تولد گرانقیمت یک شغل فراموش شده

حالا شاید در شهرستان‌ها بخصوص شهرستان‌های واقع در مناطق سردسیر و کوهستانی این موضوع کمتر صدق کند، اما در این تهران بزرگ صنعتی‌شده پیچیده، سال‌هاست که اصلا برف قابل ذکری نیامده که نیاز به «برف پاروکن»‌ باشد. اما در اواسط همین هفته‌ای که گذشت اراده خداوند یکتا بر این قرار گرفت که برف رحمتش بر تهران و بیشتر نقاط ایران ببارد. آنقدر که کمی از نگرانی روزافزون کمبود آب و کاهش قابل توجه حجم سدها و سفره‌های آب زیرزمینی کاسته شود. این برف آنقدر حجیم و غیرمنتظره بود که در تهران بزرگ هم شغل فراموش‌شده «برف روبی» از آرشیو درآمد و در مناطقی، صدای آشنای برف پارررو می‌کنیم به گوش رسید و چه نوای دل‌انگیزی است در این شهر پیچیده و درهم تنیده . با این حال این شغل فراموش‌شده، قیمت‌های به روز شده‌ای را نیز با خود به همراه آورد به طوری که برخی کارگران برف‌روب، برای برف‌روبی حیاط و پارکینگ هر نیم‌ساعت 50 هزارتومان و برای برف‌روبی پشت‌بام که به گفته خودشان، خطر دارد هر نیم‌ساعت 80 هزار تومان مطالبه می‌کردند. البته بدیهی است که حیاط و پارکینگ‌های مجتمع‌های مسکونی که کوچک هم نیست لااقل بین یک تا یک‌ساعت و نیم زمان برای تمیزشدن لازم دارد و لذا یک برف‌روبی بین صد تا 150 هزار تومان آب می‌خورد. البته برخی افراد که از دو استان شمالی کشور ـ گیلان و مازندران ـ که آنها هم مثل تهران با برف سنگین و غیرمنتظره‌ای روبه‌رو شده بودند، حکایت می‌کردند که قیمت برف‌روبی در این استان‌ها گاه تا 250 هزار تومان هم رسیده و تازه به دلیل افزایش تقاضا در برابر کمبود عرضه(!) و کم پیدا شدن کارگر، امکان بالاتر رفتن قیمت‌ها نیز وجود داشته است بخصوص آن‌که در شهرهای شمالی کشور به دلیل شیروانی‌بودن اکثر سقف‌ها و وجود پوشش چوب زیر شیروانی، برف‌روبی فوریت بیشتری دارد و شاید همین امر نیز در افزایش قیمت شغل فراموش‌شده برف‌روبی بی‌تاثیر نبوده باشد.