قدیمی‌ترین آرامگاه‌های تهران

امامزادگان به عنوان اماکن متبرکه شهر تهران سال‌هاست پذیرای دفن اموات تهرانی هستند و البته به دلیل محدودیتی که از لحاظ ظرفیت برای دفن اموات در این اماکن وجود دارد، طبیعی است بازماندگان متوفی برای خرید قبر در امامزادگان باید مبالغ قابل توجهی بپردازند و به همین دلیل بیشتر امامزادگان شهر تهران کارکرد گورستان‌های کوچک و غیررسمی پایتخت را پیدا کرده‌اند. نمونه‌های زیر تعدادی از معروف‌ترین و قدیمی‌ترین گورستان‌های غیررسمی شهر تهران هستند که در مجاورت امامزادگان شکل گرفته‌اند.

امامزاده عبدالله

یکی از گورستان‌های معروف تهران واقع در شهر ری است . آرامگاه‌های خانوادگی واقع در محوطه‌ این امامزاده به سبک معماری دوره‌ قاجار، پهلوی اول و دوم ساخته شده و دفن مردگان بجز گورهای از پیش خریداری شده در آنجا از دهه 50 متوقف شده است.

ابن بابویه در شهر ری

این گورستان نخستین گورستان شهر ری و دومین گورستان تهران است که بسیاری از مشاهیر ایران در آن دفن هستند. نام این گورستان برگرفته از نام محمد بن بابُویه معروف به شیخ صدوق یکی از فقها و دانشمندان شیعه است که آرامگاه او در آنجا واقع شده است.

گورستان ظهیرالدوله

گورستان کوچکی است میان امامزاده قاسم و تجریش در شمال تهران که پوشیده از درخت‌های سبز و خرم و درهم تنیده است و سنگ بیشتر گورها متأسفانه در حال تخریب است.

امامزاده صالح

نام آرامگاهی در محله تجریش تهران است. این آرامگاه را منسوب به صالح، پسر امام موسی کاظم (ع) می‌دانند. صحن و حیاط این بقعه گورستان عمومی بود و در 20 سال اخیر اثر بیشتر گورها از بین رفته و فقط تعداد محدودی از سنگ قبرها باقی مانده است.

حضرت عبدالعظیم حسنی

مجموعه آرامگاهی یکی از نوادگان امام حسن (ع) امام دوم شیعیان است که در شهر ری (در جنوب تهران) قرار دارد. این آرامگاه با آرامگاه امامزاده حمزه و امامزاده طاهر علیه‌السلام از قرن سوم تاکنون، یکی از مشهورترین اماکن زیارتی ایران بوده است.