پاسخ ایوب آقاخانی به گله‌های سام قریبیان

سردبیر برنامه‌ی «دیالوگ» رادیو نمایش در پاسخ به اظهارات روز گذشته سام قریبیان که از بروز مشکل در هنگام ورود به رادیو و عدم هماهنگی سازندگان گله کرده بود، گفت: ضمن احترام بسیار زیاد برای آقای قریبیان و پسر هنرمندشان تاکید می‌کنم که گلایه‌ی ایشان کاملا به‌جا و منطقی است؛ زمانی که من از این قضیه مطلع شدم بسیار دیر بود و به هر صورت مهمان‌نوازی دلپذیری رخ نداد.

ایوب آقاخانی در گفت‌وگو با ایسنا، ضمن بیان مطلب بالا ادامه داد: زمانی که من از این قضیه مطلع شدم بسیار دیر بود و ایشان از طرف ماموران و مسؤولان در ورودی دچار اصطکاک شده بودند، به هر صورت مهمان‌نوازی دلپذیری رخ نداد و من هم مطلع نشده بودم.

او افزود: بنابراین هر واکنشی از جانب من دیرتر از حدی بود که برای بازگشت این مهمان گرانقدر به برنامه مفید باشد. هر چند شخصا تماس‌هایی گرفتم که بی‌پاسخ ماند؛ البته در زمانی که مشغول مدیریت بحران ایجاد شده در برنامه‌ی گفتگو محوری بودم که بدون مهمان معنی ندارد، یکی - دو نفر با ایشان تماس گرفتند و از جانب من از ایشان عذرخواهی کردند؛ ضمن اینکه در ابتدای برنامه، دلیل تأخیر در شروع برنامه و تغییر مسیر برنامه‌ی آن شب و همچنین ابراز تاسفم از اینکه نتوانستیم درخدمت این بزرگوار باشیم را اعلام کردم.

سردبیر برنامه‌ی «دیالوگ» ادامه داد: اما اینها هیچکدام جواب مشکلات پیش آمده‌ی ریشه‌دار نیست و توضیح آنچه گذشت است. من در کل به آقای قریبیان جوان حق می‌دهم و با ایشان هم‌نظر هستم که در کار فرهنگی احترام متقابل 100 درصد ضروری است اما به همین دوست جوانم یادآوری می‌کنم که گاهی ابزارهای اجرای این فرهنگ شایسته از حیطه‌ی اختیارات من و ایشان و همچنین از حیطه‌ی دلخواه ما خارج است و تقلا و کوشش‌های ما گاهی بی‌ثمر می‌ماند.

آقاخانی در ادامه بیان کرد: در چنین شرایطی دو راه بیشتر نمی‌ماند، اول اینکه تا رفع مشکلات سیستم هیچ کاری انجام ندهیم و زمانی که همه چیز آماده و مهیا شد برای کار فرهنگی برگردیم و یا اینکه بمانیم و سعی کنیم با حضور خودمان ناهنجاری‌ها را تعدیل و به رفع لکنت‌ها کمک کنیم.

او افزود: در شیوه دوم، گذشت هنرمندانه نسبت به یکدیگر داشتن یک ضرورت است. من مدافع شیوه اول نیستم چون شاید پیر نباشم اما ذهن جوانی ندارم و می‌دانم این سیستم یعنی سیستمی که قرار است در آن محصولی فرهنگی به ابعاد وسیع به تعداد زیادی مخاطب تقدیم شود چه رسانه باشد چه حوزه‌های دیگر به این زودی‌ها تعاملی بی‌نقص نمی‌شود؛ پس ترجیح می‌دهم با صبوری و گذشت سعی کنم چند پرچم کوچک فرهنگی را برافراشته باشم؛ تا زمانی که بتوانم به چند دوست که به واسطه‌ی مسوولیتشان در درگاه ورودی وسواس به خرج می‌دهند بفهمانم که گاهی حدود این وسواس‌ها ممکن است بیش از مفید بودن عارضه ایجاد کند، عمرم تمام شده و از وظایف فرهنگی خود عقب مانده‌ام.

آقاخانی خاطرنشان کرد: بنابراین ترجیح می‌دهم به خودم و همه دوستانم این شعار ساده را منتقل کنم که علی‌رغم وجود ضعف‌ها و کاستی‌ها (چه آنهایی که در حیطه‌ی اختیارات ماست و چه آنهایی که بیرون از این حیطه ایستاده‌اند) نسبت به هم گذشت و صبوری بیشتری داشته باشیم تا بتوانی پرچم فرهنگ، اندیشه و خرد را افراشته نگه داریم.