ساده و کم خرج

: «خانواده مافیایی» (با نام کامل «مافیایی ها: پدر و پسر») سال 2004 ساخته شد. آنتونی کالدارلا کارگردان فیلم این درام جنایتکارانه را براساس فیلمنامه ای از سال مازوتا و لیو روسی کارگردانی کرده است.

کد خبر: ۱۱۹۷۹۷

قصه فیلم همان طور که از نام آن پیداست درباره یک خانواده مافیایی است که در منطقه فیلادلفیا زندگی و فعالیت می کنند. کاراکتر اصلی ماجراها فرانک پارادیزو با بازی سال مازوتا است که وارث فرهنگ خانوادگی خویش شده است.
لیو روسی ، رابرت کوستانزو ، جانی ویلیامز و تاملا دآمیکو هم در فیلم بازی دارند. فرانک پارادیزو بر این تصور است که هم در محدوده خانوادگی و هم در محیط اجتماعی اوضاع خوب و بسامانی دارد. اما با گذشت زمان معلوم می شود تحلیل او غلط بوده است و بزودی او خودش را در میانه تضادی می بیند که رهایی از آن کار ساده ای نیست.
فرانک در طول قصه فیلم با مشکلات و آدمهایی رودررو می شود که به نوعی برعلیه او هستند. حالا سوال این است که وی برای مقابله با آنها دست به چه اقداماتی می زند. کارهایی که او می کند شاید درست و منطقی نباشد ، اما فرانک می خواهد که مشکلات خود را حل کند و طبیعی است که هزینه سنگین اقدامات خویش را نیز پرداخت کند.
پوستر و تبلیغات فیلم یادآور «پدر خوانده» فرانسیس فورد کاپولا است ، اما در خود فیلم نشانه ای از این مساله (و حتی ظرافت های موجود در این فیلم) در «خانواده مافیایی» دیده نمی شود.
قصه فیلم معمولی است و مشابه آن را قبل از این در بسیاری از فیلمهای مافیایی دیده ایم. گروهی از منتقدین سینمایی عقیده دارند این فیلم به دنبال موفقیت مجموعه تلویزیونی «سوپرانوها» (که حال و هوایی درام و جنایتکارانه دارد) ساخته شده و بشدت شبیه این مجموعه پربیننده تلویزیونی است.
در همین حال آنها می گویند که فیلم یک کار ضعیف است و اگر قرار بود به عنوان اولین قسمت مجموعه تلویزیونی «سوپرانوها» نمایش داده شود ، دیگر کسی قسمت دوم آن را تماشا نمی کرد! خود سازندگان فیلم هم در یک گفتگو از تاثیرپذیری مثبت از «سوپرانوها» صحبت کردند.
نکته مهم و جذاب «سوپرانوها» در تعلیق خاص آن بود و همین باعث می شد تا بینندگان آن باکمال میل حوادث قصه را پیگیری کنند. اما «خانواده مافیایی» از این عنصر هیجان برانگیز بی بهره است. همین نکته مانع از آن می شود که تماشاچی در طول قصه غافلگیر شود و پیش بینی حوادث پیش رو برایش کار مشکلی نیست. کاراکترهای «خانواده مافیایی» کاراکترهایی آشنا هستند که از همان ابتدای فیلم متوجه می شویم چه خصوصیات و روحیاتی دارند.
نمونه آنها را قبل از این در فیلمهای زیادی دیده ایم و به همین دلیل همذات پنداری با آنها کار سختی نیست. در طول قصه فیلم این کاراکترها تغییر و تحولی نمی کنند و در تمام طول فیلم همانی هستند که در آغاز بودند. نوع قصه فیلم هم همین را می طلبد. قصه پیچ و تاب خیلی زیادی ندارد و تلاش می کند تا حرف خود را به صورت مستقیم و در یک خط موازی بزند. نکته مهم هنگام بحث درباره «خانواده مافیایی» خشونت موجود در صحنه های آن است. البته سازندگان فیلم می گویند این قصه مافیایی یک چنین خشونتی را می طلبد، در بقیه فیلمهای مافیایی که فرانسوی ها و ایتالیایی ها متخصص ساخت آنها هستند ، هم خشونت حرف اول را می زند.
با این وجود منتقدین سینمایی همیشه نسبت به این مساله حساس بوده و از صنعت سینما خواسته اند که هنگام تولید محصولات خود به این نکته توجه داشته باشند. دوستداران سینما از یاد نبرده اند که هنگام نمایش عمومی «پدر خوانده» اکثر منتقدین سینمایی از خشونت موجود در صحنه های فیلم که شاعرانه خلق شده و به نوعی توجیه کننده خشونت بودند شوکه شدند. اما بسیاری از فیلمهای سینمایی این روزها صحنه های خشونت آمیزی دارند که فیلم «پدرخوانده» و خشونت موجود در آن در مقابل آنها بسیار کم اهمیت به نظر می رسد.
«خانواده مافیایی» یک محصول کم خرج و ساده صنعت سینماست که داعیه رقابت با محصولات پرخرج و پر سروصدا را ندارد. تماشاگران سینمایی و منتقدان آن را یک کار متوسط ارزیابی کرده اند و تماشای آن روی صفحه تلویزیون می تواند بینندگان فیلمهای مافیایی را سرگرم و راضی کند. «خانواده مافیایی» امشب ساعت 21 از شبکه 2 پخش می شود.