ولادت کرامت و مهربانی

حسن با معنای حسن و خوبی و کرامات به گونه‌ای عجین شد که جود و خوش‌اخلاقی او از همان دوران کودکی موجب گردید تا پیامبر بصراحت اعلام کند: «بزرگی و حلمم برای حسن است.» و از این روست که به پاس بخشش و صبوری و بزرگواری‌اش سال‌هاست که روز میلاد او را روز اکرام نامگذاری کرده‌اند تا هموطنان در نیمه ماه رمضان، همنوعانشان را از یاد نبرند و با اکرام و بزرگی‌ای که در امام دومشان می‌شناسند، ثابت کنند که دریای متانت و کرامت شیعه علی چه معنایی دارد.

شیعه با خوی کرامت و نجابت، آشنایی دیرینه دارد. شیعه برادر دینی‌اش را در هیچ وقت سال رها نمی‌کند، چه برسد در ماه رمضان که سفره احسان فراگیر می‌شود و افراد بدون در نظر گرفتن رتبه و مقامشان کنار یکدیگر، روزه‌هایشان را باز می‌کنند.

شیعه چون امام خود، در جود و بخشش همتا ندارد. او الگوی احسان قبل از درخواست است. هرچند امام مهربانی‌ها 47 سال بیشتر زندگی نکرد، ولی رسمش همچنان ادامه دارد. علمای دین نیز بارها تاکید کرده‌اند هیچ کس در شرافت و بزرگی بعد از رسول خدا (ص) چون حسن‌بن علی (ع) نبود. نقل است که امام همام در 7 سالگی در مجلس رسول خدا (ص) شرکت می‌کرد، کلمات وحی را از پیامبر (ص) می‌شنید و به خاطر می‌سپرد و زمانی که به خانه می‌آمد، آنچه را شنیده بود برای مادر بازگو می‌کرد.

امید که هر سال با ولادتش، عظمت و مهربانی‌های او نزد شیعیان برجسته‌تر گردد و خوبی‌های امام حسن (ع) بیشتر برای مردم تشریح شود.

مرتضی فغانی / جام‌جم