تماس با سیب

گفتاردرمانی یا آسیب‌شناسی گفتار و زبان، رشته‌ای از علوم توانبخشی است که به بررسی ماهیت انواع اختلالات گفتار و زبان و نیز روش‌های تشخیص و درمان این اختلالات می‌پردازد.

گفتاردرمانگران به درمان کودکانی می‌پردازند که در فراگیری زبان مادری یا استفاده صحیح از گفتار دچار مشکل هستند و نیز بزرگسالانی که به دلیلی، توانایی گفتاری خود را از دست داده‌اند. متخصصان گفتاردرمانی در طول دوران تحصیل با آناتومی و فیزیولوژی اندام گفتار و نیز مباحث زبان‌شناسی و روان‌شناسی آشنا می‌شوند. به همین سبب گفتاردرمانی یک رشته بین رشته‌ای به حساب می‌آید.

بیشترین تاثیر برای درمان افراد در همان سنین کودکی است. چراکه مشکلات گفتاری را می‌توان در مرز بین 12 تا 24 ماهگی مشاهده کرد. در این سن، کودک به جای گفتار باید بتواند از علم اشاره بخوبی بهره ببرد مانند بای بای یا بَه‌بَه و در تقلید صداها مشکلی نداشته باشد مانند تقلید صدای یک حیوان، جیغ‌زدن و... زمانی که سن کودک از 2 سالگی فراتر رفت باید بتواند صداها و لغاتی را بیان کند و فقط مختص یک صدا یا لغت ـ آن هم تکراری ـ نباشد. در صحبت‌کردن، خانواده‌ها باید به تُن صدا و گرفتگی آن توجه داشته باشند. کودکانی که در این سن در انجام کارهای ساده با مشکل مواجه می‌شوند، جملات را به طور کامل بیان نمی‌کنند و فقط از کلمات محدود استفاده می‌کنند و به طور کلی در فهمیدن و درک مطالب مشکل دارند، در معرض خطر قرار دارند و به منظور پیشگیری از مشکلات گفتاری باید توجه بیشتری به آنان کرد.

البته خیلی نگران نباشید چرا که گفتاردرمانی در سن شما هم موثر است. در واقع درمان‌های گفتاردرمانی در هر سن تفاوت‌هایی دارد و هرکدام با راه و روش خودش نتیجه می‌دهد. بنابراین بهتر است روند درمانی خود را پیگیری کنید و مطمئن باشید مشکل شما قابل درمان است.