مراتع گناباد خشک شدند

به گزارش مهر، محمدباقر جاهدی افزود: بارندگی اندک در این شهرستان که در 22 سال گذشته بی‌سابقه بوده، موجب تشدید خشکسالی و هجوم ملخ‌ها به مزارع کشاورزان شده است. کارشناسان این مدیریت هر 15 روز یک بار سطح و عمق خسارات وارده بر اثر خشکسالی را مورد بررسی قرار می‌دهند و هر چه به تابستان نزدیک‌تر شویم عمق و سطح خسارات ناشی از خشکسالی، بیشتر خود را نشان می‌دهد. با تایید خشکسالی از سوی دستگاه‌های ذیربط، حمایت‌های دولتی از کشاورزان و دامداران آغاز خواهد شد.

وی اظهار امیدواری کرد که هرچه سریع‌تر باید برای خرید علوفه دام‌های سبک اقدام شود تا آثار خشکسالی در این شهرستان، کاهش یابد.

جاهدی از کشاورزان شهرستان خواست تا با مراجعه به این سازمان نسبت به دریافت طعمه مسموم برای جلوگیری از هجوم ملخ‌ها به مزارع اقدام کنند.

به گفته یکی از روستاییان گنابادی: امسال خشکسالی و فقر شدید مراتع، همه امیدها را به یاس تبدیل کرده است، متاسفانه هنوز دام‌های این منطقه رنگ صحرا و بیابان را ندیده‌اند.

محمد قربانی افزود: قیمت جو نسبت به سال گذشته حدود 40 درصد افزایش یافته که با این حساب نگهداری هر 100 گوسفند روزانه 500 هزار ریال هزینه دارد که واقعا خارج از توان یک دامدار است.

وی گفت: بسیاری از بزغاله‌ها و بره‌های 14 یا 15 کیلویی روانه بازار فروش شده است و این در حالی است که سال گذشته در روستای اروک 3 هزار رأس گوسفند وجود داشت که امسال این تعداد به نصف کاهش یافته است.

دهیار روستای اسو گناباد نیز در این رابطه گفت: آبدهی قنات روستا بر اثر عدم بارندگی‌های مداوم، رو به خشکی است.

محمدرضا داعی، با اشاره به مهاجرت روستاییان به شهر گفت: با فلج شدن دامداری و کشاورزی، تقریبا تمامی جوانان این روستا بعد از تشکیل زندگی به شهر مهاجرت کرده‌اند؛ چون زمینه کار و تلاش وجود ندارد.

وی تاکید کرد: مسوولان باید به عنوان یک اقدام فوری، وام‌هایی کم بهره به دامداران پرداخت کنند، تا از نابودی دامداری‌ها در این منطقه جلو گیری شود.

مسوول خانه بهداشت روستای بیمرغ نیز گفت: روستای بیمرغ از یک سو با خشکسالی دست و پنجه نرم می‌کند و از سوی دیگر مراتع اطراف آن در اختیار منابع طبیعی و آستان قدس رضوی قرار دارد و این موضوع مشکلات دامداران و کشاورزان روستا را نسبت به دیگر روستاهای این منطقه دو چندان کرده است.

عباسعلی گنابادی افزود: از تاریخ پنجم فروردین ماه سال گذشته تاکنون 12 ازدواج در این روستا صورت گرفت که فقط دو زوج در روستا باقی ماندند و بقیه به شهر مهاجرت کرده‌اند.