رقابت برنامه‌سازان در ماه عسل

برخی از این سریال‌ها پندهایی را برای مخاطب به همراه دارند و برخی فقط بیننده خود را سرگرم می‌کنند و به هر جهت سریال‌های نمایشی شب‌های رمضان را متنوع می‌کنند.

اما قبل از افطار، روزه‌داران حال و هوایی دیگر دارند. در طول روز هرکس تلاش می‌کند قصه روزانه خود را خودش بنویسد. این روزانه‌ها با اعمال، گفتار و نیت آدم‌ها شکل می‌گیرند. روزه دار در طول روز به دنبال نشانه‌هایی است که برای او دریچه‌ای رو بدرستی و پاکی باز کند. در دوره معاصر که تلویزیون در همه خانه‌ها روشن است، این دریچه را هم می‌تواند برای مردم باز کند. تلویزیون این دریچه را با آغاز سحر باز می‌کند، دعای ابو حمزه‌ثمالی می‌تواند ذهن هر روزه داری را برای روزی پر از معنویت آماده کند. تلاوت قرآن و پخش اذان صبح دل را از غبارهای شبانه پاک می‌کند و به صبح می‌رساند.

در ایام رمضان تمام برنامه‌های تلویزیون به نوعی روزه‌داران و مسائل آنها را تحت پوشش قرار می‌دهند. از مسائل سلامتی و تغذیه جسمی گرفته تا تغذیه روحانی. اما برنامه‌های افطار ویژگی خاص خود را دارند. این برنامه‌ها در زمانی پخش می‌شوند که روز رو به اتمام است، جسم وظیفه خود را در بردباری انجام داده و روح آمادگی پذیرش معنویت را دارد. ذهن روزه‌دار هر چه به غروب نزدیک‌تر می‌شود، آداب دیده‌تر می‌شود.

او در طول روز یاد می‌گیرد که پرسش‌های بیهوده را کنار بگذارد و به جای مقاومت در برابر خداوند و دستورات او بیشتر مطیع باشد تا در پناه این اطاعت آرامش را به صاحب خود ارزانی کند. برنامه‌های افطار تلویزیون به همین دلیل از اهمیت ویژه‌ای برخوردار هستند. جسم و دل بینندگان این برنامه‌ها آماده است تا همه حقیقت را قبول کنند و زندگی را بر مبنای این حقیقت جلو ببرند.

برنامه‌های افطار تاکنون آزمون و خطاهای زیادی را پشت سر گذاشته‌اند و اکنون دوره پختگی خود را سپری می‌کنند. سال‌هاست مجریان مختلفی سکان این برنامه‌ها را به دست گرفته‌اند و هر کدام توانایی‌های خود را به نمایش گذاشته‌اند. مهمانانی که به این برنامه‌ها دعوت می‌شوند، محور اصلی هستند.زندگی آنها مثل مردم معمولی نقطه آغاز و نقطه پایان بدون گره و مستقیم نداشته است. آنان با دست‌اندازهایی در زندگی روبه‌رو شده‌اند که آنها را از این رو به آن رو کرده و راه جدیدی را برای ادامه زندگی به آنها نشان داده است. راه جدیدی که پیمودن آن چندان هم ساده نبوده و نیست. تجربیات فردی و انتخاب‌های درست،رهاورد مهمانان برنامه‌های افطار برای روزه داران است. مجری در چنین برنامه‌هایی حرف اول را می‌زند چون باید پل ارتباطی بین مهمان برنامه و مخاطبان باشد. او باید بتواند در زمان مناسب حرف بزند و هر جا که لازم بود سکوت کند و هر جا که انرژی لازم بود به کمک مهمان بیاید و با او گپ بزند تا مهمان ویژه بتواند ذهن خود را شخم بزند و موثرترین خاطرات را به زبان بیاورد. تلویزیون اکنون باید انبانی پر از این مجریان توانمند داشته باشد ـ که حتما دارد ـ اما گاهی بنا به دلایل مختلف بازهم شبکه‌های تلویزیونی تصمیم می‌گیرند که راه آزمون و خطا را ادامه دهند و نوآوری را جایگزین برنامه‌ای قدیمی نمایند و در برنامه‌های افطار از ساختار و مجری جدید استفاده کنند.

برنامه «ماه عسل» سال‌هاست از شبکه 3 سیما پخش می‌شود. حالا این برنامه مخاطبان ویژه خود را دارد. حال و هوای این برنامه سال‌هاست که مشخص است. ماه عسل معمولا ضیافتی بوده برای تن و روان روزه‌دارانی که می‌خواهند در آخرین دقایق روز دریچه‌ای تازه به روح خود باز کنند. مهمانان این برنامه همیشه ویژه بوده‌اند. آنها معمولا از راه سنگلاخی به جاده صاف زندگی رسیده‌اند. ماه‌عسل تاکنون مجریان زیادی به خود دیده است. مجریانی که تلاش کرده‌اند هدف برنامه را اجرایی کنند، آنها گاهی عالی بوده‌اند و گاهی ندرخشیده‌اند اما به اصطلاح راه و چاه را می‌شناسند و مسلما هدایت آنها و برطرف کردن خطاهای اجرایشان ساده‌تر از این است که کل سکان برنامه به عهده مجری‌ای گذاشته شود که برای اولین بار است مقابل دوربین ماه عسل می‌نشیند.

اما شریعت پناهی، مدیر گروه اجتماعی شبکه 3 سیما که برنامه ماه عسل در گروه او تولید می‌شود از این تغییر استقبال می‌کند و می‌گوید: برنامه‌های شبکه 3 را معمولا گروه‌های مختلف تولید می‌کنند. ما هرگز نخواسته‌ایم این شائبه ایجاد شود که فقط یک گروه برنامه‌ساز می‌توانند یک برنامه مثل ماه عسل را به روی آنتن بفرستند.

وی می‌افزاید: برای ماه عسل امسال چند تهیه‌کننده طرح‌های خود را ارائه دادند و یک طرح تصویب شد و به روی آنتن رفت که نتیجه اولیه آن را شاهد هستید.

شریعت پناهی با اشاره به این نکته که شبکه 3 همواره از نظرات مردم برای بهبود کارهای خود استفاده می‌کند، تاکید می‌کند: برنامه ماه عسل با تغییراتی نسبت به سال‌های قبل به روی آنتن رفته است اما ما مرتب پیشنهادات مردم را می‌گیریم و آنجایی که لازم باشد تغییراتی را در برنامه اعمال می‌کنیم.وی در پاسخ به این پرسش که چرا تلویزیون به جای حمایت از یک برنامه موفق و گروه سازنده آن و اصلاح اشتباهات و نواقصی که وجود دارد کل ساختار یک برنامه را تغییر می‌دهد؟ می‌گوید: ما همیشه تلاش می‌کنیم فضای رقابت را برای برنامه‌سازان مهیا کنیم و از تجربیات تهیه‌کنندگان و مجریان مختلف استفاده کنیم. از طرفی برنامه امسال باعث می‌شود که برتری‌ها و نواقص برنامه‌های سال‌های قبل دیده شود بنابراین برای گروه قبل هم این تغییر بهتر است. از طرفی ما با این تغییر سلیقه مخاطبان خود را بیشتر شناسایی می‌کنیم.