بازیگری یعنی زندگی
نفیسه روشن را آخرین بار در نقش مهتاب در سریال «سالهای برف و بنفشه» دیدیم. او این روزها مشغول بازی در سریال ماه رمضان شبکه یک است.
با او درخصوص نقش جدیدش گپ زده ایم.
کمی از نقشت در «اغماء» بگو.
اسمم پری است و دختر امین تارخ و شیرین بینا هستم. دانشجوی ادبیاتم و کمی تا قسمتی لوس. بقیه اش را هم خودتان ببینید.
دوستش داری؛
آره ، دارم باهاش زندگی می کنم.
مهمترین ویژگی اش چیست؛
همین که با آقای مقدم کار می کنم آرزویم بود.
کار قبلی ات چی بود؛
توی سریال «سالهای برف و بنفشه» نقش مهتاب رو داشتم.
یک بار کل کارهایت را مرور می کنی؛
اولین کارم سریال «روزهای به یاد ماندنی» ساخته همایون شهنواز بود. بعد در «روزگار قریب» کیانوش عیاری بازی کردم و بعد هم در 2 تا تله فیلم به اسم «آوای زمین» (مهرداد خوش بخت) و «مسافر» (دستگردی). بعدش هم سریال «کلانتر».
در انتخاب نقشهایت چه ویژگی هایی را در نظر می گیری؛
قبلا کوتاهی و بلندی خیلی برایم مهم بود. حالا در مرحله اول ، کارگردان مهم است و بعد خود نقش.
چه جور آمدی طرف بازیگری؛
من حقوق خوانده ام. از تئاترهای دانشگاه شروع کردم. بعد هم تست دادم و انتخاب شدم.
کار حقوقی نمی کنی؛
نه کار پر دردسری است. من هم اصلا از این جور کارها خوشم نمی آید.
بازیگری هم کار کم دردسری نیست.
قبول ، ولی شیرین است. مثل خود زندگی.
کسی تا حالا از شباهتت به یکتا ناصر چیزی گفته؛
آره ، خیلی ها.
از این ماجرا خوشحالی یا ناراحت؛
من خانم ناصر رو خیلی دوست دارم. این شباهت هم دست من که نبوده. به هر حال هر کس جایگاه خودش را دارد.
راستی فکر می کنی سریال جدیدت چقدر مخاطب داشته باشد؛
واقعا نمی دانم. سریال های ماه رمضان آدم را یاد جشنواره فیلم فجر می اندازد. رقابت ها خیلی به هم نزدیک است. نمی شود قضاوت کرد.
گفت و گو
