چهره در ماندگاری تاثیری ندارد

حضور در کلاسهای بازیگری اولین گام او برای وارد شدن به دنیای بازیگری بود؛ هر چند معتقد است اگر به صورت آکادمیک وارد این عالم می شد بهتر بود.

کد خبر: ۱۳۵۵۴۳

به هر حال سام درخشانی از جمله چهره های جوان عالم بازیگری است که در نقشهای متفاوتی هم ظاهر شده است ، از مجموعه با من بمان گرفته تا روزهای اعتراض و دریایی ها.
او به کاری که می کند اعتقاد دارد و آمده که بماند و کاری را از خودش به یادگار بگذارد.
او در حال حاضر سریال های «سالهای برف و بنفشه» و «ما چند نفر» را روی آنتن سیما دارد. با او درباره همه چیز به صحبت نشستیم. از کلاسهای بازیگری گرفته تا شباهتش با پژمان بازغی.

فکر می کنم قصه بازیگر شدن شما از کلاسهای آزاد بازیگری شروع شده است ، درست است؛
بله. پس از این که دیپلمم را گرفتم به یکی از همین کلاس ها رفتم . تا این که کلاسهای بازیگری آقای حمید سمندریان تشکیل شد و من جزو اولین کسانی بودم که در آن کلاس ها شرکت کردم. این مساله ادامه داشت تا سال. 76 از سال 76 تا سال 78 به خاطر مشکلات زندگی از این وادی کنار رفتم تا جایی که دیگر تصمیم گرفتم به خارج از کشور بروم ، چون پس از یک مدتی حتی دیگر خواندن روزنامه های سینمایی هم آزارم می داد. به هر حال تمام کارهایم را برای رفتن انجام داده بودم تا این که از مجموعه شب زدگان با من تماس گرفتند و پیشنهاد کردند برای ایفای نقش به این گروه بپیوندم. این اتفاق دوباره مسیر زندگی ام را به همان مسیری که دوست داشتم انداخت.

برای آغاز، شب زدگان تجربه خوبی بود؛
بله. به هر حال حضور در کنار کسی مانند استاد جمشید مشایخی ، شانس بزرگی بود و دست کم برای شناساندن من به عنوان بازیگر شروع بدی نبود.

پس از 2 سال توانستید خودتان را با فضا و شرایط آن زمان وفق دهید؛
بله ، چون انرژی کافی در من وجود داشت و همین که به هدفم رسیده بودم خیلی برایم لذت بخش بود.

پس از آن هم که برای اولین بار با فیلم دلباخته وارد سینما شدید؛
بله. در این فیلم هم کنار فریبرز عرب نیا بازی کردم ، بنابراین همه چیز خوب پیش می رفت و اعتراف می کنم در آن زمان بسیار هم جو گیر شده بودم و هر کاری را نمی پذیرفتم.

خب این مساله بعدها به ضرر شما تمام شد یا به نفعتان؛
به ضررم شد. چون تجربه های خیلی خوبی می توانستم به دست آورم که خب ، نشد.

آیا سام درخشانی مسیر درستی را برای ورودش به این عرصه انتخاب کرده بود؛
شاید اگر به 20 سالگی ام برمی گشتم ، از طریق دانشگاه وارد این عرصه می شدم ، ولی آن زمان واقعا شرایطش را نداشتم ؛ هر چند کلاسهای بازیگری هم بی تاثیر نبوده اند، اما مساله ای که بسیار از آن راضی هستم این است که در این مدت هیچ وقت جزو گروه یا باند کسی نبوده ام و از این نظر واقعا شرافتمندانه عمل کرده ام.

چهره سام درخشانی چقدر به او برای بازیگر شدن کمک کرد، چون در این چند سال اخیر کارگردان ها به بازیگران چشم روشن روی خوش نشان داده اند؛
این مساله ای که شما می گویید، درست است. شاید به خاطر این است که در جامعه ما بیشتر آدمها مشکی هستند و چشم روشن ها به نوعی در اقلیت هستند و این شاخصه یک ویژگی محسوب می شود که البته برعکس آن در کشورهای اروپایی وجود دارد، البته این ویژگی ابتدا برای مخاطب جذابیت دارد و پس از مدتی تماشاچی از من بازیگر بازی می خواهد و نه چهره. اساسا ظاهر بازیگر در بازیگر شدن یک فرد تاثیر چندانی ندارد.

در زمینه بازیگری چه موقعیت هایی را از دست داده ای که اکنون پشیمان هستی؛
زمانی که من تازه وارد این حرفه شدم ، هنوز خیلی از بازیگرانی که اکنون دارند کار می کنند و برخی از آنها هم ستاره شده اند شروع به فعالیت نکرده بودند. پس من خیلی از فرصتهایم را از دست داده ام.

آیا در انتخاب کارهای پیشنهادی با وسواس عمل می کنید؛
با جرات می توانم بگویم از میان کارهایی که به من پیشنهاد شده است همیشه بهترین را انتخاب کرده ام. حتی اگر این مساله باعث شود که مدتی کار نکنم.

در سالهای اخیر بازیگران جوان زیاد شده اند چقدر با آنها احساس رقابت می کنید؛
من با تمام کسانی که همسن خودم هستند و دارند کار می کنند دوست هستم و آن فضای رقابتی میان من و همکارانم کاملا سالم است و بیشتر رفاقت است تا رقابت.

این حرفتان را به حساب شعار بگذارم یا حقیقت؛
حقیقت محض ، چون اساسا به فضای رقابتی ناسالم اعتقادی ندارم.

خنثی ، مثبت ، منفی

خیلی ها معتقدند چهره شما خنثی است و به همین دلیل هم مخاطب براحتی شما را در نقشهای منفی می پذیرد و بخوبی باور می کند که شما آدم بد قصه هستید.
تا به حال به این موضوع این گونه فکر نکرده ام ، اما این به آن معنی نیست که نمی توانم نقشهای مثبت را خوب بازی کنم ، چراکه اتفاقا بازی در نقشهای مثبت راحت تر است و شاید نقشهای منفی ای را که بازی کرده ام آنقدر ویژگی های خاص با خود داشته اند که بیشتر در ذهن ها باقی مانده است. به هر حال فکر می کنم اگر چند تا نقش مثبت پشت سر هم بازی کنم ، این ذهنیت درخصوص من از میان می رود.

اساسا این مساله تا چه حد برایتان اهمیت دارد؛
برای من مهم این است که من را به عنوان بازیگر بشناسند و قبول کنند. دوست دارم بگویند سام درخشانی بازیگر خوبی است. حالا چه نقش مثبت بازی کنم و چه نقش منفی

مساله ای که درباره بازیهای شما وجود دارد این است که بیشتر درگیر حس هستید و بیشتر روی حس تان کار می کنید تا تکنیک؛
تا حدود زیادی حرف شما را قبول دارم ؛ البته فکر می کنم در این سالها و پس از کسب تجربه های متفاوت توانسته ام تکنیک را هم وارد بازیم کنم ، البته شاید اگر 2 سال پیش این حرف را می زدید من کاملا از خودم دفاع می کردم و پاسخ می دادم که اصلا من یک بازیگر حسی هستم و با همان حس هم درگیر نقش می شوم. واقعیت این است که من جزو آن دسته از بازیگرانی هستم که با نقشهایم زندگی می کنم.

شما را در نقشهای منفی بیشتر دیده ایم ؛ نقشهایی که در ذهن ها هم ماندگار شده است ، مثل نقش آن بیمار روانی در سریال با من بمان.
تقریبا تعداد نقشهای مثبت و منفی ام یکسان است ؛ اما به قول شما نقشهای منفی ای که بازی کرده ام بارزتر بوده اند.

با توجه به این که با سلایق مردم یا بهتر است بگویم مخاطبانتان آشنا هستید، آیا می دانید آنها چه توقعاتی از سام درخشانی به عنوان بازیگر دارند؛
بله. البته اگر همیشه این اتفاق می افتاد که خودم نقشم ، کارگردانم و... را انتخاب کنم ، کاری می کردم که مخاطبم همیشه از من راضی باشد. اما قدرت انتخاب ما خیلی کم است. بنابراین حداقل سعی می کنم از میان پیشنهادهایی که دارم ، بهترین آن را انتخاب کنم.

,b> اگر همه پیشنهادهایتان راضی کننده نباشد چطور؛ آن موقع چه می کنید؛
واقعا سوال همین جاست. به هر حال من دیگر نمی توانم معجزه کنم.

حاضر هستید دیگر کار نکنید؛
بله. البته اگر ماهی یک میلیون به من بدهند. آن موقع حتما فیلم بیشتر می بینم ، کتاب بیشتر می خوانم ، بدنم را آماده نگه می دارم و...

پس می شود نتیجه گرفت که در انتخاب کارهایتان صددرصد خودتان دخیل نیستید؛
چرا خودم انتخاب می کنم. اما تا جایی که شرایط به من اجازه بدهد. شده که بین 2 کارم حتی ، پنج ، شش ماهی یک بار هم بیکار بوده ام. یا حتی ماشینم را فروختم و خرج کردم.

تا حالا شده نقشی را نپذیرید و بعد پشیمان شوید؛
بله. متاسفانه در سریال وفا بازی نکردم. در واقع یک جور خودخواهی و بی تجربگی باعث شد این کار را نکنم که برای همیشه پشیمان خواهم بود.

با بازی در سریال روزهای اعتراض نشان دادید کوتاهی یا بلندی نقش برایتان مهم نیست. در این باره بیشتر توضیح دهید.
بله. من کارهای تک قسمتی یا اپیزودی زیاد داشته ام. مثل دریایی ها یا مجموعه ساعت شنی (هنوز پخش نشده است) به هر حال این گونه بازی کردن این حسن را دارد که هم نقشهای متفاوتی را در مدت زمان کمی تجربه می کنی و هم با گروههای مختلفی آشنا می شوی.

اما این عیب را هم دارد که شما را به عنوان یک بازیگر فعال معرفی نمی کند؛
بله ، البته این مساله زمانی اتفاق می افتد که همیشه این گونه بازی کنم اما وقتی مثل اکنون 2 سریال با بازی من همزمان پخش می شود دیگر آن موضوع کمرنگ می شود.

برویم سراغ سریال سالهای برف و بنفشه - از علی فلاح بگویید.
سر سریال ما چند نفر بودم که با من تماس گرفتند و خواستند که در این کار حضور داشته باشم. اما چون هیچ وقت دلم نمی خواهد که همزمان در دو کار بازی کنم ، خواستم که فرصتی بدهند تا ما چند نفر تمام شود تا این که پس از یک ماه این اتفاق افتاد و رفتم جلوی دوربین این سریال. به هر حال هم قصه خوب بود و هم خود نقش . ضمن این که مثبت هم بود و برای من که از نقش مازیار در ماه چند نفر آمده بودم بسیار خوب بود.

اولین تصوری که نسبت به عمل فلاح داشتید، چه بود؛
این که او با توجه به مثبت بودنش ، نقش تخت و یک خطی ای نبود و همان طور که می بینید او خیلی خوب می تواند از حقش دفاع کند.

پس خیلی راحت توانسته اید با او ارتباط برقرار کنید؛
بله ، پیدا کردن علی فلاح کار سختی نبود و بازیگر در نقشهای مثبت بیشتر از دیالوگ و فضای موجود وام می گیرد.

بازی در ژانر تاریخی چطور بود؛
خیلی خوب بود. من اساسا با کارهای کلاسیک خیلی خوب ارتباط برقرار می کنم و حضور در این نوع فضاها آرامش خاصی را به من می بخشد.

متفاوت ترین بازی شما در کدام یک از کارهایتان بوده است؛
سریال با من بمان و بازی در نقش بیمار روانی.

یک سوال که ربطی به مصاحبه مان ندارد خیلی ها شما را با پژمان بازغی اشتباه می گیرند.
بله ، پژمان یکی از دوستان صمیمی من است و این اشتباه بیشتر یک اشتباه تصویری است وگرنه وقتی در کنار هم هستیم هیچ تشابهی بین ما وجود ندارد.

این اشتباه خوب است یا نه؛
نمی دانم. البته این تشابه ریشه های دیگری هم دارد که خصوصی است.

در آینده چه کاری را از شما خواهیم دید؛
در سریال شهر آشوب در نقش یکی از پادشاهان تیموری بازی کرده ام که آن هم یک کار متفاوت و قابل قبول است.