ماه رمضان، ماه بخشش

رمضان تنها ماه روزه و گرسنگی نیست. ماه بازگشت به خویشتن و پالایش روح است؛ ماهی که لب‌ها از طعام بسته می‌شوند تا دل‌ها به نور الهی سیراب شودند و روح از تاریکی گناه رهایی یابد.  هر سحر، سکوت زمین با نغمه‌ بیداری عاشقان درهم می‌آمیزد و زمزمه‌ دعاها تا اوج آسمان می‌رود. شب‌هایش آرام و پررمز و راز است و در دل‌شان نوری نهفته از شب قدر که سرنوشت انسان رقم می‌خورد و فرشتگان بر زمین فرود می‌آیند. 
چه زیباست وقتی مومنان دست در دعا داشته و با چشمانی اشکبار از خدای خویش طلب بخشش می‌کنند و احساس نزدیکی عمیق‌تری با خالق خود دارند. 
ماه رمضان فرصتی دوباره برای آشتی با خداست؛ برای توبه‌ای راستین و دلی تازه. در این ماه، نان ساده‌ افطار رنگ بهشت می‌گیرد و جرعه‌ای آب، مزه‌ بخشایش دارد. سفره‌های افطار پر از مهر و همدلی‌اند؛ ثروتمند و فقیر، شانه به شانه می‌نشینند و از یک کاسه‌ محبت می‌نوشند. 
رمضان می‌آید تا یادمان بیندازد انسان بودن یعنی عشق، صبر، بخشیدن؛ و چه سعادتی است برای آن‌که مهمان این ضیافت الهی باشد. ضیافتی که در آن روح سبک می‌شود و دل‌نورانی‌تر و آرام‌تر از همیشه. 
رمضان سلام بر تو ای ماه عشق و معرفت، ای ماهی که جان‌ها را به خدا نزدیک‌تر می‌کنی و دل‌ها را دوباره زنده می‌سازی.