تحقیق پر پیچ و خم

هیچ چیز جذاب تر از این نیست که تماشاچی بازی آل پاچینو بر روی پرده سینما یا صفحه تلویزیون باشیم. او جلوی دوربین حقیقتا «بازی» می کند.

کد خبر: ۱۲۳۷۹۷

سبک بازی او در تمام فیلمهایش خاص است و همیشه رگه ای از عصبیت در این بازی دیده می شود. شاید اهدای فقط یک جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد به او (طی 4 دهه حضور فعال و پرثمر در دنیای سینما) کمی بی انصافی باشد. اما فراموش نکنیم که پاچینو با هر بار حضور در مقابل دیدگان تماشاگران آنها را بر سر شوق می آورد.با این وجود در «شهرداری» (1996)او یا فرصت کمی برای ابراز وجود داشته و یا نخواسته که ابراز وجود کند.
در حقیقت پاچینو بازیگر لحظه های ناب است که در کارهای متعدد خود این لحظه ها را به نمایش می گذارد. درشهرداری هم البته یکی از این صحنه های فوق العاده وجود دارد که خود تماشاگران هنگام تماشای فیلم آن لحظه را کشف خواهند کرد. این فیلم پاچینو آزمایشی در باب چرخه سیاست ، فساد و زد و بندهای پشت پرده است و واقعیت این است که صحنه ویژه بازی پاچینو هم در دل همین قصه درام و دلهره آور است که خود را نشان می دهد.
«شهرداری» را هارولد بکر کارگردانی کرده و جان کیوزاک ، بریجیت فوندا، دانی آنیلو، مارتین لاندو و دیوید هیمر هم در آن بازی دارند. قصه فیلم درباره پسری است که در نیویورک به شکلی تصادفی مورد هدف گلوله قرار می گیرد.
این مساله باعث می شود تا کار یک تحقیق مفصل در این رابطه آغاز شود. کار تحقیق را جان پاپاس (پاچینو) به عهده می گیرد که یکی از اعضای بانفوذ شهر و در حقیقت شهردار شهر است . تحقیقات او منجر به پدید آمدن حوادثی می شود که هیچ کسی انتظار آن را نداشته است. پسر جوان در جریان درگیری بین نیروهای پلیس و یک گروه گنگستری به قتل رسیده است . این گروه گنگستری متهم به انجام کارهای غیرقانونی و مواد مخدر هستند. پاپاس آدمی آرمانخواه است و تمامی تلاش خود را می کند تا بین نژادهای مختلف درگیری رخ ندهد. کوین کالهوم (کیوزاک) دستیار شریف پاپاس از وی آرمانخواه تر است. او نمی داند که چرا سوداگران مواد مخدر اینچنین راحت در سطح شهر مشغول فعالیت هستند.
«شهرداری» مثالی زنده از موقعیتی است که در آن چند فیلمنامه نویس بر روی یک فیلم کار کرده اند.
طبیعی است زمانی که فیلم چند فیلمنامه نویس مختلف داشته باشد، چنین اتفاقی بیفتد. در کنار طرح اصلی فیلم ، تماشاچی با چند طرح فرعی روبه روست که در یکدیگر ادغام می شوند و هر بار خودشان را به عنوان طرح اصلی به رخ می کشند. درشهرداری نمی توان متوجه شدکه بالاخره طرح اصلی چیست و آیا آل پاچینو فرمان ماجراست یا جان کیوزاک.
با این وجود شهرداری جرقه هایی از استعداد را در خودش دارد و در برخی لحظات بشدت جذاب می شود. سیر پیشرفت تحقیقات و نتایجی که از آن حاصل می شود به گونه ای است که بیننده را به دنبال خود می کشد و باعث می شود تا او با اشتیاق ماجراها را پیگیری کند. بکر کارگردان فیلم تلاش دارد تا لحنی واقع گرا داشته باشد و کاری رئالیستی به نظر برسد. شاید خط اصلی قصه فیلم کمی مغشوش به نظر برسد، اما پس زمینه آن غنی و متنوع است .هارولد بکر تلاش دارد قصه اش را به صورتی پیش ببرد که قابل پیش بینی نباشد. او که قبل از این فیلم درام «دریای عشق» را کارگردانی کرده بود سعی می کند در این فیلم هم به جزییات بپردازد و مسائل ریز را مورد توجه قرار دهد. او می داند که در حال ساخت یک اثر دلهره آور سیاسی است و اگر جزییات کار را در نظر نگیرد فیلم او موفق به جذب تماشاچی نخواهد شد. در عین حال فیلم از تعدادی از بازیگران طراز اول و درجه یک سینما بهره می گیرد تا به کمک آن توجه تماشاچی را به قصه فیلم جلب کند. تعدد کاراکترها باعث شده تا بکر فرصت زیادی برای پرورش تک تک آنها نداشته باشد، از این رو برخی از آنها در حد کاراکتر و تیپ باقی می مانند. خود بکر هم تلاش نکرده تا آنها چیز دیگری به نظر برسند.
دیدگاه منتقدین سینمایی درباره شهرداری دوپاره است. برخی از آنها فیلم را یک کار متوسط ارزیابی می کنند و ساخت این نوع فیلمها را که حالتی افشاگرانه و آگاهی دهنده دارند برای صنعت سینما لازم و ضروری می دانند. در مقابل این گروه ، دسته مخالفی وجود دارد که می گوید نمی شد بهتر از این یک مضمون دلهره آور سیاسی را خراب کرد و از بین برد. قصه فیلم درباره «تئوری توطئه» است و یک چنین قصه ای باید از پرداختی قوی و غنی برخوردار باشد تا بتواند حرف خود را به شکلی شیوا و جذاب کند.
مخالفان «سیتی هال» می گویند هارولد بکر در انجام این کار ناموفق بوده است. با این وجود همین گروه هم می گویند که آل پاچینو مثل برلیانی است که در طول فیلم خودش را به رخ تماشاچی می کشد. «سیتی هال» امشب ساعت 22.30از شبکه 5 سیما پخش می شود. کیکاووس زیاری