راههای رسیدن به مخاطب

برنامه های سیاسی را می توان جزو آن دسته از برنامه هایی به حساب آورد که مخاطب برای جذب آن نیازمند استفاده از ترفندهایی از جانب سازندگان آن برنامه هاست.

کد خبر: ۱۲۱۵۶۵

چون در دوره هجوم وسایل ارتباط جمعی گوناگون به اشکال مختلف این مسیر درباره برنامه های سیاسی کمی مشکل می نماید. کمتر اتفاق می افتد در دوران پرپیچ و خم امروزه بتوان سیاست را از بی سیاستی تشخیص داد. اما آنچه مسلم است این است که حرف اول در این گونه برنامه ها دوری از راههای غیرمستقیم برای رساندن مقصود به مخاطب است. به قول معروف یکراست رفتن به سراغ اصل موضوع است بدون مطرح کردن حواشی آن. یعنی بیان واقعیت به شکل شفاف و واضح ، کاری که در برنامه جهان سیاست لحاظ شده است. «جهان سیاست» تنها برنامه زنده سیاسی شبکه 2است. این برنامه نیز سعی دارد به شکل واقعی و به دور از بی سیاستی محض (رعایت شفافیت) به بیان سیاست جهانی بپردازد.
بنابراین در یک برنامه سیاسی که محورش بحث و گفتگوست معمولا یکی می گوید و دیگری تایید می کند نه این که یکی بگوید و دیگری مخالفت کند. شاید یکی از دلایل یکنواختی برنامه های سیاسی همین عامل باشد، یعنی ترس از به چالش کشیده شدن برنامه ، اما «جهان سیاست » برای این که از این شیوه یکنواختی رهایی یابد دو فاکتور را مدنظر خود قرار داده است.
اول این که تلاش شده این برنامه از حالت سکون خارج شود و برای این که به این مقصود خود برسند، از دوربین پرتابل استفاده شده که بالای استودیوی برنامه نصب شده و به همین خاطر است که گاه ما برنامه ها را از نمایی دور از بالا شاهد هستیم فاکتور دیگر این است وقتی شرایط چالشی بودن برنامه مهیا نیست ، دکوری شیک و دلنشین تدارک دیده شود، به نوعی این فاکتور ترفندی بیش نیست چراکه مخاطب در یک برنامه زنده سیاسی توقع شنیدن صحبت های واضح و شفاف را دارد.
البته در مورد «جهان سیاست» باید به این نکته نیز اشاره کرد که این برنامه همان طور که از نامش برمی آید به تحولات سیاسی جهان می پردازد، نه سیاست داخلی و این نکته کمی از حساسیت های خاص را نسبت به موضوعات و صحبت های عنوان شده در برنامه می کاهد. از طرفی توجه به این نکته که دکور برنامه جدای از رنگهای خاکستری و تیره ، دارای رنگهای شادی چون آبی و قرمز نیز باشد، خود یک قالب شکنی در این گونه برنامه هاست.
«جهان سیاست» با این که درباره تحولات سیاسی خارجی صحبت کند، اما دارای کارشناسان ویژه ای است که ابتدا در خارج از سازمان بودند اما الان تلاش شده که فقط از کارشناسان داخلی سازمان استفاده شود (که دلیلش را نمی دانیم!).
نکته دیگر برقراری ارتباط با دفاتر خارج از کشور است. مثل دفتر لندن و... که به شکل تلفنی همزمان با حضور مهمان در برنامه شنیده می شود که می تواند نقطه قوتی باشد، اما باز هم این برنامه می طلبد که ارتباط آن گسترش بیشتری یابد. 2 مورد مهم دیگر می ماند.
1- این که در زمان کم 45دقیقه ای چگونه می توان به موضوعات مهم بین المللی پرداخت؛
2- این که اگر چنین شود، مثل حالا ما شاهد مطرح شدن سوالات کلی توسط مجری از مهمانان برنامه هستیم که این می تواند بحث اصلی و جزیی آن قسمت از برنامه را تحت پوشش خود قرار دهد. هرچند که تا حدودی ممکن است شاخصه های مسیر بحث برنامه را مشخص کند.