بازیگر احساسی

در این فیلم که به عنوان شاهکار فرد زینه‌مان شناخته می‌شود و محصول 1952 است، کوپر کلانتری است که در آخرین روز کاری‌اش، در حالی که گریس کلی که نقش نوعروس او را بازی می‌کند منتظرش است، آگاهانه به سوی مرگ می‌رود تا شهر را از وجود تبهکارها پاک کند. او با آن قدم‌های بلندش چنان در خیابان‌های خلوت گام بر می‌دارد که موجب می‌شود این صحنه به یکی از صحنه‌های همیشگی فیلم‌های وسترن بدل شود. کوپر با این فیلم دومین اسکارش را گرفت.

گری کوپر از سال 1925 که در اولین نقشش ظاهر شد، تا زمان مرگ در بیش از 100 فیلم بازی کرد و 2 بار جایزه اسکار را به خانه برد. او 5 بار نامزد دریافت این جایزه شد و یک اسکار افتخاری هم گرفت که به دلیل بیماری در آخرین روزهای زندگی‌اش نتوانست برای دریافت آن روی صحنه برود.

گری کوپر در فیلم‌های مهمی ‌بازی کرده که از کلاسیک‌های همواره زنده سینمای‌ هالیوود محسوب می‌شوند. یکی از این فیلم‌ها «وداع با اسلحه» است که با اقتباس از رمان ارنست همینگوی، نویسنده سرشناس آمریکایی ساخته شد. کوپر در این فیلم نقش شخصیتی را بازی می‌کند که در ماجراهای جنگ جهانی اول حضور دارد، اما این تنها شخصیت آثار همینگوی نیست که کوپر به آن جان داده و او یک بار دیگر در فیلم «زنگ‌ها برای که به صدا در می‌آید» نقش‌آفرینی کرد.

گری کوپر در فیلمی‌ که با اقتباس از یکی از داستان‌های ویلیام فاکنر ساخته شد هم بازی کرد که فیلم «امروز زندگی می‌کنیم» ساخته‌ هاوارد ‌هاکس بود. کوپر در این فیلم خلبانی است که به جنگ می‌رود و خبر کشته شدنش به نامزدش می‌رسد.

«آقای دیدز به شهر می‌رود» یکی از ساخته‌های فرانک کاپراست که در سال 1936 ساخته شد و کوپر در آن نقش جوانی ساده‌دل و دهاتی را بازی کرد که ارث بزرگی به او می‌رسد و او سعی دارد تا این پول را به نیازمندان بدهد. او با این فیلم اولین اسکار بازیگری‌اش را به دست آورد.

با وجود همه نقش‌های متفاوتی که گری کوپر در آنها خیلی خوب درخشید، از مرد ساده‌دل روستایی تا خلبان جنگ، حضور او در فیلم‌های وسترن یکی از کشف‌های بزرگ سینمای‌ هالیوود بود. او با قد بلند 191 سانتی‌متری‌اش، با اندامی ‌باریک و چشم‌های تیزش خیلی سریع به قهرمان فیلم‌های وسترن بدل شد، مخصوصا که او ترسی از بیرون آمدن از استودیو و تاختن در بیابان‌های وسیع نداشت. او قهرمان وسترنی بود که سیسیل ب دومیل خلقش کرد و تا وقتی جان وین توسط جان فورد کشف شود قهرمان اول این فیلم‌ها بود. در واقع این گری کوپر بود که جان وین را به جان فورد معرفی کرد.

کوپر با ویلیام وایلرهم همکاری کرد و در فیلم «اهل غرب آمریکا»ی او بازی کرد. او در این فیلم وسترن، به ناحق به اسب دزدی متهم و به اعدام محکوم می‌شود و باید راهی برای فرار از این وضعیت پیدا کند. او در یک فیلم کمدی این بار نوشته وایلر هم بازی کرده که «گلوله آتش» نام دارد. در این فیلم او یک استاد اتو کشیده است که درگیر یک ماجرای عاطفی می‌شود. او یک بار دیگر هم با ویلی وایلر همکاری کرد و آن فیلم «ترغیب دوستانه» بود که در سال 1956 ساخته شد و برای کارگردانش نخل طلای جشنواره کن را به همراه آورد. «عشق در بعدازظهر» هم آخرین همکاری این دو را رقم زد که یک کمدی دیگر بود که 2 نسل متفاوت‌ هالیوود یعنی گری کوپر و آدری هیپبورن را در برابر هم قرار داد.

«غرور یانکی‌ها» هم از فیلم‌های فراموش نشدنی گری کوپر است. او برای بازی در این فیلم سال 1942 برای سومین بار نامزد اسکار شد. این فیلم که توسط سام وود ساخته شد درباره زندگی بسکتبالیست‌هاست.

گری کوپر با آنتونی مان هم که استاد ساخت وسترن‌های فلسفی بود، همکاری کرد و سال 1958 در فیلم «مردی از غرب» بازی کرد. آخرین فیلم این بازیگر بزرگ، «تیغ برهنه» ساخته مایکل آندرسن بود.

کوپر در میان فهرست چهره‌های کلاسیک‌ هالیوود رتبه یازدهم را دارد و برای خلق شخصیت‌های ویل کین در ماجرای نیمروز، لو گریگ در غرور یانکی‌ها و آلوین یورک در گروهبان یورک نام او 3 بار در فهرست 100 قهرمان برتر هالیوود ثبت شده است.

آرزو پناهی / جام‌جم