دانستنی‌های معامله خودرو

اصطلاح دوم که در قولنامه یا بیع‌نامه‌ها درج می‌شود «طرفین معامله» است که عبارتند از خریدار و فروشنده یا خریداران و فروشندگان که اگر چند نفر در مالی شریک باشند باید قدرالسهم هر یک مشخص شود. همچنین اگر خریدار یا فروشنده به وکالت یا نمایندگی از کسی معامله می‌کند باید برگ وکالت رسمی را ارائه دهد که مفاد آن بر اجازه وکیل از سوی موکل برای انجام معامله دلالت داشته باشد. موضوع مهم دیگر درج کامل مورد معامله و مشخصات آن در قولنامه‌ها و بیع‌‌نامه‌هاست؛ به این ترتیب که مشخصات کامل اتومبیل اعم از شماره انتظامی، موتور، شاسی، سیستم، رنگ، مدل و... باید در قرارداد آورده شده و قید شود که مورد معامله به رؤیت خریدار رسانده شده است.

در این میان قیمت مورد معامله هم باید دقیقا مشخص و قید شود که به چه نحو پرداخت شده یا می‌شود. همچنین مقدار نقدی و غیرنقدی آن تعیین و معلوم شود که نحوه پرداخت اقساط با چک یا سفته و... است و در صورت پرداخت نشدن در تاریخ سررسید چه ضمانت اجرایی وجود دارد. همچنین شماره چک و مشخصات آن یا سایر اسناد تجاری مانند سفته یا چک مسافرتی و... نیز آورده و از آن کپی گرفته شود و حتما در چک قید شود که بابت چه منظوری صادر شده است. همچنین اگر چک یا سفته دارای ضامن است و آن را به عنوان ضمانت، پشت‌نویسی کرده این موضوع نیز در قرارداد قید شود. این در حالی است که چه خریدار و چه فروشنده حق دارند به نفع یا ضرر خود شروطی را در قرارداد بیاورند مثلا در مورد اختیار فسخ معامله در صورت تخلف طرف مقابل از انجام تعهدات، سلب حق اختیار فسخ معامله، حضور در دفتر اسناد رسمی جهت نقل و انتقال رسمی و در صورت حضور، تعیین وجه التزام برای آن و نحوه پرداخت هزینه‌های دولتی مانند مالیات، عوارض و نیز هزینه محضر و شخصی که مسوول پرداخت آن است شرط بگذارند. امضای قرارداد معامله خودرو نیز باید از سوی خریدار و فروشنده و دست کم 2 نفر گواه صورت بگیرد.

هرگاه ثابت شود که فروشنده مالک نبوده و عملا نقل و انتقال محقق نشده، خریدار می‌تواند همه خسارات وارده را از فروشنده دریافت کند که بهتر است این نکته نیز در قرارداد گنجانده شود.