پیکان و بعد از پیکان...

تحول در خودرو سازی ایران اگر پیکان را یک ژنرال بنامیم ، گزافه نگفته ایم. ژنرال صنعت خودروسازی ایران طوری مقتدر و بی رقیب بود که بسیار زمان می برد تا جانشینی شایسته از میان مدعیان متعدد برای آن یافت شود. اهمیت ژنرال 2 بعد دارد: نخست بعد قیمتی که بهای آن را بشدت رقابتی کرده بود. 40 سال تولید در کنار قطعات ارزان ساخت داخل ، قدرتی به پیکان داده بود که پراید با تمام تلاشش در این سالها حتی افق حرکت آن را در جاده رقابت ندیده بود. خودروی دیگری را سراغ نداریم که حدود 2 میلیون دستگاه آن تولید و به سرعت به فروش رفته باشد.
بعد دوم اهمیت ژنرال بعد فرهنگی آن است. خودروی دیگری را سراغ دارید که کاخ آمال و آرزوهای آن همه جوان امروز و دیروز ایران باشد؛ آیا حضور اجتماعی خودروی دیگری بیش از پیکان را احساس کرده اید؛ آیا در زندگی روزمره به خودرویی بیش از پیکان احتیاج و مراجعه داشته اید؛ پاسخ قطعا منفی است. جایی که پیکان در فرهنگ و فولکلور ایرانیان از دیروز تا امروز داشته ، تسخیرناپذیر است.
توجه به این ویژگی ها، خروج پیکان از گردونه صنعت خودروی کشور را با تحولاتی بس عمیق همراه می سازد. این تحولات را به 2 دسته قیمت و تنوع تقسیم می کنیم. برای تحلیل بهتر ماجرا می توان انتظار داشت که توقف تولید پیکان بازار گسترده و جدیدی را پیش روی شرکتهای خودروساز وطنی قرار داده و ایران خودرو از این جهت نگران است. این بازار جدید خود منشا 2 تحول پیش گفته خواهد شد. به این معنی که شرکتهای رقیب ، ورود خودروهای جدید در آستانه قیمتی پیکان را آغاز خواهند کرد که از این منظر ، خریدار قدرت انتخاب بسیار بالایی را کسب می کند و شاید خدمات بهتر و رقابتی تر. تحول دوم تنوع است ، به این معنی که تعداد خودروهایی که در آستانه کلاس و قیمت پیکان تولید می شود ، افزایش می یابد که البته این نیز به نفع مصرف کننده است.
به هر حال باید منتظر نشست و اثرات خروج پیکان بر بافت صنعت و بازار خودروی کشور را نظاره کرد. امید است این تحول هر چه باشد ، حقوق مصرف کننده ایرانی را تامین کند و دوران نامطلوب خودروسازی کشور را پایانی خوش باشد.