ماشالله دلاور

حدود یک ساعت پس از بازی بود که اتوبوس تیم حرکت کرد و به سمت این کمپ رفت.

کی‌روش پس از بازی به ملی‌پوشان استراحت داد، اما همه آنها هم مثل مردم ایران منتظر مسابقات کشتی بودند. آنها به دلیل حضور در بازی دوستانه نتوانستند بیشتر کشتی‌های رحیمی و یزدانی را ببینند، اما موفق شدند رقابت رده‌بندی و فینال این دو کشتی‌گیر را ببینند. بازیکنان تیم ملی پس از تماشای کشتی رحیمی و کسب مدال برنز او خوشحال شدند و منتظر کشتی یزدانی بودند.

به وقت ایران کشتی ساعت 2 صبح برگزار شد و خیلی‌ها به سختی بیدار ماندند تا بازی را ببینند، ولی به وقت ایتالیا حول و حوش ساعت 11 و 30 دقیقه کشتی شروع شد و ملی‌پوش‌های ایران و حتی اعضای کادر فنی پیگیر این مسابقه بودند.

البته کی‌روش و دستیارانش در آن لحظات در جلسه فنی بودند و با این حال نتیجه را پیگیری می‌کردند. بازیکنان تیم ملی هم مثل تمام ایران استرس داشتند و امیدوار بودند یزدانی قهرمان شود. آنها هم به خاطر توقف مداوم کشتی عصبانی شده بودند و مدام به داوری ایراد می‌گرفتند، اما وقتی یزدانی موفق شد فینال را ببرد و قهرمان شود، مثل تمام ایران شادی کردند و حتی بغض گلوی بعضی از بازیکنان را گرفته بود.

بیشتر بازیکنان تیم ملی پس از قهرمانی یزدانی به تعریف و تمجید از این کشتی‌گیر پرداختند و حتی او را پدیده کشتی ایران خواندند. چند بازیکن هم به سبک عامل می‌گفتند: «ماشالله دلاور.»