کمون پاریس درخون پایان یافت

آدولف تیرس رئیس اجرایی دولت موقت که پس از سرنگونی ناپلئون سوم امپراتور فرانسه ایجاد شده بود ، ناگزیر گردید از پاریس به ورسای فرار کند.

به این ترتیب یک جنبش خودجوش قدرت را در پاریس به نام کمون پاریس در دست گرفت.
 
اما پس از امضای پیمان صلح فرانسه با  امپراتوری پروس در روز 10 مه ، آدولف تیرس آزادی 60000 سرباز فرانسوی اسیر را از اشغالگر پروسی درخواست کرد که مورد موافقت قرار گرفت.

او سپس با یک نیروی 130000 نفری شامل این سربازان ، زندانیان سابق و روستاییانی که که به سرعت آموزش نظامی دیده بودند و از لحاظ روانی آماده جنگ با « سرخ ها» شده بودند به پاریس حمله کرد.

این نیروها تحت فرمان مارشال مک ماهون بودند، حمله آنها در روز 21 مه از محله پوان دوژور در بولونی به پاریس شروع شد.

پیشروی این نیروهای به کندی صورت می گرفت و افراد کمون در خیابان ها و کوچه ها ها سنگربندی کرده بودند.

نیروهای حمله کننده باید سنگربندی ها را یکی پس از دیگری فتح می کردند، دو طرف در این جنگ داخلی شهری بی رحمی زیادی از خود نشان دادند.

کمونارها که خود را در تنگنا می دیدند ، بسیاری از ساختمان ها و کاخ های پاریس از جمله کاخ تویلری ، هتل دوویل که یادگار دوره رنسانس بود، پاله رویال ، پاله دورسی و بسیاری از آثار تاریخی ارزشمند دیگر را آتش زدند و تمام گروگان های خود را کشتند.

نیروهای دولتی نیز به نوبه خود اسیران کمونار را بدون کمترین تردید دسته دسته تیرباران می کردند.

در نبرد کمون پاریس نیروهای دولتی 20000 کمونار را کشته و 38000 هزار نفر را اسیر کردند که اغلب آنها به مستعمرات فرانسه در گویان تبعید شدند.

به این ترتیب ، در روز 28 ماه مه کمون پاریس که به طور خودجوش تشکیل شده بود پس از یک هفته نبرد شهری خونین پایان یافت و طومار حکومت ده هفته ای کمون پاریس برای همیشه در هم پیچیده شد.

بهرام افتخاری