رکود اقتصادی

الان وقت آن بود که پرزیدنت پس از یک جلسه طولانی با وزیر خزانه‏داری و رئیس فدرال رزرو و سناتورهای پرنفوذ، در مصاحبه با خبرنگاران بگوید اوضاع تحت کنترل است و مشکلی وجود ندارد. اما گذشت زمان نشان داد که اوضاع رو به وخامت است و نشانی از بهبود، حداقل در کوتاه‏مدت وجود ندارد. اوراق قرضه آمریکایی هم از طریق ابزارهای مالی پیچیده، مثل سبک زندگی آمریکایی، تمام دنیا را درنوردیده بودند و در ترکیب دارایی هر خانوار و بنگاهی، از آن زوج بازنشسته ایرلندی تا فلان شرکت ساختمانی در دبی، از این جور اوراق قرضه‏ها یافت می‏شد و اینچنین شد که باز هم وقتی آمریکا عطسه کرد، دنیا تب کرد! دیگر داستان‏های رکود بزرگ چیزی نبود که فقط در کتاب‏های تاریخ یافت شود، شبح رکود عمیق دگربار جهان را فرا گرفته‏ بود. به پشتوانه تجربیات رکود بزرگ و حجم عظیمی از مطالعات صورت گرفته بر روی دورهای تجاری، بانک‏های مرکزی و دولت‏ها به سرعت سیاست‏های انبساطی پولی و مالی را به اجرا درآوردند. اما در دنیای به‏هم پیوسته کنونی ضروری بود که نوعی اقدام هماهنگ بین‏المللی برای مقابله با بحران صورت پذیرد. اینچنین بود که در نخستین روزهای سال 2009 سران 19 اقتصاد بزرگ دنیا بعلاوه اتحادیه اروپا در پیتسبورگ پنسیلوانیا گردهم آمدند که به گروه 20 معروف شد.

وزرای اقتصاد گروه 20 هنگامی که در اردیبهشت امسال در واشنگتن دوباره یکدیگر را ملاقات کردند، امیدوارانه اعلام کردند که اقتصاد جهانی سریع‏تر از آنچه که انتظار می‏رفت از رکود خلاص شده‏است؛OECD هم که قبلا نرخ رشد اقتصادی جهان در سال 2010 را 7‌/‌3 درصد پیش‏بینی کرده بود با تجدید‏نظر در آن، رقم 6‌/‌4 درصد را پیش‏بینی نمود، این ارقامی هنگامی امیدوارانه‏تر جلوه می‏کند که بدانیم رشد اقتصادی جهان در سال 2009 منفی 9/0 بود[!] اما تمام ماجرا به این خوبی پیش نمی‏رفت. در اواخر زمستان گذشته مساله بدهی سر به فلک کشیده دولت یونان و در معرض ورشکستگی قرار گرفتن دولت این کشور، بار دیگر نگرانی‏هایی را برانگیخت.