رادیو گفت و گوش

ساعت 6 عصر امروز را فراموش نکنید. حتی اگر «آلزایمر» هم دارید ، ساعت مچی یا تلفن همراهتان را کوک کنید.

کد خبر: ۹۶۸۱۱

چنانچه رادیوی جیبی نجیبی هم (که نجیبانه آنتن بدهد) به همراه دارید ، فبها المراد. صدایش را درنیاورید تا ساعت موعود فرابرسد. ساعت 6 که شد ، دور و بری ها را صدا بزنید و پیچ آغوش رادیو را بر روی موج FM با قافیه و ردیف 103.7 مگاهرتز (که فکر کنم نام یک نوع قالب خیلی جدید از شعر پست مدرن بوده باشد) باز کنید: «اینجا تهران است... رادیو گفتگو...».
توضیح تاریخی : قدیمی ها به این شبکه رادیویی اصطلاحا Talk Radio هم می گفتند که از زبان سلیس فارسی به دور است . این ، دوازدهمین شبکه رادیویی ماست که عدل در روز جهانی ارتباطات (البته از نوع سالم و حسنه اش) افتتاح می گردد که در جهت عملیات کیفی سازی صداوسیما (علاوه بر اعمال سیاست کمی سازی به لحاظ تعدد شبکات) قابل قدردانی و گوش دادن است . ظاهرا در وهله اول ، مخاطبان این شبکه را نخبگان و روشنفکران سطح و عمق جامعه تشکیل می دهند که بعضا در طول تاریخ بشریت تا عصر حاضر ، گاهی اوقات از کمبود یا نبود «تریبون» نالیده اند. مثلا گفته اند:
بیت سطحی : اگر دستم رسد بر یک تریبون از او پرسم که این چون است و آن چون؛
تفسیر عمقی : یعنی اگر دست من به یک تریبون ملی و باب میلی برسد ، از طریق آن ، دیگران را به «چالش» می کشم و با آنها چند و چون می کنم.
توصیه برادرانه : لطفا هنگام چالش ، مواظب اعصاب شنوندگان عزیز هم باشید که روی آن راه نروید وگرنه این شبکه ، چالش کنده است . باور کنید امروزه ، روشنفکران ما هم اعصاب درست و حسابی ندارند. بعضا قرص جلوگیری از افسردگی مصرف می کنند یا در پاره ای موارد ، مواد لازم دیگر. به هر حال نفس «گفتگو» خوب است ولو این که در یک طرف ، چند نفر با هم گفتگو کنند و در طرف دیگر چند میلیون نفر آدم به آن گوش بدهند. به هر حال بهتر از آن است که یک نفر با خودش گفتگو کند و بقیه به او گوش جان بسپارند. با «گوش ملی» هم گوش کنند. این که دیگر گفتگو نیست ؛ گفت و گوش است. نیست؛ چند سال پیش «بوستان گفتگو» در شهر تهران افتتاح شد و الان هم شبکه رادیویی گفتگو که حکم «گلستان گفتگو» را دارد. طرفین گفتگو (صاحبان احزاب ، آراء و اندیشه های گوناگون) می توانند در فضایی آزاد و آرام و در کمال «چند صدایی» (فاقد هرگونه صدای مشکوکی که منشاء انسانی داشته باشد) ، دور هم یا دور یک میزگرد ، گل بگویند و گل بشنفند.