تعامل هنر با زندگی روزمره

به همین خاطر هنر همواره در تمامی ساحات زندگی یک ایرانی در جریان بوده؛ در ظرفی که غذایش را از آن خورده، در فرشی که به زیر پا انداخته و در معماری کاشانه‌ای که در آن آرام گرفته.

هنر در طول تاریخ همواره با ایرانیان بوده و همیشه جلوه‌ای از زندگی آنها را به نمایش گذاشته است. با این همه و با این‌که هنوز هم نمی‌توان انکار کرد هنر معاصر ایرانی، مخاطبانی جدی و پیگیر دارد، اما شاید وقت آن رسیده که هنر را از جایگاه والا و دور از دسترسی که این روزها پیدا کرده کمی زمینی‌تر و در دسترس‌تر کنیم تا آن دسته از کسانی که واهمه دارند به هنر نزدیک شوند راحت‌تر با آن ارتباط برقرار کنند.

به نظر می‌رسد مجله تلویزیونی «کارگاه هنر» که به تهیه‌کنندگی سعید بشیری از شبکه 4 به روی آنتن می‌رود با همین هدف تولید شده است.

این برنامه در وهله اول قصد دارد موضوع تعامل هنر با زندگی روزمره را مورد بررسی قرار دهد و در عین حال به هنرهای کمتر مورد توجهی مانند هنرهای تجسمی، معماری، انیمیشن، گرافیک و عکاسی می‌پردازد.

این هنرها بیش از همه تحت تاثیر علاقه‌مندان پرشمار هنرهای نمایشی و همچنین هنر موسیقی قرار گرفته‌اند و می‌‌توان گفت حتی در عرصه رسانه هم مورد بی‌مهری واقع شده‌اند.

این روزها کمتر رسانه مکتوب و غیرمکتوبی را پیدا می‌کنید که به انتشار خبر، نقد یا گفت‌وگو با اهالی هنرهای تجسمی و... بپردازد و به همین سبب اختصاص برنامه‌ای مستقل به این هنرها و هنرمندانی که همواره کمتر مجال رسانه‌ای برای بیان داشته‌های خود یافته‌اند، می‌تواند نقطه اتکایی برای همه آنهایی باشد که دوست دارند در این هوا نفس بکشند.

شبکه 4 البته پیش از کارگاه هنر و در برنامه‌های «دور میز شب» و «دو قدم مانده به صبح» باز هم به تهیه‌کنندگی بشیری نیز سعی داشت تا این هنرها را به پای میز کارشناسی بکشاند و با دعوت از صاحبنظران هر حوزه به بحث پیرامون موضوعاتی تخصصی و در عین حال جذاب برای مخاطبانی که شاید سررشته‌ای از آن هنر‌ها ندارند، بپردازد.

با این همه کارگاه هنر اما وجه تمایزی نسبت به آن دو برنامه دارد و از قالب مجله تصویری برای پرداختن به این هنرها استفاده کرده است.

مجله‌های تصویری از آنجا که بخش‌های متفاوت و انعطاف‌پذیرتری دارند، می‌تواند نگاه متنوع و همه‌جانبه‌تری نسبت به موضوع مورد بررسی داشته باشد.

به عنوان نمونه در کارگاه هنر می‌توان شاهد بخش‌هایی مانند گفت‌و‌گو با اهالی رشته‌های مختلف هنری، گزارش از گالری‌ها، پرداختن به مباحث روز عرصه هنر و همچنین بیان چگونگی آفرینش آثاری که ماندگار شده‌اند، بود که هریک از این بخش‌ها می‌تواند در کل مجموعه یا حتی به صورت مستقل مورد توجه مخاطبان قرار بگیرند.

کارگاه هنر همچنین رویکردی پرسشگر و نقادانه دارد و در واقع سعی می‌کند با نگاهی تحلیلگرایانه، رویدادها و اتفاقاتی را که در فضای هنری جامعه ایران به وجود می‌آیند به چالش بکشد.

تاثیر هنر معاصر بر زندگی روزمره مردم و این‌که مثلا آیا نقاشی ایرانی و مجسمه‌سازی در این سال‌ها تاثیری بر نوع زندگی،‌ منش‌، نگاه و رفتار مردم ایران داشته است، از جمله مباحثی هستند که در این برنامه مورد بررسی قرار می‌گیرد.

کارگاه هنر این موضوع را که چه بخشی از مردم بیشتر با هنر ارتباط برقرار می‌کنند نیز به عنوان یکی از موضوعات مورد بررسی در نظر گرفته و می‌کوشد در گفت‌‌وگو با صاحب‌نظران دست به مخاطب‌شناسی در حوزه هنرهای معاصر بزند.

دست‌اندرکاران این برنامه همچنین در هر قسمت به سراغ هنرمندانی می‌روند که سال‌ها عمر و زندگی خود را وقف هنر کرده‌اند و به بیان خاطرات و تجربیات خود می‌پردازند.

در این بین برخی از هنرها هم که شاید بسیاری از ما حتی اسمی از آنها نشنیده‌ایم از چشم دست‌اندرکاران این برنامه دور نمانده و به واسطه این برنامه می‌توانید بر اطلاعات هنری خود در این زمینه نیز بیفزایید.

کارگاه هنر، هنرمندان جوان را هم از یاد نبرده و به بهانه تولید آثار هنری جدید به سراغ آنها نیز می‌رود تا با انعکاس گوشه‌ای از فعالیت‌های آنها از طرفی زمینه تشویقی برایشان فراهم کند و از طرف دیگر ما را در جریان آنچه در فضای هنری می‌گذرد، قرار دهد.

از دیگر خصوصیات این برنامه می‌توان به اجرای بدون تکلف مجری آن اشاره کرد که قالب‌های سنتی اجرا را به کناری گذاشته و حتی پوششی متفاوت از دیگر مجریانی دارد که در برنامه‌های مختلف می‌بینیم و در نهایت این‌که تخصصی شدن شبکه‌های صدا و سیما این امکان را برای شبکه 4 فراهم کرده تا در عرصه شناساندن فرهنگ و هنر به صورتی متمایز فعالیت کند.

این تخصصی شدن شاید منجر شود چنین برنامه‌هایی از دید بسیاری پنهان بماند، اما به همان اندازه هم می‌تواند برای مخاطبان خاص و پیگیر، پیدا کردن برنامه‌های مورد نظرشان را آسان‌تر کند.

با این حال اطلاع‌رسانی هرچه بیشتر پیرامون این برنامه‌ها می‌تواند به هرچه بیشتر دیده شدن آنها منجر شود. اتفاقی که قطعا به نفع فضای فرهنگی کشور خواهند بود.

مبینا بنی‌اسدی - جام‌جم