حاشیه خبر

سربازها! مواد پیدا کنید، جایزه بگیرید

چند ماه پیش در مراسمی شرایطی پیش آمد که توانستم چند دقیقه‌ای با یک زندانی گپ بزنم. از جرمش که پرسیدم فقط گفت «خلافم سنگین است نپرس.» سر درد دلش که باز شد، گفت قاچاق کرده است و بعد برایم از خلاف‌های رایج در زندان گفت. زندانی می‌گفت به هر حال هیچ خلافکاری به محض ورود به زندان توبه‌کار نمی‌شود و به همین علت، طبیعی است که آن ها در زندان هم به خلاف کردن که برای خیلی‌هایشان جزئی از رفتار روزمره‌شان شده، ادامه بدهند.

کد خبر: ۵۱۵۸۵۸

بهانه خلاف کردن در زندان اما فقط این نبود. او تعریف کرد «بعضی‌ها خلاف لازمند! اصلا خلاف خودش خلاف می‌آورد. می‌فهمی یعنی چه؟» منظورش این بود که خیلی از زندانی‌ها نیازهایی دارند که باعث می‌شود بقیه زندانی‌ها برای تامین این نیازها و کسب درآمد ، مرتکب خلاف شوند و وقتی پرسیدم «مثلا چی؟» سر تکان داد «مثلا معتادها. خیلی از مجرم‌ها که می‌آیند معتادند. فکر می‌کنی مواد مخدر را از کجا می‌آورند؟ » پرسیدم «از کجا می‌آید؟» خندید و شانه بالا انداخت «کبوترهای نامه‌بر!»

معنی کبوترهای نامه‌بر را خودم باید حدس می‌زدم. کبوترها ، ملاقاتی‌ها هستند همان خانواده‌های زندانی‌ها که با زندانی شدن نان‌آورشان، بی‌هیچ پشت و پناهی رها شده‌اند و باید برای گذراندن زندگی‌شان راه درآمدی پیدا کنند و وقتی قاچاقچی به آنها پیشنهاد پولی کلان را در ازای قاچاق مواد مخدر به زندان می‌دهد حاضر می‌شوند بسته‌های مواد مخدر را با عسل ببلعند و توی شکم‌های ورم کرده‌شان، به زندان بیاورند یا آنها را در وسایلشان جاساز کنند یا....

پرسیدم آیا زندانبان‌ها نمی‌توانند مواد مخدر ورودی به زندان را پیدا کنند؟ زندانی باز خندید که «سخت نگیر!»

یکی دو ماه از دیدارم با زندانی بی‌نام و نشان می‌گذرد. خودش می‌گفت توی زندان همه خبرهای روز را مرور می کند و حالا لابد خبر دیروز را هم شنیده است که معاون مقابله با عرضه و امور بین‌الملل ستاد مبارزه به سربازان وعده داده اگر بتوانند در زندان مواد مخدر کشف کنند، پاداش می‌گیرند. او گفته است این پاداش هم معنوی است و هم مادی؛یعنی هم ممکن است از طول دوره خدمتشان کم شود و هم شاید به آنها پولی داده شود.

حرف این مسئول اگر چه امیدوارکننده است، اما گواهی است بر این که مواد مخدر در زندان‌ها، همانطور که زندانی بی‌نام می‌گفت، فراوان است و به قول او «فقط کافیست دستت را دراز کنی تا....» از این گذشته نکته دیگری هم در این خبر وجود دارد: رایج‌ترین شیوه حمل مواد مخدر به زندان جاسازی در بدن و بلع است و در این صورت حتی حرفه‌ای‌ترین سربازها هم بسختی آن را پیدا می کنند و در این صورت چرا پلیس مبارزه با مواد مخدر از سگ‌های موادیاب برای تشخیص مواد استفاده نمی‌کند؟! و از سوی دیگر، چرا مسئولان سازمان زندان‌ها به جای کمک گرفتن از سربازان برای جلوگیری از آلوده‌تر شدن زندان‌ها ، زندانبان‌هایی را که احیانا مرتکب خطا می‌شوند، شناسایی و مجازات نمی‌کند؟