مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
نوای جوانی در تکواندو
تکواندو سالهای گذشته آنقدر مدال کسب کرده بود که کسب فقط یک مدال نقره در المپیک لندن برایش شکست تلقی میشد، هرچند فدراسیوننشینها در ظاهر هرگز زیر بار این مساله نرفتند، اما وقتی سال 92 هم گامهای تیم ملی لرزان نشان داد، تکواندوی ایران خیلی زود و البته با جسارت و شهامت راهش را اصلاح کرد.
جایی که در چند رده سنی و دستههای مختلف لیگ برگزار میکند و از این حیث در نوع خود در دنیا بینظیر است، نباید متکی به چند ستاره باشد و خواسته یا ناخواسته چشم بر جوانانش ببندد. لیگ تکواندو که به گواه همه ناظران پایه تکواندوی ایران است چنان با ظرفیت است که وقتی کادر فنی جدید تیم ملی و در راس آنها بیژن مقانلو در شیپور شایستهسالاری و انتخابی تیم ملی دمید جوانانی مستعد و کمنظیر را تحویل تیم ملی داد.
تکواندوی ایران که در بیش از 12 سال گذشته همواره یکی از سکوهای سهگانه جهان را در اختیار داشته و مدالهای متعددی کسب کرده، سال 93 و در حالی که همه نگران دستهای خالی این ورزش بودند چهرههایی چون بهنام اسبقی، سجاد مردانی، مرتضی خدابخشی و نوجوان هفده سالهای به نام فرزان عاشورزاده با گذشتن از فیلتر انتخابی تیم ملی و درخشش در رقابتهای مختلف بازگشت تکواندوی ایران به روزهای اوجش را نوید دادند.
درخشش در رقابتهای قهرمانی آسیا و بازیهای آسیایی و نتایج خیرهکننده در رقابتهای گزینشی المپیک همه و همه نشان از این دارد که تغییر نسل تکواندو هرچند دور از ذهن، اما بهعنوان واقعیتی عینی رخ داده است و سالها میتوان روی افتخارآفرینی این جوانان حساب کرد.
فرزان عاشورزاده را در کنار فوتبالیستی چون سردار آزمون میتوان تازهترین پدیدههای ورزش ایران دانست که میتوانند سالها مثل یک ستاره برای ورزش ایران بدرخشند.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
وقتی «جوکر» هم دیگر جواب نمیدهد
چرا تاکشوها و رئالیتیشوهای نمایش خانگی ماندگار نمیشوند؟
گفت و گو
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
۱۶ نفر را با خودم به جام جهانی نمیبردم / فرانسه، شانس اول قهرمانی
بهروز سلطانی در گفت وگو با جام جم آنلاین.