تیترهایی که بوی تو را می‌دهد

کشف معلم‌مان پورامید بودم

در مسابقات آموزشگاه‌های آن زمان خیلی فعال بودم. یک مربی ورزش داشتیم به نام پورامید که استعدادها را کشف می‌کرد. یادم می‌آید آقای عزیزاصلی هم معلم ورزش بود.

شناسنامه استقلال نیستم

من شناسنامه باشگاه استقلال نیستم. خیلی‌های دیگر جلوتر از من هستند و زحمات زیادی برای استقلال کشیدند.

کاش مربی پایه‌ها بودم

هیچ وقت دوست نداشتم در پست هیات مدیره کار کنم. می‌دانید چرا؟! چون هیچ کاری نمی‌شود کرد. من دوست ندارم علی‌السویه و بی‌تاثیر باشم. در هیات مدیره هیچ کاری نمی‌شود کرد. باور می‌کنید بیشتر دوست داشتم برای تیم‌های پایه استقلال کار کنم؟ اما هیچ وقت زمینه‌اش فراهم نبود.

حسرت بزرگ

شاید چیزی که هنوز افسوسش را می‌خورم، بشود در فصل اول لیگ برتر جست‌وجو کرد. آنجا که من در روز آخر نتوانستم با استقلال قهرمان لیگ بشوم. می‌توانستم نخستین قهرمانی لیگ برتر را به نام استقلال سند بزنم، اما نشد. بازی با ملوان و آن باخت غیرمنتظره افسوس همیشگی زندگی من است.

قابل اعتماد استقلالی‌ها بودم چون...

چون همیشه بود و نبودم در باشگاه برایم فرقی نداشته. هر وقت نبودم مثل هواداران آرزوی موفقیت داشتم و سعی کردم به تیم کمک کنم. خصلت من این طوری بوده و تا روزی که زنده باشم، ادامه خواهد داشت.

هیچ‌کس به من خیانت نکرد

هیچ‌کس به من خیانت نکرد. این را دوست دارم همه بدانند. من هیچ‌کس را در آن باخت (نخستین دوره رقابت‌های لیگ برتر) گناه کار نمی‌دانم. بچه‌ها فقط مغرور شده بودند. هیچ دلیل دیگری نبود.

رابطه با حجازی

از 17 سالگی با هم بودیم. رابطه من و آن مرحوم مربوط به امروز و دیروز نبود. یک عمر در کنار هم بودیم. سال آخری که ناصر زنده بود هر روز باهم بودیم. سعی می‌کردم رهایش نکنم. همیشه کنارش بودم. تا آخرین روز کنارش بودم. سعی می‌کردم محکم باشم و غم عظیمی را که بابت از دست دادن یک دوست در دلم بود، بروز ندهم. مدام با ناصر شوخی می‌کردم. سر به سرش می‌گذاشتم. (نفس عمیقی می‌کشد) خدابیامرزدش!

بزرگ‌ترین آرزوی ورزشی

ورزش ایران که سروسامان بگیرد، من هم به آرزویم رسیده‌ام. از این نصفه و نیمه کار کردن‌ها خسته شده‌ام. این فضا آزارم می‌دهد. ورزش ما در دنیا می‌تواند حرف‌های زیادی بزند. من دوست دارم کار از ریشه درست بشود. آرزوی بزرگ من همین است.

ترجیح دادم نباشم

مدتی است در تمرینات استقلال شرکت نمی‌کنم. این را قبول دارم که من پای ثابت تمرینات تیم بودم، اما زمانی که قرار شد مدیریت فنی از چارت باشگاه حذف شود، من هم دیگر لزومی ندیدم که بخواهم در تمرینات استقلال حضور پیدا کنم.

می دانم چه خبر است!

همه را ممنوع‌المصاحبه کرده‌ام. بعضی از همکاران شما ایراد می‌گیرند . بعد از 50 سال زندگی در فوتبال دیگر می‌دانم چه خبر است و تنها راهی که می‌دانم از این حاشیه‌ها کم می‌کند، کنترل مصاحبه‌هاست.