ساز ایرانی به کام چینی!

با توجه به پیشنیه این ساز و مشترک بودن آن در منطقه آسیای میانه و شبه قاره هند تا ایران و شرق اروپا امید بود که تجربه ثبت تار برای مدیران فرهنگی کشور زنگ خطری به صدا درآورده باشد تا هرچه سریعتر نسبت به اقدام کشور چین موضع مناسبی در یونسکو اتخاذ نمایند تا حداقل به نام کشورهای دارنده این ساز بطور مشترک ثبت گردد اما سرشلوغیهای معاونت هنری نشان از این دارد که عزم جدی برای ثبت میراثهای ناملموس ما در یونسکو برای حمایتهای مادی و معنوی این سازمان جهانی آنچنان جدی نیست. چراکه یونسکو در قبال هر ثبت میراث غیرملموس هر کشور به آن مملکت کمکهایی در جهت نگهداری آن میراث می نماید که تاکنون کشور ما موفق به بهره مندی از این کمکها نشده است و اراده ای برای بهره مندی از آن نیز وجود ندارد.