رشد مافیا در سایه دولت برلوسکنی

پلیس در این مورد سکوت کرده اما روبرتو مارونی وزیر کشور با افتخار از این می‌گوید که تا به حال چنین شکار بزرگی سابقه نداشته است: چند هفته پیش 3000 مامور امنیتی تعداد 305 نفر را در شمال و جنوب ایتالیا دستگیر کردند و در میان دستگیر شدگان 4 مامور پلیس نیز که در خدمت مافیا بوده‌اند مشاهده می‌شوند.

یکی از بازداشت شدگان رئیس روساست یعنی دومنیکو اوپدیسانوی 80 ساله که در آگوست 2009 و در جریان یک جشن عروسی از سوی مردان شریف به این لقب مفتخر شد و رهبری مافیای کالابری را به عهده گرفت. علاوه بر وی نام پنتو نروی گانگستر معروف لومباردی نیز در میان بازداشت شدگان به چشم می‌خورد.

بی‌تردید بازداشت این افراد یک پیروزی به حساب می‌آید اما مساله مهم‌تر بازداشت افراد ظاهرا خوشنامی در لومباردی است که تا آن روز کسی تصور نمی‌کرد آنها هم با مافیا همکاری داشته باشند. به عنوان مثال کارلو آنتونیو شیریاکو مدیر اداره بهداشت و درمان پاویا، فرانسیسکو برتوجا رئیس یک شرکت مهم ساختمان سازی و بیولوژیستی به نام روکو کولوچیو از شهر نووارا.

این افراد از قرار معلوم در تشکیل شاخه شمالی اندرانگتای کالابری فعال بوده و علاوه بر آن متهم به اعمال تهدید و قتل، پولشویی، فحشا و خرید و فروش مواد مخدر و اسلحه هستند. این قبیل فعالیت‌ها مهم‌ترین منابع درآمد مافیایی محسوب می‌شود که تنها در سال 2007 از طریق صدور و فروش مواد مخدر از آمریکای جنوبی به اروپا بیش از 44 میلیارد یورو سود کرده است.

اما این همه تنها بخشی از فعالیت‌های بین‌المللی اندرانگتا به شمار می‌آید. آن افراد خوشنام لومباردی ظاهرا وظیفه‌شان تزریق دوباره این پول‌های غیرقانونی به منابع اقتصادی قانونی و در نهایت پولشویی بوده است و آنها غالبا این کار را از طریق سوءاستفاده از مناقصه‌های دولتی و بیشتر درعرصه بهداشت و درمان انجام می‌داده‌اند. به گفته منابع آگاه رئیس سابق اداره بهداشت یعنی همان شیریاکو بودجه سالانه‌ای بالغ بر 800 میلیون یورو دراختیار داشته و این مساله امکان مناسب برای پولشویی را فراهم می‌کند. مافیا غالبا این امکان را دارد که قراردادها و پروژه‌های دولتی را با هزینه کمتری اجرا کند زیرا به عنوان مثال آنها نخاله‌های ساختمان‌های تخریب شده را به صورت عادی جمع آوری نکرده بلکه به صورت غیر قانونی اقدام به دفن آن می‌کنند. بر اساس گزارش‌های پلیس بیش از 2 میلیون کیلو زباله و نخاله ساختمانی در مناطق کومو و بلینزونا توسط مافیا دفن شده است. اندرانگتا از سال‌ها پیش از راه تجارت کود و بخصوص کودهای ویژه درآمد خوبی کسب می‌کند. از جمله خریداران پروپاقرص این کودها شرکت‌های آلمانی هستند، کودهایی که قبل از انتقال به آلمان در زمین‌های کشاورزان مرعوب جنوب ایتالیا انبار می‌شود و از جمله پیامدهای سوء آن بیماری و محصول نامرغوب است.

تا مدت‌ها در مناطق شمالی ایتالیا و بخصوص نهاد سیاسی اتحاد شمال در برنامه‌های تبلیغاتی خود به این مساله اشاره می‌کرد که مافیا تنها در مناطق جنوبی این کشور فعالیت دارد. اما واقعیت این است که مناطق شمالی در آغاز کار محلی برای استراحت و تجدید قوای رؤسا و افراد مافیا به حساب می‌آمد تا این‌که بتدریج در شمال نیز مافیایی مستقل و با ساختاری خاص تشکیل شد، مافیایی مبتنی بر نوعی سلسله مراتب سختگیرانه. به این ترتیب خانواده‌های مختلف جنوب با مافیای شمال رابطه پیدا کردند و یک شورای نظارتی تشکیل دادند، شورایی که گرچه حق تصمیم‌گیری ندارد اما به مانند پلی میان شمال و جنوب عمل می‌کند.

بر پایه یک فیلم ویدیویی که اولین بار روزنامه ربویلیکا خبر آن را منتشر کرد اندرانگتای لومباردی در سال 2008 در تلاش برای کسب استقلال از مافیای جنوب بوده است.

در 14 جولای همان سال، آن به اصطلاح جدایی‌طلب 60 ساله یعنی کارملو نوولا در یک بار در حوالی شهر میلان آماج گلوله‌ها قرار می‌گیرد و بدین ترتیب بود که سازمان مادر در کالابری پایانی خونین را برای استقلال‌خواهی پسران شمالی‌اش رقم زد. بر پایه یک فیلم ویدئویی دیگر پینونرمی یکی از رؤسای مافیای جنوب پس از این حادثه همه پدرخوانده‌ها را به جلسه‌ای دعوت می‌کند و می‌گوید: باید به آن چیزهایی فکر کنیم که ما را متحد می‌کند و نه چیزهایی که ما را از هم جدا کند. این هدف همه ماست.

هدف مافیا هم کسب قدرت و ثروت است. به گزارش پلیس از مدت‌ها پیش اندرانگتا در اکثر کمیسیون‌ها و هیات‌های سیاسی و ادارات ایتالیا حضور دارد و دولتی در درون دولت برلوسکنی به حساب می‌آید، دولتی که تقریبا به صورت نامحسوس مناقصه‌ها و قرار دادها را به نفع خود تمام می‌کند، در انتخابات رأی می‌خرد و پرونده‌های دردسر ساز را نابود می‌کند. البته نباید فراموش کرد که بروکراسی ایتالیا هم فضای لازم را برای تامین منافع مافیا فراهم می‌سازد. مافیا از مرزهای باز اروپایی نیز کمال استفاده را می‌برد.

در این میان مرزهای سوئیس از اهمیت خاصی برخوردار است، به عنوان مثال مافیا از طریق قطار منطقه‌ای مسیر کومو به چیاسو در تسین، روزانه مقادیر زیادی پول را به آن سوی مرزها می‌فرستند. البته سوئیس تنها به عنوان مکانی ایده آل برای پولشویی به کار مافیا نمی‌آید. در اکتبر 2009یک فروشنده عمده مواد مخدر در تسین به 10 سال حبس محکوم شد. این مرد طی قراردادی با اندرانگتا مأموریت داشت که 200 کیلو کوکائین بولیوی را به کشورهای دیگر صادر کند و البته یکی از کشورهای هدف همان ایتالیا بود.

اندرانگتا بر خلاف کوسا نوستر در سیسیل یا کامورا در ناپل چندان مرتکب اشتباه نمی‌شود. در این تشکیلات چیزی به نام شاهد وجود ندارد که به مانند آنچه بارها بر سر مافیای سیسیل و ناپل آمده است، در بازجویی‌ها همه اسرار را افشا کند. اما اندرانگتا نیز در اندیشه تغییر و تحول است. از آنجا که آن افراد بظاهر خوشنام به هیچ خانواده‌ای تعلق ندارند، این احتمال وجود دارد که برای اندرانگتا خطرساز شوند. بر پایه گزارش‌های رسمی پلیس، مافیای اندرانگتا متشکل از 155 خانواده با بیش از 6 هزار عضو است. نزدیک به 7‌/‌2 درصد از جمعیت کالابری عضو آندرانگتایی هستند که در آن منطقه سابقه‌ای 150 ساله دارد.

مافیای کالابری تا مدت‌ها به صورت دقیق قلمروهای خود را مشخص کرده بودند اما در سال 1985 بود که این تقسیم بندی دچار اشکال شد و جنگی خونین را رقم زد. این جنگ در منطقه وجیو و میان دو خانواده‌ای که تا آن زمان متحد یکدیگر به شمار می‌رفتند صورت گرفت. درگیری مشابهی نیز در سال 2007 در شهر دویسبورگ آلمان میان دو خانواده مافیا به وقوع پیوست که طی آن 6 ایتالیایی کشته شدند، اما چیزی نگذشت که پدر خوانده‌ها البته با میانجیگری آن شورای نظارت به آن درگیری‌های خونین و زیانبار خاتمه داده و مصالحه کردند.

خانواده‌های مافیا بر اساس الگویی بشدت جدی و سختگیرانه زندگی می‌کنند به طوری که هیچ‌یک از اعضای خانواده امکان دوری جستن از این الگو را ندارد. زن‌های خانواده هم نقش خاص خود را دارند و به عنوان خواهران سکوت از همسران و مردان فراری خانواده حمایت می‌کنند و در عین حال زنانی هم هستند که نقشی فعال تر داشته و همراه با همسران خود به زندان می‌افتند. هر کودک مذکری که زاده می‌شود از همان آغاز نامزد مقام پدرخواندگی است و درجه سربازی اولین درجه اندرانگتا محسوب می‌شود و وظیفه این سربازان اطاعت محض و بی‌چون و چراست.

افرادی که به درجه کاموویستا نایل می‌شوند تنها وظیفه‌شان جمع‌آوری پول‌هایی است که در قبال حفظ جان افرد به مافیا پرداخت می‌شود. اما رسیدن به درجه وانجلو تنها زمانی امکان‌پذیر است که فرد در مأموریت‌های جنایی موفق عمل کند. جالب آن‌که یکی از شروط بعدی نایل شدن به این درجه سوگند به انجیل است. درجه کوئینتینو بالاترین درجه محسوب می‌شود و شخصی که به این درجه می‌رسد ستاره‌ای پنج پر روی بدنش خالکوبی می‌شود.

طبق قانون ایتالیا اگر ثابت شود که اموال منقول و غیرمنقول مافیا از طریق تجارت و جنایات سازمان یافته کسب شده است، می‌توان این اموال را مصادره کرد. پس از حملات اخیر علیه مافیا نیز 138 دستگاه آپارتمان، 278 قطعه زمین و 235 خودروی آنان به انضمام کالاهایی به ارزش یک میلیارد یورو مصادره شد. شاید به همین خاطر بود که مارونی وزیر کشور ایتالیا از حمله به قلب مالی و سازمانی اندرانگتا صحبت به میان آورد.

پلیس ایتالیا تقریبا هر هفته تعدادی از اعضای مافیا را دستگیر و اموال آنها را توقیف می‌کند. اما مقامات پلیس به این مساله اذعان دارند که همواره کادرهای جدید ایجاد می‌شود و تنها در صورتی می‌توان بر مافیا چیره شد که آن خلأ پر شود؛ خلائی که در دولت و جامعه وجود دارد، همان خلائی که موجب پیدایش آن مردان به اصطلاح خوشنام در شمال می‌شود، همان مردانی که اطمینان دارند هرگز نه به دلیل قتل و نه به خاطر تجارت مواد مخدر و پولشویی به دادگاه نخواهند رفت.