آمریکا؛ امپراتور بیمار غرب

قروض خارجی آمریکا از مرز رقم نجومی 15 هزار میلیارد دلار فراتر رفته است، بیکاری باوجود اجرای چند طرح اقتصادی، روی 9 درصد میخکوب شده و کسری بودجه این کشور رقم یکهزار و 500 میلیارد دلار را پشت سر گذاشته است.

بی‌تردید این آمار تکان دهنده اقتصادی، آمریکا را در عالم واقعیت به «امپراتور بیمار غرب» در قرن 21 میلادی مبدل ساخته است؛ امپراتور بیمار رو به مرگی که اصرار دارد نسخه‌های پرهزینه‌ای را برای نجاتش اجرا کند. رقابت‌های انتخاباتی عملا بر دامنه این بحران اقتصادی افزوده است و به همان نسبت امپراتور بیمار را برای جهانیان خطرناک‌تر کرده است.

جمهوریخواهان برای تصاحب کرسی ریاست جمهوری دست به تلاش گسترده‌ای زده‌اند و هرگونه ابتکار عمل دموکرات​ها را برای غلبه بر بحران و بهبود اوضاع اقتصادی ناکام گذاشته‌اند.

جمهوریخواهان بخوبی آگاهند که هر یک از این آمارهای هولناک اقتصادی می‌تواند پایه‌های حکومت هر رئیس‌جمهور آمریکا را بلرزاند و شانس انتخاب مجدد او را تقریبا ناممکن سازد؛ اما در این میان متفکران اردوگاه دموکرات‌ها نیز برای حفظ کرسی ریاست جمهوری بیکار ننشسته‌اند.

اوضاع نابسامان اقتصادی، دولت دموکرات اوباما را تقریبا به این یقین رسانده که اگر دست به کاری استثنایی نزند، بی‌هیچ تردیدی کرسی ریاست جمهوری را باید در آبان ماه ـ نوامبر 2012 میلادی ـ به رقیب جمهوریخواه بسپارد. به نظر می‌رسد که ناامیدی از بهبود اوضاع اقتصادی امپراتور بیمار غرب، اتاق فکر دولت اوباما را به همان سمت و سوی اجرای نسخه‌های پرهزینه برای کسب پیروزی در انتخابات کشانده است. به این ترتیب درماه​های پیش رو عمده موضعگیری​ها و حرکت​های سیاسی دولت اوباما را باید در چارچوب انتخابات دید و تا حد امکان کوشید از برخورد با امپراتور بشدت بیمار، حذر شود. واقعیت تلخ این است که دولت‌های آمریکا در شرایطی که بشدت تحت فشارهای اقتصادی قرار گرفته‌اند، برای برون رفت از این فشارها به جنگ روی آورده‌اند.

از سوی دیگر، مرور تاریخ آمریکا نشان می‌دهد که به ندرت آمریکایی‌ها یک رئیس‌جمهور را که درگیر جنگ خارجی بوده، کنار گذاشته‌اند و شاید همین موضوع اوبامای ناتوان از بهبود اوضاع اقتصادی آمریکا را وسوسه کرده که برای ماندن بر قدرت، نسخه‌های پرهزینه را در دستور کار خود قرار دهد؛ اما آیا آمریکایی‌های خسته از دو جنگ عراق و افغانستان می‌توانند مانع اجرای نسخه‌های پرهزینه کاخ سفید شوند؟ تاریخ به این پرسش، پاسخ منفی می‌دهد. ساختار حکومت در آمریکا به‌گونه‌ای است که حاکمان کاخ سفید برای آغاز لشکرکشی‌های پرهزینه خود هرگز از مردم خود نظرخواهی نکرده‌اند.