اقتصاد نسخه می‌خواهد

نگاهی به محتوای این اظهارنظرها نشان می‌دهد جهتگیری بیشتر گفته‌های نامزدها، عمدتا در دو بخش زیر خلاصه شده است:

محور نخست؛ پرداختن به انتقادها و زیر سوال بردن عملکرد دولت فعلی است. محمور دوم هم، ارائه رجزخوانی‌های کلی، وعده وعیدهای غیرقابل اجرا درمورد آینده اقتصاد ایران است. با این حال به نظر نمی‌رسد هیچ‌کدام از این موارد، دوای درد اقتصاد کشورمان در چنین وضع حساسی باشد.

نگاه کارشناسی، منطقی و عاقلانه نشان می‌دهد زیر سوال بردن عملکرد اقتصادی دولت فعلی در این شرایط نه‌تنها راهگشا نخواهد بود، بلکه باعث آشفته شدن بیشتر فضای اقتصادی و مردد شدن بیشتر سرمایه‌گذاران و فعالان اقتصادی برای ادامه فعالیت‌های خود می‌شود.

بدیهی است که کارنامه دولت شاید از نظر اقتصادی رضایتبخش نباشد، اما پرداختن مدام به آن نیز چاره کار نخواهد بود. از سوی دیگر، مردم از شنیدن وعده خسته شده‌اند و به دنبال نامزدی هستند که نسخه عملی و اجرایی مطابق با شرایط و امکانات موجود برای بهبود وضع اقتصاد در اختیار داشته باشد.

در حقیقت، مردم بدرستی درک کرده‌اند بهبود وضع موجود، شاید در کوتاه‌مدت چندان امکان‌پذیر نباشد، چراکه شرایط و محدودیت‌های فعلی کشور، این اجازه را به طور کامل نمی‌دهد. بنابراین نامزدهایی که به کسب رای با دادن وعده‌های غیرقابل اجرا دلخوش کرده‌اند نباید چندان امیدوار باشند.

از این‌رو باید به نامزدها پیشنهاد کرد از کارشناسان زبده اقتصادی و حلقه‌های مختلف فکری کمک بخواهند و با همراهی آنها، برنامه‌ای تدوین کنند که برای اقتصاد ایران همچون نسخه پزشک باشد؛ نسخه‌ای که درعین‌حال، داروی آن هم در داروخانه موجود باشد. آیا یک چنین نامزد یا نامزدهایی هم‌اکنون در فضای انتخاباتی کشور حضور یافته یا حضور خواهند یافت؟ مردم منتظر آنها هستند.

مجید عباسقلی - گروه اقتصاد