برگ برنده رسانه ملی

در هفته های اخیر، پخش برنامه های به اصطلاح "بانشاط"، ظاهرا در دستور کار شبکه های مختلف سیما قرار گرفته است ؛ به طوری که در برخی موارد، دست اندرکاران برنامه های زنده برای ایجاد نشاط بیشتر از چاشنی های لودگی و لمپنیسم استفاده کرده اند

کد خبر: ۶۶۱۶

هر چند ادخال سرور و ایجاد نشاط و شادابی از وظایف رسانه ملی است ، اما ،شایدیکی ازاهداف "تزریق نشاط بیشتر در برنامه های سیما"، حفظ و گسترش شمار بینندگان و پیشگیری از نفوذ رسانه های دیداری ناسالم در میان خانواده ها بوده است.طبیعی است که نشاط و سرزندگی برنامه های تلویزیونی می تواند عنصر موثری در جذب بیننده باشد؛ اما با توجه به شرایط امروز جامعه ما به نظر می رسد، رسانه ملی بهتر است به یک عنصر کلیدی دیگر در جذب بیننده توجه بیشتری کنند؛ این عنصر چیزی نیست ، جز همدردی و چاره جویی برای رفع گرفتاریهای عمومی.در جامعه امروز ایران ، مناسبات و اوضاع اجتماعی به گونه ای رقم خورده است که بسیاری از مردم ، به درست یا غلط، خود را دچار حرمان و در معرض انواع مخاطرات می دانند. یکی غصه پسر بیکارش را می خورد، دیگری شب عیدی شرمنده زن و بچه اش است ، آن یکی نگران است که در تعدیل نیروی کار، شغلش را از دست ندهد، نگرانی یکی ، انواع دامهایی است که سر راه دختر دبیرستانی اش پهن شده است ، آن یکی به دلیل نداری ، عمل جراحی خود را عقب می اندازد و دیگری به این می اندیشد که بدون آشنا، کارش در فلان اداره چگونه پیش خواهد رفت این که چرا احساس حرمان و تشویش در مردم تشدید شده و گستردگی و عمق آن چقدر است ، بماند؛ ولی آنچه مسلم است ، به تعبیر رهبر انقلاب ، فقر و فساد و تبعیض بلای اصلی جامعه امروز ایران شده است.حال رسانه ملی در این بعد برای بینندگان عمدتا گرفتار و مشوش چه کرده است ؛ گیریم که خانواده ها با دیدن لودگی فلان مجری بتوانند چند دقیقه نگرانی ها و غصه های خود را فراموش کنند، ولی آخرش چه ؛براستی مرد و زن و پیر و جوان ایرانی با چه کسی درد دل کند، عقده های خود را کجا خالی کند؛ از فقر و فساد و تبعیض موجود کجا فریاد برد و چگونه صدای خود را به گوش مسوولان برساند؛هرچند رسانه های ناسالم و غیرمجاز با استقبال مواجه نشده اند، ولی وقتی رسانه ملی به دلیل اولویتهای دیگر از انعکاس فقر و فساد و تبعیض و همدردی و چاره جویی برای رفع گرفتاری بینندگان خود طفره برود، آیا رسانه های غیرمجاز و بالقوه تهدید، برای ایفای نقش "سنگ صبور" به طمع نخواهند افتاد؛