آقایان! موضوع این نیست ...

روشن است که 3 هزار میلیارد تومانی که از سیستم بانکی ـ فرق نمی‌کند کدام بانک باشد ـ خارج شده، پول دولت نیست بلکه سپرده‌های مردم است و اکنون اصل ماجرا این است که این پول چه شده، کجاست و آیا به سیستم بانکی بازگشته یا خیر. تاکنون در اظهارات بانک مرکزی، بانک صادرات، سازمان بازرسی کل کشور، وزارت اقتصاد و سایر سازمان‌های درگیر این ماجرا، هر حرف و سخنی گفته شده الا این‌که تکلیف سپرده‌های به سرقت رفته مردم چه می‌شود.

درواقع اکنون تمام آقایان وارد جنگی تمام‌عیار برای تبرئه خود و مقصر دانستن ابر و باد و مه و خورشید و فلک و سایرین در این ماجرا شده‌اند و بدتر این‌که اصل ماجرا به حواشی سیاسی نیز آلوده شده است؛ اما دیگر گفته نمی‌شود چقدر از این مبلغ هنگفت به صورت اموال وجود دارد یا چقدر از آن مثلا از کشور خارج شده و صرف کارهای دیگر شده است.

درواقع هیچ حسابداری درباره سرنوشت پول به یغما رفته مردم صورت نگرفته و طبیعتا معلوم نیست این خسارت هنگفت را چه کسی باید جبران کند. براساس اخبار رسمی، کل دارایی‌های بانک صادرات با تجدید ارزیابی‌های روز حدود 2 هزار میلیارد تومان است که با این وجود فروش کل این بانک نیز جبران رقم اختلاس شده را نخواهد کرد؛ لذا اولویت مسوولان و دستگاه‌های درگیر این ماجرا در روزهای اخیر باید به جای متهم کردن یکدیگر به تشکیل یک کارگروه مشترک و هماهنگ برای شناسایی و بازگردانیدن پول مردم به بانک‌ها متمرکز شود تا از وارد آمدن هرگونه خسارت بر صاحبان سپرده جلوگیری شود. قطعا پس از تحقق این ضرورت، فرصت زیادی برای شناسایی و مجازات متخلفان یا سهل‌انگاران این ماجرا و چاره‌اندیشی برای برطرف کردن ضعف‌ها و حفره‌های نظارتی سیستم بانکی باقی خواهد بود.