلیت یک صدای مناسب در کسی که می‌خواهد مجری شود وجود داشته باشد. ضمن این که استعداد ذاتی هم بسیار اهمیت دارد. اگر کسی با این ویژگی‌ها وارد محیط و فضای مناسب شود و آموزش‌های لازم را ببیند می‌تواند موفق شود.

مطمئن باشید به زور و بدون استعداد و صدا نمی‌توان اصول اجرا را آموخت و مجری شد. البته این را هم بگویم که متاسفانه هنوز در دانشکده و موسسات رسمی آموزشی دولتی برای پرورش مجری برنامه‌ای به صورت مدون نیست. موسسات و آموزشگاه‌های خصوصی هستند که دوره‌های گویندگی و مجریگری را برگزار می‌کنند، اما از پتانسیل‌های موجود به نحو شایسته‌ای استفاده نمی‌شود.

خودم شخصا انسان بسیار فعالی هستم و علاقه‌مندم برنامه‌های شاد را اجرا کنم. بیشتر دوست دارم اجرای برنامه‌هایی را که با حضور مردم و به صورت مسابقات خانوادگی و به صورت ترکیبی است بر عهده بگیرم.

خیر تاکنون برایم پیش نیامده است. البته برخی مواقع تهیه‌کننده با من یا برعکس به جهت همخوانی که نداشته‌ایم بحث کردیم که این مورد هم طبیعی است و امکان دارد در هر کاری پیش بیاید.

از سال 79 تا 88 حدود 9 سال در تلویزیون اجرا نداشتم، اما در مراسم‌های مختلف فرهنگی و هنری که در کشور برگزار می‌شد، برنامه اجرا می‌کردم.

بله بسیار زیاد.

به دو دلیل نمی‌پذیرفتم. ابتدا به دلیل این که من کارگردان تلویزیون بودم و فرصت کمی برای اجرا داشتم و در برنامه‌های روتین شبکه نمی‌توانستم حضور داشته باشم. دوم این که برنامه مورد توجه من نبود. همیشه دنبال برنامه‌ای بودم که دلخواهم باشد و بتوانم با مخاطب ارتباط برقرار کنم. فکر می‌کنم اگر مجری نتواند در خاطر مردم بماند و تاثیرگذار باشد پس دلیلی برای اجرا ندارد.

با توجه به حضور مهدی فرجی در شبکه و همچنین درخواست آقای مصداقی مدیر پخش شبکه توانستم به خانه اصلی خودم برگردم.

با توجه به این که ساعت پخش مناسبی ندارد و عموما مردم وقت استراحتشان است یا از محل کار به سمت منزل می‌روند مخاطب زیادی ندارد، اما روزانه پیامک‌ها و تلفن‌های زیادی داریم که نشان می‌دهد مردم این برنامه را تماشا می‌کنند و خواسته‌هایشان را با ما مطرح می‌کنند.

فکر می‌کنم این برنامه توانسته جایگاه خوبی را میان مخاطبان برای خودش باز کند و مردم از کودک و نوجوان تا جوان، میانسال و بزرگسال همه اقشار به نوعی با آن ارتباط برقرار کرده‌اند که این برای من رضایتبخش است و عموما وقتی مردم من را می‌بینند از این برنامه به نیکی یاد می‌کنند.

اگر این مجالس دولتی و وابسته به ارگان‌های دولتی باشد مشکلی ندارد. مجری بالاخره باید زندگی خودش را بچرخاند.

ما اصلا صنفی نداریم. هر وقت خواستیم از مجری دعوت به همکاری کردیم و هر زمانی که به او نیازی نداشتیم از او خداحافظی کرده‌ایم. مجری آبروی یک شبکه محسوب می‌شود و نباید با او سلیقه‌ای برخورد شود یا با آمدن یک مدیر یا تهیه کننده به کار گرفته و پس از رفتن آنها مجری هم از شبکه حذف شود.

ایجاد یک تشکل صنفی مجزا با اساسنامه مشخص و تعیین آن توسط سازمان صدا و سیما می‌تواند به این موضوع کمک کند.

چند ماه گذشته برای اولین بار برای مجریان تلویزیون نشستی برگزار شد و در آن نشست برخی از مجریان مشکلاتشان را گفتند و آقای دارابی معاون سیما قول‌هایی دادند که امیدوارم این مشکلات مرتفع شود و سازمان صدا و سیما به عنوان متولی بتواند مجریان تلویزیون را ساماندهی کند.

ما در میان مجریان با کمبود نیرو مواجه نیستیم. با کمبود طعم، رنگ و بوی اجرای خاص مواجهیم. تنوعی که شما مد نظر دارید بسیار کم است.

مجریان در موضوعات مختلف مشخص نیستند و بدون داشتن هیچ گونه اطلاعاتی برنامه را اجرا می‌کنند. اجرای خاص اجرایی است که مجری در آن موضوع شناخته شده باشد و در هر برنامه اجرای ماندگاری داشته باشد. متاسفانه بعضی وقت‌ها مجریان برای خودشان اجرا می‌کنند و می‌خواهند خودشان را جلوه بدهند.

من با مجری ـ بازیگر و بازیگر ـ مجری مشکلی ندارم و هیچ اشکالی ندارد، اما خود بازیگر باید بداند که وقتی در نقش‌های مختلفی ظاهر می‌شود مخاطب نمی‌تواند با او به عنوان یک مجری ارتباط برقرار کند. چون مخاطب نمی‌داند که واقعا این فرد اجرا می‌کند یا نقش بازی می‌کند. به نظرم بازیگران نباید وارد این عرصه بشوند.

این کار خوبی است که ما مجریانی در هر بخش به صورت مشخص داشته باشیم؛ یعنی کسانی که متخصص در حوزه معارفی هستند برنامه‌های معارفی را اجرا کنند، کسانی که سطح آگاهی اجتماعی دارند وظیفه اجرای این برنامه را بر عهده بگیرند.

معمولا همه این موارد که گفتید تاثیرگذار هستند.

می‌توان از طریق فراخوان عمومی علاقه‌مندان را جذب و سپس از میان آنها بااستعدادترین‌ها را انتخاب و دوره‌های آموزشی را با استفاده از اساتید متبحر برایشان برگزار کرد. مجریان باید در موضوعات مختلف شناسایی و آموزش داده شوند. فقط تاکید کنم که مجریان را باید استخدام کرد تا با خیالی آسوده و امنیت شغلی افراد علاقه‌مند بتوانند به کارشان ادامه بدهند.

سوال بسیار خوبی است. بدون پشتوانه و حمایت مدیران شبکه اصولا نمی‌توان اجرا کرد. حمایت مدیران و ایجاد اعتماد به نفس تاثیر بسیار زیادی دارد. وقتی شما به مجری برنامه اعتماد کردید و مجری امتحانش را در برنامه‌های متعدد پس داد، باید باورش کرد و همیشه مورد حمایت قرار بگیرد تا آن هم بتواند تمام توانش را برای اجرای موثر بگذارد. البته این نکته را هم یادآوری کنم که برای تقویت اجرا در تلویزیون بهتر است همواره از تجربیات مجریان پیشکسوت استفاده شود. نباید وقتی مجری بازنشسته می‌شود برای همیشه از صحنه اجرا کنار گذاشته شود.

به کشاورزی علاقه زیادی دارم. به تازگی هم زمین کشاورزی خریده‌ام و مشغول کاشت گندم هستم.

من پیشنهادهای مختلفی از شبکه‌های دیگر داشته و دارم، اما باتوجه به حضور چندین ساله‌ام در شبکه یک علاقه‌مند هستم که در این شبکه همچنان باشم. ان‌شاءالله برنامه شبکه یک شبکه هر ایرانی با طراحی جدیدتر و زمان مناسب‌تری روی آنتن برود.