کنفرانس شرم الشیخ ، هر چند با ابتکار عمل دیپلماتیک واشنگتن و به منظور بسیج و انباشت
حمایت بین المللی از دولت موقت عراق که دولت دست نشانده کاخ سفید در بغداد محسوب می شود برگزار شد ، اما نتوانست مطابق میل امریکایی ها و اهداف از قبل تعیین شده آنها ، خاتمه یابد.
کد خبر: ۵۲۷۱۸
به عبارت دیگر ، آغاز به کار این کنفرانس با پایان کار آن ، همخواهی نداشته است . برای
بررسی بیشتر این موضوع، باید در نظر گرفت که واشنگتن ، علاوه بر طرح ریزی و اجرای عملیات
متوالی نظامی در عراق که اخیرا از فلوجه آغاز شد و سپس رمادی ، مقدادیه ، لطیفیه و موصل را در
برگرفت ، در 2 جبهه دیگر نیز دست به فعالیت های دیپلماتیک در راستای ایجاد ثبات مد نظر
خود در عراق شده است. یک جبهه عبارت از درگیر ساختن سازمان ملل در پرونده عراق و
دیگری اعمال فشار روی همسایگان عراق ، بخوانیم 2 همسایه مهم آن یعنی ایران و سوریه می باشد. در جبهه اول ، سازمان ملل ، مدعی است وضعیت امروز عراق در حدی نیست که بتواند انتخابات عمومی برگزار کرده و به تلاش های بیشتری برای برقراری صلح و ثبات که پیش شرط اصلی برگزاری انتخابات است نیاز است. این درخواست ، البته ناخشنودی و خشم واشنگتن را که درصدد است از نفوذ و اعتبار سازمان ملل برای پیاده سازی سناریوی مورد نظر خود در عراق بهره گیری نماید ، برانگیخته است. در اجلاس شرم الشیخ ، امریکا درصدد بوده بسترهای قانونی و
مشروع درگیر ساختن افزونتر سازمان ملل در پرونده عراق را فراهم کند که چنین نشد.
از طرفی ، امریکا در خصوص همسایگان عراق ، بویژه ایران و سوریه ، دست به وارونه سازی و
جعل حقایق زده تا با اعمال فشار رسانه ای ، همکاری منفی این 2 کشور را به همکاری مثبت مبدل
سازد. ایران و سوریه طبعا با اشغال عراق از سوی نیروهای بیگانه ، از ابتدا مخالف بوده و مرعوب
تهدیدات واشنگتن نشدند. عدم همراهی تهران و دمشق با تمایلات امریکا ، موجب شد تا طراحان جنگی پنتاگون ، به انواع ترفندها برای خلع سلاح کردن این کشور و اجبار آنان به همکاری متوسل شوند. مهمترین ترفند ، وارد کردن اتهام همکاری این 2 کشور با شورشیان عراق بوده که اخیرا تا حدود زیادی تعدیل پیدا کرده و 2 کشور را به فراهم کردن زمینه های مناسب برای عبور جنگجویان از خاک خود به عراق متهم ساختند. این ادعا نیز ، بقدری مضحک و بیهوده است که فقط اشخاصی مانند شعلان وزیر دفاع عراق که جزو بعثی های سابق و مزدوران امروز
امریکاست ، آن را باور کرده و بر طبل می کوبند.
خوشبختانه برخورد نمایندگان اعزامی ایران به این کنفرانس و بویژه سخنرانی وزیر خارجه
کشورمان ، روشنگرانه و خنثی کننده بسیاری از اهداف مسموم امریکا بوده است.
طبعا، استمرار تلاقی و تعامل دیپلماتیک همسایگان عراق که بصورت برگزاری کنفرانس بعدی در
تهران ، می تواند دولت موقت را به ضرورت دوری گزیدن از اهرم بهره گیری از توان نیروهای بیگانه
برای استقرار آرامش و ثبات در این کشور متقاعد نماید ، بطوریکه بتوان انتخابات آتی عراق رادور از تهدید و ارعاب سرنیزه بیگانگان ، برگزار کرد.