رادیوم؛ عنصری در خدمت بیماری‌ها

تا قبل از این که ماری کوری سال 1895 میلادی تحقیقات خود را درباره کشف عناصر مختلف و شناخت خصوصیات آنها آغاز کند، هیچ‌کس درباره عنصر رادیوم اطلاعی نداشت و در حقیقت این عنصر هنوز کشف نشده بود. البته هانری بکرل، فیزیکدان فرانسوی در نتیجه تحقیقات خود متوجه شده بود که این عنصر شیمیایی در مقایسه با دیگر عناصر خواص متفاوتی دارد و پرتوهای نامرئی با خصوصیات شگفت‌انگیز از خود منتشر می‌کند.

ماری کوری سال 1867 در لهستان متولد شد و در 19 سالگی برای تحصیل در رشته شیمی به پاریس رفت و پس از پایان تحصیلاتش با پیر کوری که از فیزیکدانان فرانسوی بود، ازدواج کرد. ماری کوری و همسرش پس از تحقیقات و مطالعات بسیار بر روی سنگ‌های معدنی دریافتند در سنگ معدن به جز اورانیوم، 2 عنصر پرتوزای دیگر نیز وجود دارد.

آنها اولین عنصر را براساس محل تولد ماری کوری، پولونیوم و دومین عنصر را که از اهمیت بسیار زیادی برخوردار و مقدمه‌ای برای شناخت انرژی اتمی و کاربرد آن بود، رادیوم نامیدند. به این ترتیب 26 دسامبر 1898 میلادی به عنوان روز تولد رادیوم در تاریخ علم به ثبت رسید.

خانواده کوری و هانری بکرل به خاطر تلاش‌های بی‌وقفه برای شناخت عناصر رادیوم و پلونیوم جایزه نوبل فیزیک سال 1903 را از آن خود ساختند. ماری کوری اولین زنی است که موفق به کسب جایزه نوبل شد. پس از آن نیز مادام کوری همچنان به مطالعات خود در این زمینه ادامه داد و سرانجام سال 1910 موفق شد رادیوم خالص را نیز تهیه کند و به این ترتیب سال 1911 برای دومین بار موفق به دریافت جایزه نوبل شد. ماری کوری تنها دانشمندی است که موفق شده 2 بار جایزه ارزشمند نوبل را کسب کند.

یکی از مهم‌ترین دستاوردهای ماری‌ کوری این بود که پرتوهای رادیوم می‌توانند بافت‌های زنده اندام‌های مختلف بدن موجودات را از بین ببرند. این کشف بزرگ مورد توجه بسیاری از پزشکان و پژوهشگرانی که در زمینه علوم زیستی فعالیت می‌کردند قرار گرفت و بزودی پزشکان دریافتند که می‌توانند به کمک امواج رادیوم بافت‌ها و تومورهای بدخیم در بیماران سرطانی را از بین ببرند و همچنین بیماران مبتلا به بیماری‌های پوستی را نیز تحت درمان قرار بدهند.

به این ترتیب بسیاری از بیماران سرطانی در سطح دنیا با استفاده از روش‌های درمانی مبتنی بر کاربرد پرتوهای رادیواکتیو عنصر رادیوم تحت درمان قرار گرفته و از مرگ نجات یافته‌اند. اگرچه مادام کوری در نتیجه تحقیقات خود توانسته است جان بسیاری از بیماران را نجات دهد اما به دلیل 40 سال تحقیق درباره عناصر رادیواکتیو در اثر ابتلا به بیماری سرطان خون جان خود را از دست داد این در حالی است که امروزه بسیاری از بیماران عمر دوباره خود را مرهون تلاش‌های او هستند.

زهرا هداوند