زیر خیمه حسین (ع)

دیروز، همه ایران، نه که باید درست‌تر گفت همه جهان، حسینی بود. خیابان‌ها و کوچه‌پس‌کوچه‌ها سیاه پوشیدند و ضربه دست‌ها و زنجیرها، موسیقی حزن‌آمیز ارادت را در همه جا طنین‌انداز کرده بود.

عزای حسین (ع) البته به امروز و دیروز باز نمی‌گردد. از همان فردای عاشورای سال ۶۱هجری، این آتش همیشه فروزان در سینه‌های آزادگان جهان شعله کشید اما امروز به مدد گسترش رسانه‌ها، تصویر این عزاداری بزرگ در همه جای جهان بهتر و شفاف‌تر دیده می‌شود.

به مدد این تصویر شفاف، امروز با اطمینان بیشتری می‌توانیم گفت داغ این عزای بزرگ، در شش گوشه جهان، افروخته است و انسان‌ها فارغ از رنگ، زبان و نژاد، اگر به فطرت انسانی خود هنوز پایبند باشند، نام حسین(ع) را که می‌شنوند، دل‌هایشان می‌لرزد و چشم جانشان به اشک زلال ارادت، تر می‌شود.

دیروز عاشورا بود و عاشورای دیروز به ما ثابت کرد نام زیبای حسین(ع) روز به روز بیشتر در جهان طنین‌انداز می‌شود. سلام بر او و لبیک بر او که نامش از دل‌های آماده و زلال جهان، دلربایی می‌کند.