در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
حاشیههای پررنگتر از متن
از اسامی و نحوه نمایش فیلمها گفتیم. اما از آنجا که پرداختن به حاشیهها جذابتر از متن است مروری داریم بر حاشیههای سینما در سالی که گذشت. اولین نکتهای که پیش از هر چیز قابل اعتناست این است که بگوییم سینمای ایران در سال 90، بیشتر تحت سلطه جوانترها و تازهواردهای بازیگری بود تا پیشکسوتان و اسم و رسمدارها! رضا عطاران، پگاه آهنگرانی، شهاب حسینی، حامد بهداد، صابر ابر، مهناز افشار و بهرام رادان، هر کدام با حضور در چند فیلمی که امسال روی پرده داشتند، از پرکارترینهای سال بودند.
از بازیگران جوان سینما، یکی دو تا هم سراغ ادبیات رفتند و نوشتههایشان را به چاپ سپردند. ترانه علیدوستی، که پیشتر سابقه نوشتن داستانهای کوتاه در مجلاتی مانند «هفت» را داشته، با ترجمه مجموعه داستانی از آلیس مونروی کانادایی و افشین هاشمی و فلامک جنیدی با انتشار مجموعه قصهای، شانس خود را در این عرصه نیز امتحان کردند. خبر داغ در سال سینمایی 90 اما هیچکدام از اینها نبود، بلکه اقدام برای تعطیلی و انحلال خانه سینما بود که جنجالهای بسیاری آفرید و ناگهان توجه همه را به این تشکل صنفی و قانونی برانگیخت که با وجود تلاش سینماگران و اعضای هیات موسس و منصفه این نهاد سینمایی برای ممانعت از بسته شدن خانه سینما، زورشان به شاکیان نرسید و خانه سینما بهصورت موقت و تا زمان رسیدگی قانونی از طریق مراجع قضایی نسبت به وضعیت آن، بسته شد.
سال 90 در نمایش عمومی فیلمها از 2 منظر قابل انتقاد است. نخست آنکه امسال بیشترین حجم کمدیهای سخیف و مبتذل را بین فیلمهای اکران شده داشتیم که نهتنها موفقیتی در گیشه کسب نمیکردند که داد تماشاگران و منتقدان را از هجوم این همه فیلمهای موسوم به بزن دررو درآورده بودند و دوم، در حالیکه هنوز بسیاری از فیلمهای سال 89 (مثل فیلم خوب «آفریقا») در نوبت اکران به سر میبرند، امسال شاهد نمایش فیلمهایی از محصولات سیمای استانها و فیلمهای ویدئویی (مثل نمونه خیلی بد «مرگ سپید») بر پرده نقرهای بودیم که معلوم نبود با چه هدف و انگیزهای تولید و روانه اکران شدهاند. اما ژانرهای ناکام و کمرنگ سینمای ایران در سال 90، در ژانر دفاع مقدس و کودک و نوجوان بود. سینمای دفاع مقدس امسال تقریبا هیچ نمایندهای روی پرده نداشت. در عوض جشنواره فیلم فجر امسال، بهترین فیلم این دورهاش را فیلمی از اینگونه سینمایی برگزید و غیر از آن، چند فیلم دیگر هم در حوزه دفاع مقدس در جشنواره سیام حضور داشت تا سال آینده، این ژانر از دسترفته رمق تازهای بگیرد. در سینمای رو به خاموشی کودک و نوجوان نیز چند فیلم بیاهمیت و بشدت ضعیف روی پرده رفت که باعث نشد هیچ کودکی برای تماشای آن صف بکشد و سر ذوق بیاید. از این منظر، انگار سیامین جشنواره فیلم فجر، جشنواره جبران کمبودها بود، چراکه حضور تعداد زیادی فیلم کودک و نوجوان بخصوص سری جدید «کلاهقرمزی و بچهننه» در این جشنواره، خبر از سالی شاد و پربار برای کوچولوهای سینمارو میدهد.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
