خورشید میبد در انتظار مشتری

در گذشته نه‌چندان دور، سفال در زندگی مردم میبد کاربردهای بسیاری داشته که از آن جمله می‌توان به ظروف منازل مثل کوزه و سبو، تپو، دیگ و دیزی، کاسه، گاودوشه، ظروف لعاب‌دار مثل بشقاب، قندان، لیوان، دوری و در معماری، برای فرش حیاط، پوشش بام‌ها، ساخت بدنه بادگیرها، تزیین سردرها، سبک‌سازی بام‌ها، آب روها و... اشاره کرد، اما با گذشت زمان و ورود انواع ظروف کریستال، چینی، آرکوپال و... سفال به تدریج کاربردهای خود را از دست داد و بیشتر جنبه تزئینی به خود گرفت.

با ورود سفال‌های چینی که از تنوع رنگ بسیار، طراحی‌های متنوع، بسته‌بندی‌های لوکس و... برخوردار هستند، سفال میبد به تدریج به انزوا رفت و چند سالی است به طور کامل حاشیه‌نشین شده است.

البته بعد از گذشت چند سال و با راه‌اندازی سفره‌خانه‌های سنتی، عده‌ای از مردم به تدریج به تزئینات سنتی روی آورده اند و بازار از رونق افتاده سفال میبد نفسی تازه گرفته است، اما این صنعت هنوز در دوران نقاهت به سر می‌برد و برای احیا نیاز به تحولی بزرگ دارد.

بسته‌بندی‌های سفال میبد نیز جذابیت ندارند و حتی برای سوغات و هدیه مناسب نیستند.

این نظرات و نظیر اینهاست که در صورت به‌کارگیری در این پیشه هزار ساله، می‌تواند تا حدی رونق از دست رفته این هنر ـ صنعت را دوباره به دست آورد.

طراحی سفال میبد اکنون از تنوع خاصی برخوردار نیست و از طرح‌های رایج آن می‌توان به خورشید خانم، ماهی، مرغی، شطرنجی شویدی و... اشاره کرد که این طرح‌ها از سال‌ها پیش همچنان تکرار می‌شوند و شاید در طول 50 سال گذشته 2 یا 3 طرح به مجموعه این طرح‌ها اضافه شده باشد.شاید ساماندهی هنرمندان این رشته و برخی حمایت‌های دولتی نیز بتواند انگیزه‌ای در آنها ایجاد کند.

فرماندار میبد نیز در این زمینه گفت: میبد با زیلو و سفال به کشور و حتی در دنیا معرفی شده و در زمینه سفال حرف‌های بسیاری برای گفتن دارد، اما این رونق از دست رفته باید احیا شود.محمدرضا رجایی افزود: در مجموع وضعیت زیلو و سفال میبد به دلیل سودآوری کم و کار طاقت‌فرسا به هیچ وجه قابل دفاع نیست.

وی یادآور شد: در حال حاضر بیش از 500 هنرمند در عرصه سفالگری در شهرستان میبد مشغول به فعالیت هستند و این هنر در میان مردم میبد به سبوسازی، کواره‌گری و تنورسازی نیز معروف است.