سایهای و پناهی...
آسمان باز پراکندهتر از این میخواست / جمع ما را که به مصداق پریشانی بود. شگفتا همین شنبه بیستو هفتم دیماه بود که استاد مشفق مثل همیشه زودتر از همه، مهربان و خندان در شورای ترانه منتظر دوستان بود تا با همه دردی که در همه وجودش داشت به احترام ورود هر یک از اعضا از جایش بلند شود و خوشامد بگوید.
به نظر میآید از همیشه متفاوتتر است. گفتم شگفتا و تکرار میکنم شگفتا از انسان مرگآگاهی چون او که وصیتنامه خود را همان روز شنبه به استاد حسین آهی میداد و میگفت: «آهی جان گمش نکنی.» حیفا! حیفا که سایهای بود و پناهی بود و نیست.
استاد مشفق همواره برای نه تنها من که بسیاری از شاعران بزرگ کشورمان جایگاه بلند و رفیع معلمی را داشت و امروز فقط میتوان از حسرت گفت و نوشت.
روحش شاد
محمدعلی بهمنی / شاعر و ترانهسرا
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
معاون محیطزیست طبیعی خبر داد:
ادامه تلفات خاموش تنها پستاندار دریای خزر
یافتههای یک پژوهش جدید حاکیست؛
کاهش خطر فشار خون بالا با خوردن حبوبات و سویا
نگاهی به ضرورت بازنمایی رشادتهای عملیات بیتالمقدس در قالب ادبیات مدرن
فتح خرمشهر در آینه کتاب
گفت و گو
گفت و گوی اختصاصی جام جم آنلاین با حسن روشن
نمایش شجاعانه در جام جهانی برایمان کافی است
ناصر ابراهیمی در گفت وگو با جام جم آنلاین ؛
قلعه نویی دل شیر دارد / بازیکنان خودشان را باور داشته باشند صعود میکنیم
